Katalog źródeł

Autor podpisany Bal, odpowiadając Ciepanowskiemu, broni człowieka określanego w liście jako kozak. Powołuje się na jego niewinność i wierność sobie. Rozważa odesłanie go, lecz zaznacza, że nie chce oddawać go jako niewolnika. Szczegóły pierwszej skargi oraz warunków odesłania pozostają częściowo nieczytelne. Są to twierdzenia autora, nie potwierdzenie wyroku uniewinniającego.

Odpis szkockiej proklamacji tolerancyjnej: zezwolenie umiarkowanym prezbiterianom na nabożeństwa tylko w prywatnych domach, odrębna ulga dla kwakrów, zawieszenie przepisów przeciw katolikom i warunkowa amnestia. Dokument zachowuje zakaz nabożeństw na otwartym terenie, wprowadza nową przysięgę bezwzględnego posłuszeństwa oraz zarządza ogłoszenie i opieczętowanie. Nie jest to angielska deklaracja z4kwietnia1687.

Autor zwraca się do władz Lwowa o pomoc w sporze dotyczącym jego przeciwnika i postępowania sądowego. Wspomina o składaniu pism, niewykonaniu wcześniejszego zobowiązania i odpowiedzi strony przeciwnej; zapowiada dalsze kroki, jeśli nie uzyska zadośćuczynienia. Dokładny przedmiot roszczenia i osoby sporu wymagają ponownego odczytu. Streszczenie to oddaje tylko wyraźnie uchwytny kierunek pisma, nie dowodzi zasadności skargi.

De Birckholtz wyjaśnia Jabłonowskiemu, że pieniądze przeznaczono dla husarii i pancernych. Spełnienie prośby starosty włodzimierskiego grozi niezadowoleniem innych kompanii; autor uzależnia pomoc od napływu środków.

Wasilkowski zawiadamia o pożegnaniu rotmistrza, prosi o ochronę reputacji i wskazówki dotyczące dokumentów oraz rozliczeń towarzyszy. Wspomina chorobę i odradza przedwczesny wybór deputatów.

Krótki list zawiera prośbę o pomoc i wzmiankę o warunkach. Pismo i adres pozostają znacznie nieodczytane; nie utożsamiono odbiorcy z Arthurem Forbesem.

Kopia listu do Roberta Forbesa opisuje przesyłanie listów i pieniędzy, brak gotówki i transport przez Lublin do Jarosławia. Nota informuje o otrzymaniu pisma pocztą zamojską19sierpnia.

Autor domaga się należnej zapłaty i prosi o interwencję. Ostrzega, że miasto może ponieść skutki egzekucji, a on sam koszty. W dopisku wspomina należność i jej wyegzekwowanie.

Autor zamierza wyjechać i prosi adresata o poranną wizytę u księżnej w znanej mu sprawie. Liczy na jego protekcję.

Autor dziękuje za interwencję, zapewnia o wdzięczności i mówi o zawiści oraz oszczerstwach. Wyblakły tekst nie pozwala ustalić przedmiotu sporu.

Wiśniowiecki zapewnia wojewodę wołyńskiego, nazywanego wujem, o niezmiennej życzliwości i wdzięcznej pamięci. Przesyła również uszanowanie wojewodzinie.

Autor odwołuje się do więzi rodzinnych i prosi o poparcie u księżnej marszałkowej. W dopisku zapowiada przyjazd do Warszawy; sprawa deputacji pozostaje niejasna.

Wojakowski prosi o podtrzymanie przychylności wojewody i pośrednictwo w bliżej nieodczytanej sprawie majątkowej. Poleca swoje służby oraz przekazuje pozdrowienia od żony.

Fragment o propozycji małżeństwa panny, wspomnianym kasztelanie witebskim, jej usposobieniu i wielkim majątku.

Autorka nie może szybko przybyć do Lwowa; pyta o sprawy kraju, wspomina wojsko, Ogińskiego i hetmana. Dopisek dotyczy nabycia Chodorostawu.

Zaprzeczenie pogłosce, że podkomorzanka otrzymała zakaz małżeństwa przez marszałkową; prośba o wyjaśnienie.