Katalog źródeł

Burmistrzowie i rada Świecia skarżą się na niemal codzienne przemarsze żołnierzy i zapowiedziane nadejście dragonii liczącej 90 koni, idącej z Węgier na zimowe utrzymanie na rozkaz wojewody inowrocławskiego. Powołują się na wiadomość dzierżawcy oraz wcześniejsze świadczenie, którego czasownik pozostaje nieodczytany. Proszą Jana Jabłonowskiego o pomoc wobec grożącej ruiny miasta i niedostatku mieszkańców.

Świecie ponawia skargę na żołnierzy i podaje straty miasta na pięćset złotych, a prezydenta na 58 złotych 20 groszy w zabranych fantach. Prosi Jana Jabłonowskiego o doprowadzenie do rozpatrzenia i potrącenia strat przy płaceniu wojsku na generalnej komisji lwowskiej. Osobno prosi o kwit pozwalający otrzymać drewno z puszczy starostwa świeckiego na most zagrożony zniszczeniem przez lody po ciężkiej zimie; dzierżawca nie przyjmuje wcześniejszych kwitów.

Władze Świecia proszą swego starostę o ochronę przed wojskową egzekucją świadczeń, zależną także od decyzji dzierżawcy. Zapewniają, że wcześniej korzystały z jego osłony, przepraszają za bliżej nieokreślone przewinienie i wysyłają przedstawicieli, którzy mają wyjaśnić wydatki, trudności oraz szkody związane z tamami, głowami i brzegami Wisły.

Autor odpiera zarzuty dotyczące jego postępowania wobec mieszczan i powołuje się na obiecane im swobody. Pisze o kredycie, długu, zabezpieczeniu i o próbach naruszenia statutowych uprawnień przez niektórych członków magistratu. Wskazuje na dobra obciążone zastawem i protestuje przeciw ich zbywaniu lub dalszemu obciążaniu.

Chory po powrocie z legacji Wapowski nie przyjedzie na sejmik. Przekazuje stanowisko przez urzędników, zaleca łowczego przemyskiego na marszałka i prosi wojewodę o relację z obrad.

Wapowski odsyła zaufanego pośrednika z wyjaśnieniami i prosi o życzliwość. W dopisku poufnie pyta o wiadomości i zamiary dotyczące elektora brandenburskiego oraz Rzeczypospolitej.

Wapowski ponawia prośbę o wydanie poddanego wojskiego żydaczewskiego. Administrator miał wstrzymać wydanie po przedstawieniu skargi; autor żąda ponownego rozkazu wojewody.

Wapowski deklaruje poparcie adresatowi, omawia organizację sejmiku, opinie dostojników i wiadomość o niezatwierdzonych punktach komisarzy saskich. Dopisek odrzuca próby poróżnienia korespondentów.

Wapowski omawia ofertę dóbr i oczekiwany upust. Przywołuje wcześniejszą cenę czterdziestu tysięcy, trzydzieści tysięcy zapłacone za dobra w zastawie i porównuje zakres posiadłości.

Gabriel odsyła wojewodzie naprawioną karetę przez Janickiego i deklaruje gotowość do przysług. Prosi też o pomoc dla swego rodzonego w sprawach wojskowych.

Gorzewski informuje o gromadzeniu prowiantu przez Sasów i składowaniu go w Toruniu. Sam nie ma środków na dalszą podróż i prosi o szybki rozkaz.

Gorzewski zapewnia, że odzywa się każdą pocztą, i prosi patrona o dalsze dyspozycje.

Przeprawa przez Wisłę opóźnia pocztę. Autor proponuje sposób pożyczenia pieniędzy przez pośrednika z zabezpieczeniem podpisem Winiarskiego; wskazuje także drugi kontakt.