Katalog źródeł

Jan Ciechowicz relacjonuje Franciszkowi Głogowskiemu przebieg krakowskiej koronacji Augusta II, rozdanie urzędów oraz opór stronników prymasa Radziejowskiego. Przekazuje także wiadomości o pogromie armii tureckiej pod Petrowaradynem i Zentą oraz o lokalnych potyczkach pod Kamieńcem.

Biskup chełmski Feliks Jan Szaniawski popiera kandydaturę swojego krewnego, kanonika Tarkowskiego, ubiegającego się o wakującą kanonię we Lwowie. Deklaruje przy tym własną wdzięczność wobec władz miasta za przychylne rozpatrzenie tej prośby.

Krzysztof Schedel ponawia zapytanie w sprawie sprzedaży kos poza jarmarkami we Lwowie, polecając opiece adresata wysłanego w tej materii sługę Longbarda. Dodatkowo porusza kwestię pozwania pani Maleszkowiczowej przed sąd wójtowski, deklarując pokrycie kosztów i dosłanie pełnomocnictwa w razie potrzeby.

Franciszek Szeligowski informuje burmistrza Lwowa o wizytacji przedmiejskiego szpitala fundacji Pieniążka i apeluje o zaniechanie prób odebrania należącego do placówki browaru. Ostrzega przy tym, że naruszenie praw fundacji może wywołać stanowczą interwencję hetmana oraz wojska.

Teofil Szemberg ponawia prośbę królewską do władz Lwowa o pokrycie kosztów wyżywienia i wyposażenia piechoty do czasu jej wymarszu pod wodzą kanclerza. Zapewnia rajców, że ich ofiarność na rzecz Ojczyzny zyska uznanie i wdzięczność monarchy.

Biskup lwowski Atanazy Szeptycki wzywa lwowski sąd radziecki do szybkiego i surowego osądzenia procesu o bluźnierstwo. Podkreśla wagę przestępstwa przeciw wierze i przestrzega rajców przed przewlekaniem sprawy oraz pobłażliwością wobec winnych.

Szymon Szymonowic podtrzymuje darowiznę placu na rzecz lwowskiego szpitala św. Stanisława, postulując odzyskanie bezprawnie zajętych zabudowań oraz ufundowanie cotygodniowej mszy dla ubogich. Chwali także władze miejskie za zaangażowanie profesora Akademii Zamojskiej do służby miejskiej.

Pułkownik Szyszkow odpowiada na prośbę prezydenta oraz władz Lwowa o zwolnienie miasta z dostaw prowiantu. Wyjaśnia, że decyzja nie zależy od niego, lecz od majora i oberprowiantmejstra Niekludowa stacjonującego w Stanisławowie, do którego radzi się zwrócić.

Biskup krakowski Marcin Szyszkowski wyraża ubolewanie, że wynegocjowana przez niego ugoda ze strony pana Felsztyńskiego i podczaszego nie doszła do skutku. Prosi rajców lwowskich o powstrzymanie się od kroków prawnych do czasu zbliżającego się sejmu, na którym osobiście zamierza nakłonić podczaszego do polubownego zakończenia sprawy.

Rajca Andrzej Schmid dziękuje registratorowi Kozielskiemu za przesłany memoriał i zapowiada wizytę prezydenta Jarosławia we Lwowie w celu omówienia bieżących spraw miejskich. Dopytuje również o stan prawny procesu o propinację oraz o stanowisko Skarbu Królewskiego w kwestii majątku pojezuickiego.

Zofia Sterlingowa prosi lwowskiego rajcę Macieja Hajdera o opiekę nad pozostawioną we Lwowie budą handlową jej zmarłego męża, ściągnięcie należności oraz zakup żywności. Deklaruje także pomoc w poszukiwaniach zaginionego zegarka adresata.

M. Sztym wyjaśnia burmistrzowi Lwowa, że brak pełnego zwrotu kosztów poniesionych przez magistrat wynika ze złego stanu skarbu publicznego. Zapewnia zarazem, że powracający poseł zostanie zabezpieczony i utrzymany z dochodów celnych zgodnie z dyspozycją podskarbiego wielkiego koronnego.

