Katalog źródeł

Król Ludwik Węgierski nakazuje urzędnikom oraz celnikom w Polsce i na Węgrzech umożliwienie kupcom i mieszkańcom Rusi swobodnego przejazdu po uiszczeniu należnych ceł. Zabrania przy tym wyrządzania im jakichkolwiek bezprawnych przeszkód czy szkód.

Książę Władysław Opolczyk dziękuje mieszkańcom oraz urzędnikom ziemi ruskiej za dotychczasową wierność i zwalnia ich ze złożonego mu hołdu oraz przysięgi. Jednocześnie przekazuje ich ponownie pod bezpośrednie panowanie króla Ludwika Węgierskiego.

Książę Władysław Opolczyk obiecuje mieszkańcom i miastom Rusi odszkodowanie za wszelkie straty w przypadku zbrojnego najazdu królowej Jadwigi oraz gwarantuje, że nie mianuje Węgra namiestnikiem na tych ziemiach. Ustala również procedurę polubownego rozstrzygnięcia praw królowej Polski do Rusi przez wybranych książąt i panów Rzeszy.

Król Władysław Warneńczyk zezwala władzom i pospólstwu miasta Lwowa na wzniesienie nowej szkoły w obrębie murów miejskich przy szpitalu kościoła Świętego Ducha. Ponadto przyznaje rajcom wyłączne prawo obsadzania i odwoływania nauczycieli oraz sprawowania zarządu nad szkołą.

Król Władysław III Warneńczyk zezwala rajcom i pospólstwu miasta Lwowa na przedkładanie praw, immunitetów i przywilejów miejskich wyłącznie przed swoim królewskim obliczem. Zwalnia tym samym miasto z obowiązku okazywania tych dokumentów wojewodom, kasztelanom, starostom bądź innym urzędnikom Królestwa Polskiego aż do czasu swego osobistego przybycia do Lwowa.

Król Władysław III nadaje szlachcicowi Jaromowi Fedkowi z Młodowic królewską wieś Kuhajowce w ziemi ruskiej w dożywotnie i dziedziczne posiadanie w nagrodę za zasługi i wierną służbę na Węgrzech. Dobra te mają pozostać w rękach odbiorcy i jego następców ze wszystkimi pożytkami aż do momentu ewentualnego wykupienia zapisu przez monarchę lub jego następców.

Władze Gdańska informują magistrat Lwowa o wprowadzeniu nakazu posiadania świadectw zdrowia dla wszystkich przybywających osób i towarów w związku z rozszerzającą się zarazą morową. Zwracają się z prośbą o ogłoszenie tych przepisów wśród lwowskich mieszczan i podjęcie wspólnych kroków zapobiegających epidemii.

Jan F. Beker informuje Artura Forbesa o kwestiach handlu wołami, losach weksla na Teodora Czernowicza oraz windykacji długów od zmarłego Jurika, Daniela i innych dłużników. Przekazuje także podziękowania za otrzymane wiadomości oraz komentuje doniesienia o walkach wojsk cesarskich z Turkami i planach króla polskiego.

Papież Leon X wydaje zarządzenia w sprawie dyscypliny duchowieństwa, reformy obyczajów oraz zwalczania błędów i herezji w Królestwie Polskim, Czechach i na Węgrzech. Wykonanie i uprawnienia jurysdykcyjne powierza arcybiskupowi gnieźnieńskiemu Janowi Łaskiemu.

J. Winiarski informuje wojewodę ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego o przybyciu oddziału wojsk koronnych powracających z Węgier i wyznaczeniu dla nich uciążliwego kwaterunku w starostwie świeckim na mocy asygnaty wojewody inowrocławskiego. Prosi o pilne dyspozycje, jak należy postąpić z żołnierzami, aby uchronić dobra starostwa przed całkowitą ruiną.

Król Zygmunt II August potwierdza przywilej króla Władysława III Warneńczyka z 1444 roku, nakazujący szlachcie i duchowieństwu wyprzedaż lwowskich nieruchomości w ciągu roku mieszczanom lwowskim. Dodatkowo monarcha wprowadza obowiązkowe urzędowe taksowanie obciążanych dóbr przez magistrat pod przysięgą oraz zakazuje sztucznego zawyżania długów zastawnych ponad oszacowaną wartość.

Królowa Węgier Izabela Jagiellonka wraz z synem Janem Zygmuntem nadaje mieszczanom i kupcom lwowskim przywilej bezcłowego wwozu oraz sprzedaży wszelkich towarów na terenie Węgier i Siedmiogrodu. Nadanie to stanowi wyraz wdzięczności za gościnność, życzliwość i pomoc okazaną monarchom przez radę oraz mieszkańców Lwowa podczas ich wielomiesięcznego pobytu w mieście.

Thomas Cuming tłumaczy Arthurowi Forbesowi konieczność nagłego wyjazdu do Warszawy oraz problemy z podziałem i sprzedażą transportu węgierskiego wina spowodowane niestabilną sytuacją w kraju. Przeprasza za opóźnienie w zwrocie należności, prosząc o cierpliwość i obiecując pełną rekompensatę, gdy tylko sytuacja ulegnie poprawie.

Król Zygmunt III Waza zatwierdza przedłożone mu artykuły cechowe bractwa kotlarzy z Przedmieścia Halickiego we Lwowie, regulujące zasady organizacji cechu, powinności religijne, przyjmowanie uczniów i towarzyszy, prawa wdów, standardy rzemieślnicze oraz kary porządkowe. Zapiski na odwrocie wskazują na oblatę dokumentu w aktach grodzkich lwowskich, a następnie na jego unieważnienie z powodu uzyskania go bez wiedzy magistratu wbrew dekretowi królewskiemu.

Król Władysław IV na sejmie koronacyjnym w Krakowie uroczyście potwierdza ogół praw, przywilejów i posiadłości miasta Lwowa nadanych przez swoich poprzedników, w tym przez księcia Władysława Opolczyka i króla Kazimierza Wielkiego. Władca bierze mieszczan i podległe im dobra pod królewską opiekę oraz gwarantuje nienaruszalność granic miejskich i jurysdykcji.

Michał Urbański donosi władzom Lwowa o pomyślnym załatwieniu powierzonych spraw trybunalskich oraz przestrzega przed udzielaniem pożyczek i towarów wojskowym. Porusza ponadto kwestię funduszy na naprawę dróg podmiejskich i murów, zapowiadając swój wyjazd na zjazd sądowy w Lutowiskach.