Katalog źródeł

Autor nie wraca jeszcze do Lublina z powodu słabego zdrowia. Pisze o zamiarze spotkania z bratem, wyjeździe żony na Wołyń i rachunkach, z których nie może się teraz wyliczyć.

Samuel Głogowski apeluje do swojego brata Franciszka o braterską miłość, chrześcijańskie wybaczenie doznanych krzywd oraz opamiętanie w niszczących rodzinny majątek waśniach. Zaprasza go na spotkanie w celu zapoznania się z listami mediatorów i podjęcia wspólnych kroków ku ostatecznemu zakończeniu sporu.

Autor skarży się na kłopoty finansowe i brak konia przed wyjazdem do obozu. Prosi o pomoc i rozmowę w sprawie pieniędzy; odwołuje się do zapłaty i zaległych rozliczeń.

Autorka przesyła siostrze Klaryndzie sadzonki rozsady z obietnicą dosłania marchwi, gdy tylko będzie dostępna. Przekazuje również prośbę męża o wykonanie ram do obrazu oraz serdeczne pozdrowienia od całej rodziny.

Siostry Franciszka Głogowskiego zdają bratu relację z prac polowych, postępów w zasiewach oraz kłopotów gospodarskich spowodowanych nieposłuszeństwem chłopów i ucieczkami poddanych. Informują również o stratach w pasiece oraz braku pełnego rejestru wysiewów z powodu wyjazdu pani Antoniny.

Glasnapp zapowiada przyjazd na wezwanie wojewody do Gniewa, lecz może przyprowadzić tylko sześciu rajtarów. Prosi o termin spotkania; wspomina pobyt wojewody płockiego w Gdańsku.

Franciszka Gniewoszowa zawiadamia posła Franciszka Głogowskiego, że jego list nie zastał jej syna, i przesyła pozostawione w Gniewoszowie rzeczy na znak życzliwości oraz gotowości do dalszych przysług. Przekazuje także ukłony dla panny i ponawia wyrazy szacunku.

Gniński rekomenduje syndyka Michała Grygrowicza na wakujące pisarstwo sądowe Lwowa. Powołuje się na jego wcześniejszą służbę i reprezentowanie miasta na sejmach i sejmikach.

Gniński przekazuje wolę króla po skardze mieszczan żółkiewskich na nowe opłaty lwowskie: 2 grosze od stu kwart i 5 groszy od słodów. Żąda zwolnienia z nowych obciążeń, jeśli ustanowiło je samo miasto.

Autor prosi Wolskiego o szybką odpowiedź, wspomina skargi ubogich mieszkańców Stróży i proponuje zebranie gromady w folwarku oraz wspólną rewizję spornych obciążeń.

Katarzyna Godlewska zwraca się do brata, podstolego, w sprawie pieniędzy i opieki. Prosi o szybkie zawiadomienie; nieczytelne fragmenty dotyczą obaw i dalszych planów.

Autor protestuje przeciw przejęciu kamienicy Katarzyny Piergiewiczowej przez cesję długu. Powołuje się na konstytucję 1678 r. i żąda zwrotu nieruchomości do obrotu miejskiego za odpowiednią cenę.

Godlewski przekazuje władzom Lwowa suplikę Giergiewiczowej i kopię pisma do starosty błońskiego. Prosi o rozpatrzenie sprawy; załącznik dotyczy przejęcia kamienicy i praw miasta.

Stolnik ponawia prośbę do prezydenta Lwowa o deputatów do wyceny pustych gruntów przy kamienicy. Skarży się na wielokrotne bezskuteczne podróże i utratę czasu potrzebnego gospodarstwu.

Autor informuje Forbesa o śmierci piekarza, pozostawionym depozycie i rozliczeniach kasztelana. Omawia także handel solą i trudności wiązane z Tatarami.

Hodschon prosi zięcia Forbesa o wydanie Jonaszowi dwóch pak sukna, sprzedaż pozostałego czerwonego półszkarłatu i bezpieczne rozliczenie pieniędzy przez pułkownika Salkina.

Gorzewski informuje o gromadzeniu prowiantu przez Sasów i składowaniu go w Toruniu. Sam nie ma środków na dalszą podróż i prosi o szybki rozkaz.

Gorzewski zapewnia, że odzywa się każdą pocztą, i prosi patrona o dalsze dyspozycje.

Przeprawa przez Wisłę opóźnia pocztę. Autor proponuje sposób pożyczenia pieniędzy przez pośrednika z zabezpieczeniem podpisem Winiarskiego; wskazuje także drugi kontakt.

Gołębiowski prosi o ochronę rzeczy przed zniszczeniem, obiecuje rozliczenie należności i żartobliwie oczekuje chorążego do wypicia wyznaczonego wina.

Gołębiowski pyta o rzeczy odebrane od krawca, prosi o zachowanie kufra z papierami i wykupienie oraz sprzedaż delii na pokrycie należności.

Gołębiowski opisuje miejsce zamieszkania człowieka przechowującego spinkę i szacuje jej wartość na cztery czerwone złote. Ponawia zapewnienie o spłacie Ignatowskiego.

Zapiski kramarskie obejmujące wykaz artykułów kolonialnych i bakalii z podaniem ich ilości oraz cen. Druga część zawiera rejestr rozliczeń finansowych i drobnych długów zaciągniętych przez różnych klientów.