Jakub Szulc informuje władze Lwowa o przebiegu spraw zadwornych, w tym sporu z Rusinami, problemach z kwerendą dokumentów w Metryce oraz kwestii pozwania burgrabiego lwowskiego. Przesyła odpisy dekretów, relacjonuje bieżące wieści z Warszawy i prosi rajców o życzliwość oraz pomoc dla swojej rodziny podczas jego nieobecności.

Biskup Józef Szumlański informuje hetmana Stanisława Jana Jabłonowskiego o brutalnym napadzie starosty boreckiego Daniłowicza na cerkiew w Małych Dieduszycach, pobiciu unickiego kapłana oraz sprofanowaniu Najświętszego Sakramentu. Prosi adresata o pomoc i protekcję prawną wobec odmowy przyjęcia protestacji przez urząd w Żydaczowie.

Ksiądz Stanisław Szczuka z polecenia królowej apeluje do burmistrza Lwowa o podjęcie urzędowych działań w celu ukrócenia świeżych krwawych starć między chrześcijanami a Żydami i zapobieżenia kolejnym rozruchom. Zapowiada także rychłe nadesłanie w tej kwestii osobnych informacji od króla.

Johann Franz Jung prosi lwowski magistrat o wydanie zaświadczenia potwierdzającego zamiar stałego pobytu i ożenku jego syna Franza we Lwowie. Dokument ten jest niezbędny do uzyskania w Pradze świadectwa chrztu, wymaganego do przyjęcia syna do prawa miejskiego we Lwowie.

Maria Jabłońska informuje prezydenta Lwowa Waleriana Czeczewicza, że pod wpływem prośby księży trynitarzy wybacza doznane zniewagi hajdamace Hołodowi Kurnikowi. Zwraca się o zwolnienie aresztanta, sugerując jednak, by przed opuszczeniem aresztu został osobiście napomniany przez prezydenta.

Marszałek Trybunału Koronnego Roch Michał Jabłonowski dziękuje władzom Lwowa za życzenia noworoczne i dzieli się refleksjami na temat pomyślności miast pod nowym panowaniem. W związku ze zbliżającą się lwowską kadencją Trybunału apeluje do rajców o pilną naprawę dróg dojazdowych oraz zadbanie o porządek i czystość w mieście.

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski informuje Franciszka Zamoyskiego o rozpaczy żony po śmierci Halrusi i planowanym przyjeździe do Lwowa. Prosi o przygotowanie dla niej kwatery z kominem w mieście, sugerując izbę stołową u pani Rubertowej.

Prezydent Sambora Jan Jaworski zwraca się do magistratu lwowskiego z prośbą o wypożyczenie kata w celu przeprowadzenia egzekucji skazańców podług prawa saskiego. Zapewnia przy tym o przysłaniu podwody wraz z eskortą, uiszczeniu zwyczajowej opłaty za miecz oraz gotowości do wzajemnych przysług.

Hetman Jerzy Jazłowiecki wzywa burmistrza i rajców lwowskich do bezzwłocznego wydania armat panu Rożnowi. Przekazanie uzbrojenia wynika z woli królewskiej nakazującej przetransportowanie dział ze Lwowa do Trembowli.

Czując zbliżającą się śmierć, gwardian gródecki ks. Bonawentura Jaktorowski zrzeka się praw do domku na wale Bramy Krakowskiej, przekazując resztę okresu miejskiego przywileju swojemu zakonowi. Zapewnia władze Lwowa o modlitewnej wdzięczności i prosi o przychylność wobec zakonu oraz obecnego arendarza posesji.

Jansini informuje lwowskiego rajcę Matiasa Heydera o wypłaceniu panu Czarnoluskiemu 170 florenów na miejskie potrzeby i przesyła pobrany rewers. Zapewnia również o wpisaniu tej kwoty na poczet przyszłego rozliczenia oraz o swojej gotowości do dalszych usług.

