Stanisław Kuszelewicz to Mateusz Hajder regarding the progress of Lwów affairs in Warsaw

[P. 2] Most Illustrious and Most Prudent Sir, Most Venerable Sir and Patron. I thank Your Grace, my Gracious Lord, very much for having pity on my widowhood. Only the Lord God knows how constricted my heart is until I finish all these matters. My efforts are known to men; that I do not achieve the desired result in everything is not within my power. Ruling human hearts and directing their will belongs to the Lord God Himself. The matters with the Armenians and with Bojchowicz are already concluded; there remains the one with the Mniszek family, with whom, on behalf of the city, I trust it will go well; they have been asked by me for their support. I have also submitted a petition to His Majesty the King, from whom I have also heard kind words. I leave the rest to the Lord God, whom I heartily ask to deign to bless me in this, so that I may finally be freed from unnecessary torments. My grief does not allow me to write more; I prefer to report orally to my Gracious Lord. I am keeping that letter with me for certain reasons, and also at this time Father Komorowski is not at His Majesty's Court; I am waiting for him myself. I tried to sound out that man from afar, but I could not understand anything reliable. His very facial expression aroused some suspicions in me, and therefore I passed over it in silence, and I will keep these letters, sealed as they are, with me just in case. I wrote there to His Grace Mr. Zimorowicz regarding certain private matters; now I ask that His Grace forgive me for not being able to write to him. There are serious reasons for this, and not the least is that I have a guest in my apartment at this time. I am working most faithfully on the matter of my Gracious Lord, entrusted to Mr. Stefan, but today it could not be settled. It will be settled. [...] I commend myself to the good will of my Gracious Lord. In Warsaw, January 20, 1641. Your Grace's, my Gracious Lord's Devoted servant Stanisław Kuszelewicz, by his own hand

[S. 2] Clarissime ac Consultissime D[omi]ne D[omi]ne et Fautor observandissime. Dziękuję barzo w[aszej] m[ości] m[ojemu] m[iłościwemu] p[anu], że nad owdowiałym pozostaniu moim masz politowanie. Samemu tylko Panu Bogu wiadomo, iakom na sercu do tego czasu ściśniony, puki wszytkich nie zakończę spraweczek. Staranie zaś moie wiadome y ludziom: że nie we wszytkim pożądanego odnoszę skutku nie iest to mocy moiey. Sercami ludzkiemi władać y wolą ich kierować samemu należy Panu Bogu. Insz z Ormianami sprawy zakończone y z Boichowicem: restał z Mniszkami: z któremi pro parte Civitatis tuszą mi nieźle iść, którzy odemnie proszeni są o patrocinium. Supplikowałem y Królowi J[eg]o M[o]ści: zkąd też bona verba odniosłem. Ostatek na Pana Boga, którego serdecznie proszę, aby mi w tym pobłogosławić raczył, abym od niepotrzebnych tyrow był tandem uwolniony. Więcey mi żal moy pisać nie dopuszcza: wolę ustnie referre m[ojemu] m[iłościwemu] m[ości] p[anu]. Ów list z pewnych przyczyn u siebie zatrzymuię: a tesz na ten czas J[eg]o M[o]ść X. Komorowskiego przy Dworze nie masz, sam czekadź iego. Próbowałem zdaleka człowieka owego, alem rzetelnego nic wyrozumieć nie mogł. Sam zapad na twarzy uczynił mi trochey suspicyi: y tak puściłem w milczenie: a te listy zapieczętowane iako są będę miał propter casum przy sobie. Pisałem tam do J[eg]o M[o]ści Pana Zimorowicza w pewnych prywatach: teraz, proszę, niechay J[eg]o M[ość] odpuści, że pisać do J[eg]o M[o]ści nie mogę. Są tego wielkie przyczyny, ale y to niepoślednia, że w mieszkaniu swoim mam gościa na ten czas. W sprawce m[ojego] m[iłościwego] m[ości] p[ana] p[anu] Stephanowi poruczeney fidelissime laboro, ale dziś to być nie mogło expedíowano. Będzie expedien[tem]. Daffce (?) tess Tofce (?) m[ojemu] m[iłościwemu] p[anu] się dobremu zalecam affektowi w Warszawie 20 Jan. 1641. W[aszej] M[ości] M[ojego] M[iłościwego] P[ana] Dowolny sługa S Kuszenic[z] [Kuszelowic?] m[anu] p[ropr]ia [Dopiski u dołu inną ręką:] K. 73 (a)