Katalog źródeł

Richard Murray usprawiedliwia przed Atherem Forbesem opóźnienie w podróży i uregulowaniu należności, tłumacząc się cesarskimi poborami w Bardejowie oraz sprawą przed trybunałem. Informuje jednocześnie, że resztę długu przekaże w jego imieniu John Murray, i prosi o wyrozumiałość oraz zachowanie przyjaznych stosunków.

Richard Murray przeprasza kupca Arthura Forbesa za zwłokę w spłacie dawnej pozostałości długu, tłumacząc się nieprzewidzianymi stratami poniesionymi w Rzeszowie. Wyraża wdzięczność za okazaną wyrozumiałość i prosi o przekazanie korespondencji skierowanej do pana Maitlanda.

Jakub Murray, żałując porzucenia kupiectwa na rzecz rujnującej służby wojskowej, prosi Artura Forbesa o wstawiennictwo u szwagra Frencha i pana Franklena. Liczy na wsparcie, które pozwoli mu powrócić do dawnego zajęcia, zarobić na chleb i spłacić wierzycieli.

Jan Marchocki informuje Jana Swoszowskiego o napaści sługi rajców lwowskich na swojego czeladnika w gospodzie oraz o doznanej przez to zniewadze. Prosi pisarza o radę, zapowiadając odwet ze strony żołnierzy, jeśli miasto nie naprawi krzywdy.

Stanisław Stefan Marcinowski odpowiada na pismo swojego gospodarza Jana Szraibera nakazujące mu wyprowadzkę z zajmowanego lokalu. Zapewnia o gotowości ustąpienia z domu, zastrzega jednak, że z ważnych przyczyn nie może tego zrobić od razu, i proponuje spotkanie w celu osobistego omówienia sprawy.

Rektor Akademii Krakowskiej Antoni Marciszowski odwołuje ze Lwowa bakałarza Leydmana, który popadł w konflikt z arcybiskupem, i prosi magistrat lwowski o podjęcie decyzji w sprawie obsady stanowiska rektora szkoły katedralnej. Dziękuje także za wsparcie w procesie prawnym oraz wspomina o planach nuncjusza apostolskiego dotyczących reedycji dzieł lwowianina Szymona Szymonowica.

Thomas Marshall informuje kupca Arthura Forbesa o zrealizowaniu zamówienia na suknię, pas oraz naprawę miecza, które wysyła przez pośredników do Lwowa. Do listu dołącza także zestawienie wydatków i rozliczenie zaliczki.

Thomas Marshall potwierdza Arthurowi Forbesowi odbiór należności i przedstawia rozliczenie za przesłaną paczkę z tkaninami. Dziękuje za uregulowanie płatności i wyraża nadzieję na bardziej zyskowne transakcje podczas kolejnego jarmarku.

Tekst zawiera zestawienie tradycyjnych łacińskich aforyzmów i przysłów dotyczących życiowej mądrości, przezorności oraz wolności. Został spisany i podpisany przez Alexandra Marschalla 3 kwietnia 1687 roku.

Krótki wpis o charakterze dewocyjnym autorstwa Alexandra Marschalla. Zawiera refleksję na temat zachowania czystego sumienia, unikania doczesnych trosk oraz pokładania nadziei wyłącznie w Bogu.

Stanisław Karol Masalski prosi Marcina Anczewskiego o wstawiennictwo u władz Lwowa w sprawie wypłaty obiecanych 300 złotych, których posłowie lwowscy nie przekazali mu w Warszawie. Wyjaśnia, że przez brak tych funduszy nie zdołał uregulować własnych zobowiązań, i zapowiada przysłanie posłańca po odbiór należności.

Jan Massari informuje przebywającego w Warszawie Marcina Rozwajera o sprawach majątkowych po zmarłym Kampianie. Prosi go także o interwencję u kanclerza koronnego w celu odroczenia wyroku w sporze o zapłatę za sukno na pogrzeb Prokopa Sieniawskiego.