Rektor Uniwersytetu Krakowskiego Kazimierz Jarmundowicz zwraca się do władz Lwowa z prośbą o podjęcie starań na rzecz pilnego remontu zniszczonej lwowskiej Szkoły Akademickiej w ramach przysługującego miastu prawa patronatu. Ostrzega przy tym przed negatywnymi konsekwencjami zaniedbania budynku podczas nadchodzącej wizytacji kościelnej dla praw uczelni i magistratu.

Ksiądz Bazyli Jaśkiewicz interweniuje u przedstawiciela sądu lwowskiego w sprawie uwięzionego czynszownika, którego wierzyciel domaga się zapłaty w drogim obuwiu zamiast pieniędzy. Duchowny wnosi o uwolnienie dłużnika z aresztu pod warunkiem uiszczania cotygodniowych rat gotówkowych.

Józef Jastrzębski przesyła magistratowi lwowskiemu pozew przeciwko sufraganowi lwowskiemu, który samowolnie uwięził urzędnika miejskiego. Wyjaśnia, że sprawa ma zostać rozstrzygnięta przed Trybunałem, gdyż duchowny ze względu na swój stan podlega wyższej jurysdykcji.

Senat i szlachta zgromadzeni na zjeździe w Krakowie polecają władzom Lwowa przekazanie hetmanowi zdeponowanych w ratuszu pieniędzy publicznych na zaciąg wojska do obrony pogranicza. W przypadku odmowy rajcy miejscy zostaną pociągnięci do odpowiedzialności za wszelkie szkody poniesione przez Rzeczpospolitą.

Rady koronne zebrane na konwokacji warszawskiej nakazują władzom Lwowa wydanie przechowywanych w mieście klejnotów Rzeczypospolitej – korony i jednorożca – wojewodzie lubelskiemu Janowi Tarle na poczet długu. Jednocześnie zwalniają magistrat z wcześniejszego zobowiązania nakazującego zwrot kosztowności wyłącznie staroście sądeckiemu Stanisławowi Mężykowi.

Cechmistrzowie rzemiosła rzeźnickiego we Lwowie proszą przebywającego w Warszawie pisarza miejskiego Pawła Szczerbica o wyjednanie u króla mandatu nakazującego staroście lwowskiemu egzekucję dekretu przeciwko Żydom. Rzeźnicy skarżą się na bezczynność starosty i dotkliwe straty materialne grożące upadkiem ich rzemiosła, deklarując pokrycie wszelkich opłat kancelaryjnych oraz sowite wynagrodzenie za pomoc.

Autorzy donoszą z Warszawy władzom Lwowa o trudnym przebiegu procesów miejskich przed królem, zwłaszcza sporu z Montelupim i sprawy Kałuskiego, wspominając o przychylności kanclerza litewskiego oraz referendarza. Zwracają także uwagę na zranienie lwowskiego pisarza miejskiego, niebezpieczeństwa na drogach oraz konieczność pilnowania miejskich interesów prawnych.

Urszula Dawydowiczowa i Łazarz Krzysztofowicz zwracają się do pisarza miejskiego Wojciecha Zimnickiego z prośbą o pomoc prawną i protekcję w sporze opiekuńczym z Danielem Hołubowiczem. Informują o niekorzystnym dla nich wyroku lwowskiego sądu wójtowskiego i wniesieniu apelacji do króla, prosząc o zaangażowanie doświadczonego prawnika i wstawiennictwo u kanclerza.

Komisarze królewscy apelują do rajców lwowskich o powstrzymanie eksmisji pod karami Żydów z Przedmieścia Krakowskiego wynajmujących domy w mieście, których domostwa spalono na potrzeby obrony podczas oblężenia. Przypominają o przywileju królewskim, zasługach Żydów w obronie Lwowa oraz ostrzegają przed opóźnieniem prac komisji i ściągania podatków w wypadku ich wypędzenia.

Rotmistrzowie wojsk koronnych stacjonujący pod Szczerzcem wzywają władze Lwowa do natychmiastowej wypłaty obiecanego honorarium bez dalszych zwłok i kłótni. Odrzucają dotychczasowe bezskuteczne deklaracje magistratu, zapowiadając przeprowadzenie egzekucji wojskowych na lwowskich przedmieściach.