Szkło francuskie i weneckie, posadzka oraz płaca murarza

Mój Szanowny Panie Pisarzu! Nie wiem, jak odwdzięczyć się za życzliwość i starania przy budowie mojej kamienicy. Będę jednak starał się przy każdej okazji okazywać wdzięczność. Przyślę szkło francuskie do szóstego okna i do tylnego pokoju, w którym wcześniej była izba stołowa. Resztę tego szkła należy zachować na później. Do górnych pokojów i obu sieni proszę robić okna ze szkła weneckiego. Zamki przyślę razem z innymi rzeczami, które będą gotowe za tydzień. Proszę doprowadzić budowę do końca, abym zastał wszystko gotowe: dopóki nie będzie ukończona, nie będę mógł przyjechać. Materiały do tylnego mieszkania każę przygotowywać dopiero pod swoim okiem po przyjeździe. Niech Pan już ich teraz nie przygotowuje; należy skończyć rozpoczętą posadzkę. Piszę do pana Krukowskiego, aby w razie potrzeby dał pieniądze. Nowin nie ma. Uchwalono wielkie podatki na wojnę pruską, po kilkadziesiąt poborów. Pokładamy w Bogu nadzieję, że nie wydamy ich na próżno. Naszego sufragana, już konsekrowanego i wracającego do kraju, Spinola ugodził w Wenecji sztyletem, ciężko go raniąc, bez danego powodu; widocznie pomylił osobę. Pisano jednak, że nic mu nie będzie. Bardzo się martwi, ponieważ byłby już dawno przybył służyć Kościołowi i Panu. Niech Pan nie wstawia okien aż do mojego przyjazdu: niech wiatr suszy mury. Proszę doglądać tamtego „Knawa” [niepewny odczyt określenia lub nazwiska]. Nie trzeba mu było dawać więcej niż trzy złote na tydzień. Czym innym była praca, kiedy zabiegał o materiały, a czym innym obecna sytuacja, gdy siedzi na miejscu. Rozumiem, że tak Pan uczynił. Nie mam więcej do napisania, tylko proszę zachować mnie w swojej łasce, której się polecam. Warszawa, 19 marca 1635. Życzliwy przyjaciel i sługa, Stanisław Grochowski, arcybiskup lwowski. Adres: Wojciech Zimnicki, pisarz lwowski, we Lwowie.

Moy Mci Panie Pisarzu. Nie wiem iako będzie tę chęć y staranie oddać ktore czynisz w tamtym budynku kamienice moiey, ano przecie się będę starał iakobyś mię WM gratum za każdą okazyią poznał. Szkło Francuskie poślę na to szoste okno y do tego pokoiu co na tył iest gdzie była przedtym stołowa izba; ostatek tego szkła Francuskiego schowa się na potym. A do tych tam wyższych pokoiow y do obudwu sieni każ WM szkła Weneckiego okna robić. Zamki poślę przy drugich rzeczach ktore też będą za tydzień gotowe. Proszę niechże kończą to budowanie, żebym mogł na gotowe trafić, bo puki nie będzie gotowe, puty nie będę mogł przyiechać. Na tylne mieszkanie kiedy da Pan Bog przyiadę, tedy przy sobie każę materie gotować; iuż WM nie racz sporobiać materyi, teraz iuż niechay kończą pawiment zaczęty. Piszę do Pana Krukowskiego aby dał pieniędzy będzie li potrzeba. Nowin żadnych nie masz; wielkie podatki pozwolono na woynę Pruską, po kilkadziesiąt poborow; w Panu Bogu mamy nadzieię dobrą że ich darmo nie damy. X. Suffragana naszego iuż consecrowanego nazad się wracaiącego w Wenetiey Spinola nulla data occasione znać że się omylił na człowieku pugnałem pchnął szkodliwie; iednak pisano że mu nie będzie nic. Barzo się frasuie, bo by iuż dawno się stawił służyć Kościołowi y WM. Okien WM nie racz wstawiać aż przed przyiazdem moim, niechay wiatr suszy mury. Ten tam Knaw [odczyt roboczy] niech go WM dogląda, nie potrzeba mu było dawać ieno po trzy złote na tydzień; insza to była kiedy biegał koło materyey, a teraz też insza kiedy siedział samo w domu, co rozumiem że WM tak uczynił. Więcey nie mam co pisać ieno żeby mię WM w łasce swey chował, do ktorey się oddaię. W Warszawie 19 Martij 1635. WM życzliwy przyiaciel y sługa Stanisław z Grochowiec Grochowski Arcyb[iskup] Lwow[ski]. [Adres s. 8:] Memu Mci Panu y Przyiacielowi Jego Mci Panu Wojciechowi Zimnickiemu Pisarzowi Lwowskiemu do oddania we Lwowie.