Katalog źródeł

Gładyszewicz prosi Forbesa o wyłożenie 2300 zł dla wskazanego kupca. Zapowiada szybki zwrot przez siebie lub swojego czeladnika i zapewnia, że polega na pomocy adresata.

Po powrocie do Krakowa Gładyszewicz dziękuje Forbesowi za życzliwość, zamawia lisie skóry i opisuje ospę oraz inne dolegliwości dzieci w rodzinie.

Autor nie wraca jeszcze do Lublina z powodu słabego zdrowia. Pisze o zamiarze spotkania z bratem, wyjeździe żony na Wołyń i rachunkach, z których nie może się teraz wyliczyć.

Autor protestuje przeciw przejęciu kamienicy Katarzyny Piergiewiczowej przez cesję długu. Powołuje się na konstytucję 1678 r. i żąda zwrotu nieruchomości do obrotu miejskiego za odpowiednią cenę.

Stolnik ponawia prośbę do prezydenta Lwowa o deputatów do wyceny pustych gruntów przy kamienicy. Skarży się na wielokrotne bezskuteczne podróże i utratę czasu potrzebnego gospodarstwu.

Gołębiowski opisuje miejsce zamieszkania człowieka przechowującego spinkę i szacuje jej wartość na cztery czerwone złote. Ponawia zapewnienie o spłacie Ignatowskiego.

Gołębiowski nie otrzymuje odpowiedzi, choć przesłał przez Antoniego Bukowskiego dwa złote na koszt listu. Zapowiada późniejszą wiadomość o przyjeździe do Lwowa.

Autor prosi o przesłanie kwitów na 38 i 60 zł oraz świadectwa uczciwego pobytu we Lwowie. Potrzebuje dokumentów i wsparcia w sporze o 300 zł.

Autor wyraża współczucie dla losów Lwowa, zapewnia o przychylności swego zwierzchnika i życzy, by miasto odrodziło się wraz ze zmartwychwstającym Chrystusem.

Golski żąda aresztowania kupców wołoskich i zatrzymania ich rzeczy do czasu zadośćuczynienia Łąckiemu. Oskarża ich o napaść na jego gospodę, a rajców o przyzwolenie.

Golski prosi władze Lwowa o wsparcie Łąckiego, powołując się na jego zasługi i bezskuteczne starania o sprawiedliwość po krzywdach doznanych w ziemi wołoskiej.

Gordon opisuje rozmowę z pisarzem o ugodzie w sporze z miastem. Sprzeciwia się proponowanym warunkom, rozważa dalsze postępowanie i prosi magistrat o wskazówki oraz ochronę swojej rodziny.

Gordon relacjonuje rozmowy z kanclerzem i podskarbim. Prosi o dokumenty procesowe, pełnomocnictwa dla posłów i wyjaśnienie skargi karmelitów trzewiczkowych.

Gordon przesyła próbkę zamawianych wyrobów i prosi o dostawę na początek jarmarku w Jarosławiu. Wspomina wzajemne przysługi Forbesów i Gordonów.

Gordon pisze o trudnościach w znalezieniu odpowiednich ludzi, podróży chłopca przez Lublin do Gdańska oraz pobycie króla w Żółkwi.

Grochowski określa wystrój pałacu: marmurowe tablice, szkło, malowanie stropu i aksamitne krzesła. Żąda ukończenia prac przed św. Michałem. Komentuje też konflikt władyki z królem oraz sprawę ormiańską.

Huison negocjuje przyjęcie towarów i spłatę należności przez warszawskich dłużników. Opisuje wadliwe tkaniny, odmowy oraz obietnice zapłaty; pozostaje w mieście, by zebrać pieniądze przed podróżą.

Huison dziękuje za rekomendację, dzięki której kupił towar na kredyt. Planuje handel na małych jarmarkach, opisuje transport towarów do Krakowa i narzeka na konia, za którego zapłacił 22 [waluta niepewna].

Gurowski prosi o pomoc w uzyskaniu pieniędzy i protekcję przed komisją wojskową. Zapowiada przedstawienie dokumentów mających wykazać jego niewinność wobec stawianych mu zarzutów.

Podskarbi deklaruje gotowość wydzierżawienia miastu czopowego, jeśli sejm uchwali podatek. Prosi o wysłanie przedstawicieli pod koniec sejmu; warunki kontraktu pozostają do uzgodnienia.

Denhoff zwraca się do lwowskich adresatów w sprawie procesu wojewody bracławskiego z panem Łaskowskim, prowadzonego przed sądem kompromisarskim. Prosi, by nie utrudniać wykonania dekretu i by wojewoda uzyskał należną satysfakcję. List datowano w Warszawie 20 sierpnia 1699 r.

Zaprzeczenie pogłosce, że podkomorzanka otrzymała zakaz małżeństwa przez marszałkową; prośba o wyjaśnienie.

Autorka żąda stanowiska panny i nie chce składać deklaracji małżeńskiej bez pewności; dopisek wspomina o osobie niechętnej temu związkowi.

Kupiec informuje o zamówieniach dokonanych w Holandii, dziękuje za rekomendację, podaje ceny pięciu rodzajów zboża i ostrzega przed dalszą drożyzną zależną od podaży z Polski.

Nadawca prosi zwierzchnika miejskiego o interwencję na rzecz Konrada, określonego jako majster ślusarski lub rzemieślnik o niepewnie odczytanym fachu. Chce, aby cech stolarski zwolnił go od swoich wymagań i nie przeszkadzał mu w pracy. List datowano 28 grudnia 1737 r. w prawdopodobnym Łańcucie. Imię i nazwisko rzemieślnika oraz podpis nadawcy wymagają kontroli.

Autor upomina się o wiadomości i należne 700 zł, odpiera podejrzenie zdrady, omawia termin oraz arbitraż. Pyta o pogłoskę dotyczącą starania się adresata o służbę u Rosjan; dopisek mówi o poszukiwaniu sprawy w Krasnymstawie i Horodle.