Gołębiowski nie otrzymuje odpowiedzi, choć przesłał przez Antoniego Bukowskiego dwa złote na koszt listu. Zapowiada późniejszą wiadomość o przyjeździe do Lwowa.

List zawiera życzenia wielkanocne, wskazówki odnalezienia zastawu u krawca oraz zapewnienie o spłacie długu. Autor zaprasza chorążego do Warszawy.

Autor prosi o przesłanie kwitów na 38 i 60 zł oraz świadectwa uczciwego pobytu we Lwowie. Potrzebuje dokumentów i wsparcia w sporze o 300 zł.

Autor wyraża współczucie dla losów Lwowa, zapewnia o przychylności swego zwierzchnika i życzy, by miasto odrodziło się wraz ze zmartwychwstającym Chrystusem.

Autor odrzuca wymówki miasta w sprawie pieniędzy. Twierdzi, że nie krzywdzi mieszkańców, lecz nie może dłużej utrzymywać służących bez żołdu ludzi z własnych środków.

Golski żąda aresztowania kupców wołoskich i zatrzymania ich rzeczy do czasu zadośćuczynienia Łąckiemu. Oskarża ich o napaść na jego gospodę, a rajców o przyzwolenie.

Golski prosi władze Lwowa o wsparcie Łąckiego, powołując się na jego zasługi i bezskuteczne starania o sprawiedliwość po krzywdach doznanych w ziemi wołoskiej.

Golski zarzuca rajcom bezprawne osądzenie Łąckiego i odebranie mu rzeczy. Żąda zadośćuczynienia i grozi osobistymi konsekwencjami.

Golski przyznaje, że Łącki niesłusznie zabrał rzeczy kupcowi wojewody multańskiego. Omawia trudności zwrotu i zapewnia rajców o przyjaźni, podtrzymując żal o ich postępowanie.

Nuncjusz prosi władze Lwowa o powstrzymywanie przeciwników ormiańskiego arcybiskupa i jego zwolenników. Pismo używa polemicznego określenia „schizmatycy” i odwołuje się do ochrony wierzących.

Gordon opisuje rozmowę z pisarzem o ugodzie w sporze z miastem. Sprzeciwia się proponowanym warunkom, rozważa dalsze postępowanie i prosi magistrat o wskazówki oraz ochronę swojej rodziny.

Gordon przekazuje Telierowi wiadomość o bankructwie i przejęciu towarów oraz wyposażenia domu. Kwestionuje wysokość strat podawanych przez złotnika i radzi ugodowe porozumienie.

Gordon dziękuje Forbesowi za gościnę w Krakowie, pyta o odpowiedzi na listy i prosi o tkaninę. Przekazuje pozdrowienia żonie i dzieciom adresata.

Gordon prosi Forbesa o kupno skór na zimowe okrycie. Jako zamiennik wskazuje czarne baranie skóry; zależy mu, aby nie były zbyt ciężkie.

Gordon relacjonuje rozmowy z kanclerzem i podskarbim. Prosi o dokumenty procesowe, pełnomocnictwa dla posłów i wyjaśnienie skargi karmelitów trzewiczkowych.

Doniesienia o zarazie wstrzymują podróż Gordona. Opisuje miejskie środki ostrożności, dalsze sprawy skarbowe Lwowa i konieczność pozyskania przychylności podskarbiego.

Gordon przesyła próbkę zamawianych wyrobów i prosi o dostawę na początek jarmarku w Jarosławiu. Wspomina wzajemne przysługi Forbesów i Gordonów.

Odpowiedź na ponaglenie zapłaty: Gordon zapewnia o uregulowaniu długu przed własnym powrotem.

Gordon zapowiada spłatę po powrocie z Warszawy i zamawia 60 łokci czerwonego adamaszku.

Gordon przesyła list do oberlejtnanta i rozważa rozliczenie weksla. Pozdrawia Forbesa, jego rodzinę i pana Taylora.

Robert Bell ma uregulować płatność. Gordon tłumaczy opóźnienie trudnościami handlowymi i zamawia fioletową tkaninę oraz 60 łokci czerwonego adamaszku.

Gordon pisze o trudnościach w znalezieniu odpowiednich ludzi, podróży chłopca przez Lublin do Gdańska oraz pobycie króla w Żółkwi.

Gordon stwierdza tylko 69 łokci adamaszku i prosi Forbesa o kontrolę rejestru. Tłumaczy opóźnioną zapłatę i zawiadamia o śmierci Jamesa Gairdna w Warszawie.

Zamówienie tkanin towarzyszy pogłosce o zabójstwie i ograbieniu kupca w drodze z Krakowa do Wrocławia. Gordon wyraża nadzieję, że wiadomość jest nieprawdziwa.

Krótka dyspozycja dla Ogilvie: wypłacić Forbesowi lub na jego zlecenie 1500 w bieżącym pieniądzu.

Gordon deklaruje wpłatę 500, dalszą spłatę zgodnie z obietnicą oraz zamawia czerwony adamaszek i tkaniny na jarmark w Sokalu.

Gordon prosi pisarza Lwowa o kilka dni zwłoki w spłacie 130 zł. Przewiduje rozliczenie tej sumy przez doktora na podstawie asygnacji, po otrzymaniu należnej kwoty.