Przeor krakowskich karmelitów interweniuje u władz Lwowa z prośbą o zaniechanie wrogich działań i uwięzienia zakonników dążących do osiedlenia się w mieście. Tłumaczy zwłokę prowincjała obowiązkami wizytacyjnymi, powołuje się na dawną przychylność przodków rajców oraz przestrzega przed karami kościelnymi za blokowanie fundacji klasztornych.

Jan Matejko dziękuje za zaszczytną propozycję zamieszkania u greckokatolickiego metropolity podczas wizyty we Lwowie, lecz ze względu na zły stan zdrowia i konieczność opieki ze strony dzieci rezygnuje z gościny. Zapowiada jednocześnie swój przyjazd do miasta w najbliższy wtorek.

Marek Matczyński informuje władze Lwowa o rychłym przyjeździe Jana III Sobieskiego i planowanym pobycie monarchy w miejskim pałacu. Zaleca pilne uprzątnięcie nieczystości z Rynku, ulic i traktu od Żółkwi, aby brud nie wzbudził wstrętu u monarchy.

Marek Matczyński informuje magistrat lwowski o wniesieniu do króla sprawy majątku po zmarłym beztestamentowo Teodorze Bryszyanicu z powołaniem się na miejskie przywileje dotyczące funduszy na fortyfikacje. Zapewnia jednocześnie o przychylności monarchy i jego woli poszanowania obowiązującego prawa.

Wojewoda bełski Marek Matczyński wstawia się u władz Lwowa za sługą królewskim Tomaszem Gordonem, prosząc o mianowanie go na urząd ławnika. Zwraca się o uczynienie jednorazowego wyjątku i przyjęcie kandydata z pominięciem wymaganego zasiadania w kolegium czterdziestu mężów.

Wojewoda ruski Marek Matczyński odnosi się do kwestii naprawy dróg miejskich, zalecając czasowe oszczędzenie przemęczonego inwentarza poddanych po pracach wiosennych, oraz komentuje zarzuty wobec rotmistrza Truszkiewicza. Prosi ponadto władze miejskie o nakłonienie furmanów z dóbr miejskich do odpłatnego nawiezienia kamieni do jego posiadłości.

Wojewoda ruski Marek Matczyński interweniuje u władz Lwowa w imieniu Żyda Samuela, który poskarżył się królowi na opieszałość magistratu w egzekwowaniu wyroku w sprawie niespłaconego długu. Wzywa radnych do bezstronnego wymierzenia sprawiedliwości i odebrania od pozwanych przewidzianej wyrokiem przysięgi.

Wojewoda ruski Marek Matczyński informuje magistrat lwowski o niemożności pozyskania środków ze skarbu publicznego na potrzeby miasta z powodu wyczerpania funduszy Rzeczypospolitej. Zaleca mieszczanom lwowskim, aby polegali na własnych siłach i sami zatroszczyli się o obronę oraz bezpieczeństwo Lwowa.

Wojewoda ruski Marek Matczyński odpowiada na skargi władz Lwowa po pożarze przedmieść, odnosząc się do napaści pana Łowickiego na żołnierzy oraz podejrzanej działalności Tatarów wykupujących jeńców. Zapowiada także interwencję administratora starostwa żółkiewskiego w sprawie nadużyć osób podlegających jurysdykcji królewskiej.

Porucznik Medzycki relacjonuje wojewodzie przeprowadzenie tajnego śledztwa oraz kwestię asygnacji na rekrutów, która ma zostać wydana na św. Marcina. Informuje także o przekazaniu komendantowi funduszy oraz o prośbie kasztelana bełskiego dotyczącej pominięcia jego oficerów przy podziale pieniędzy.

Porucznik M. Medzycki informuje wojewodę Jana Stanisława Jabłonowskiego o planowanym spotkaniu z kasztelanicem przemyskim oraz o trudnościach z kwaterunkiem żołnierzy w Odyńcach i Woli. Donosi również o przyjęciu dwóch nowych rekrutów do regimentu pieszego i wypłaceniu im żołdu.

M. Medzycki skarży się Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu na ataki adwersarzy, wstrzymanie żołdu oraz zniewagę ze strony majora, odrzucając zarzuty o podburzanie bojarów. Zapewnia o dbałości o powierzone dobra i prosi o zwolnienie z urzędu po rozliczeniu się z rachunków.

John Maitland potwierdza odbiór korespondencji od Arthora Forbesa oraz informuje o wysłaniu beczki furmanem i braku zapłaty od niedysponowanego doktora Krawza. Kwestię pieniędzy do zapłaty w Gdańsku autor odkłada do wiadomości przekazanych z następną pocztą.

John Maitland dziękuje za propozycję wsparcia finansowego, lecz z uwagi na niepewną koniunkturę, drożyznę transportu i wysokie cła woli powstrzymać się od ryzykownych inwestycji. Proponuje przyjęcie oferowanych skór do swojej izby w Jarosławiu i uzgodnienie ostatecznych warunków transakcji podczas bezpośredniego spotkania.

Jan Metlant potwierdza Robertowi Forbesowi odebranie listu oraz przysłanych zegarów, dziękując za możliwość ich obejrzenia. Deklaruje zwrot wszelkich wyłożonych kosztów panu Turowi i wyraża chęć dalszego prowadzenia korespondencji.

John Maitland pyta Arthora Forbesa o najniższą cenę za fasę kos z pochwami dla zainteresowanego nabywcy i deklaruje pokrycie należności. Informuje również o przekazaniu załączonego listu do Tomaszewskiego w Bąkowicach pod Przemyślem.

John Maitland informuje Arthora Forbesa o bieżących cenach sprzedaży kos na rynku. Oferuje zatrzymanie jednej beczki towaru i zapłatę za nią na jarmarku w Jarosławiu.

John Maitland informuje Arthura Forbesa o sprawach bieżących przed jarmarkiem w Jarosławiu, w tym o wykonaniu skrzyni, wynajmie kwater oraz postępowaniu szwagra Jaroszowicza wobec wierzycieli. Przekazuje również wieści od faktora o przekazaniu funduszy na kwotę 1050 florenów.

John Maitland przesyła Arthurowi Forbesowi listy ze Stanisławowa, Lwowa oraz Gdańska, przekazując pozdrowienia od rodziny i znajomych. W dopisku prosi także w imieniu żony o zakup korczyka krakowskiej kaszy, obiecując zwrot poniesionych kosztów.

John Maitland informuje Arthura Forbesa o przyczynach opóźnienia swego wyjazdu z Jarosławia oraz przesyła odpowiedź od pana Warnera. Oferuje mu także zakup klejnotu za tysiąc talarów z możliwością odroczenia płatności do pierwszego kwietnia.

John Maitland informuje Arthura Forbesa o wysłaniu polecenia przekazania koszy w Mościskach oraz o trudnościach z odzyskaniem należności od furmanów. Załącza pismo wyjaśniające cel transportu i zaznacza brak dalszych gwarancji co do podróży wozów.

J. Maitland informuje wojewodę Jana Stanisława Jabłonowskiego o dostępności tkanin, szpalerów i koni przed nadchodzącym jarmarkiem w Jarosławiu oraz o zjeździe szlachty na sejmik. Donosi również o doręczeniu korespondencji panu Huszowi i przesyła pozdrowienia dla wojewodziny.

Robert Maitland donosi Arthurowi Forbesowi o deklaracji Żyda Oszera w kwestii spłaty 150 talarów na dzień św. Jakuba oraz o poprawie jego stanu zdrowia. Zapowiada również podjęcie rozmów z drugim dłużnikiem, Moszkiem, zaraz po jego powrocie z jarmarków.

Robert Maitland informuje krakowskiego kupca Arthura Forbesa o postępach w egzekwowaniu należności od dłużników, Mośka oraz schorowanego Aszera. Zapowiada przekazanie kolejnych wieści o spłatach przy okazji najbliższej poczty.

Robert Maitland powiadamia Arthura Forbesa o narodzinach syna, na którego ojca chrzestnego zamierzał go poprosić. Ponieważ jednak Forbes z powodu jarmarku i interesów nie może przybyć osobiście, autor postanawia wybrać w jego miejsce kogoś innego.

Robert Maitland pisze do Arthura Forbesa w imieniu rzeszowskiego gospodarza z zapytaniem, czy ten zamierza wynająć sklep i magazyn na czas nadchodzącego jarmarku. Właściciel oczekuje pilnej odpowiedzi, gdyż w razie odmowy ma innych chętnych najemców.

K. Meetlantowa przesyła Arturowi Forbesowi zegar, prosząc o rzetelne rozliczenie należności za wino bez krzywdzenia żadnej ze stron. Apeluje także o cierpliwość i powstrzymanie się od zbytniego ponaglania.

K. Maitlandowa prosi Artura Forbesa o uregulowanie jej rachunków z panem Gładyszowicem oraz o ponowne przedstawienie do akceptacji weksla we Lwowie. Przesyła również życzenia noworoczne dla adresata i pana Roberta.

Franciszek Mainone interweniuje w lwowskim magistracie przeciwko kuratorom spadku po Macieju Franchim, zarzucając im stronniczość na rzecz doktora Franchiego oraz krzywdzenie owdowiałej córki i wierzycieli. Domaga się przekazania majątku swojemu zięciowi jako prawnemu opiekunowi oraz wydania towarów komisowych należących do drezdeńskiego jubilera Weysera.

Kardynał Montalto zapewnia władze Lwowa o swojej przychylności i obiecuje wstawiennictwo u papieża oraz Kongregacji Obrzędów w staraniach o orzeczenie w sprawie kultu Jana z Dukli. Podkreśla przy tym znaczenie tej sprawy dla wzrostu pobożności miejscowej ludności.

Aleksander Mienszykow zwalnia posiadłości Lwowa ze świadczeń i zimowych leż wojskowych, obiecując przydział straży ochronnych i nakazując oficerom powstrzymanie nadużyć. Jednocześnie zobowiązuje władze miejskie do prowadzenia targów oraz nakazuje mieszkańcom bezwzględne przyjmowanie rosyjskich kopiejek od carskich żołnierzy.

Stanisław Mietelski informuje władze Lwowa o wypłaceniu lwowskiemu syndykowi kwoty 30 czerwonych złotych na publiczne potrzeby miasta. Zwraca się z prośbą o bezprocentowy zwrot tej sumy Franciszkowi Solskiemu po okazaniu stosownego rewersu.

Samuel przypomina wojewodzie wołyńskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu o ustnej zgodzie na kilkutygodniowy pobyt w jego pałacu w Warszawie. Prosi o wystawienie pisemnego polecenia dla zarządcy rezydencji, aby ten udostępnił mu odpowiednie pomieszczenie.

Samuel Metzner donosi Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu, że podczas podróży do Francji z listami m.in. do księcia Contiego został aresztowany na terytorium nowego króla. Prosi wojewodę wołyńskiego o wstawiennictwo u monarchy i wyrobienie nakazu uwolnienia, który pozwoliłby mu powrócić do Polski.

Jakub Mieszkowski informuje burmistrza i rajców lwowskich o najeździe ludzi panów Dzieduszyckich na Zubrzę, zrabowaniu bydła oraz pobiciu poddanych. Prosi o niezwłoczne skierowanie poszkodowanych do grodu w celu obdukcji ran oraz o zbadanie, czy strona przeciwna nie złożyła na zamku protestacji.

Kostakis Mikołajowicz wzywa adresata przebywającego w Siedmiogrodzie do zwrotu należności, rozliczenia się według rejestru spisanego przez bratanka Dymitraszka oraz wydania dóbr i gotówki. Nadawca wspomina również o ucisku i zagrożeniu ze strony Turków.

Autor zawiadamia adresatów o przesłaniu sumy pieniężnej oraz stada zwierząt na Wołoszczyznę z przeznaczeniem do rzeźni. Nawiązuje również do rozliczeń handlowych oraz udziału w jarmarku w Raszowie.

Mikołaj Michalewicz powiadamia Jana Aknifa o przesłaniu tysiąca talarów i prosi o ich odebranie. Zapowiada również ostateczne rozliczenie pozostałej sumy podczas nadchodzącego jarmarku w Jarosławiu.