Katalog źródeł

Brinck pisze o bliskim marszu ku Gdańskowi i chęci wyjazdu króla. Przytacza pogłoski o przybyciu królowej, księcia brandenburskiego i cara, zaznaczając, że trudno o pewne wiadomości.

Piotr West zawiadamia o spakowaniu 130 postawów sukna w cztery paki. Wymienia czerwień, sukno „perlietne” [?] i ciemny odcień niebieskofioletowy; podział ilości między odmiany wymaga kontroli.

Wieniawski dziękuje Zawadzkiemu za życzliwość i zapowiada powitanie po świętach. Dopiski zawierają ukłony dla dobrodziejki i łaskawej pani; początek listu i część pozdrowień pozostają nieodczytane.

Gabriel odsyła wojewodzie naprawioną karetę przez Janickiego i deklaruje gotowość do przysług. Prosi też o pomoc dla swego rodzonego w sprawach wojskowych.

Winnicki przedstawia spór z metropolitą Załęskim o archimandrie w Walawie, Dermaniu i Dubnie. Prosi wojewodę o wstawiennictwo u nuncjusza po wniesieniu apelacji; praw do beneficjów nie rozstrzyga sam list.

Nowo mianowany wojewoda ruski prosi magistrat, by nie wzywał przed swój sąd spraw Żydów należących do jego jurysdykcji. Zapewnia zarazem miasto o swojej opiece.

De Villar przekazuje wojewodzie list pana Duporta przez domowników we Lwowie. Objaśnia drogę odpowiedzi przez pakiet korespondencyjny i deklaruje gotowość do dalszych usług.

Wolski sprzeciwia się naruszaniu przywilejów Lwowa podczas nieobecności monarchy. Aprobuje protest miasta i odwołanie do przyszłego sejmu; obiecuje obronę jego praw oraz autorytetu kancelarii.

Autor omawia konsultacje z chorążym sanockim i szlachtą przed sejmikiem. Pyta o przyjęcie uniwersału z Żółkwi i zapowiada rozmowy z przeciwną stroną, aby skłonić uczestników do jedności.

Wojakowski prosi o podtrzymanie przychylności wojewody i pośrednictwo w bliżej nieodczytanej sprawie majątkowej. Poleca swoje służby oraz przekazuje pozdrowienia od żony.

Zapowiedź przybycia wojsk cesarskich na zimowe kwatery. Autor nakazuje burmistrzom przygotować prowiant i furaż przed jego przybyciem; końcowa klauzula nie została w pełni odczytana.

Głogowski prosi Potockiego o poparcie rozporządzenia testamentowego w sporze przed Trybunałem Koronnym. Powołuje się na prawa swego rotmistrza i wcześniejsze rozdysponowanie majątku.

Grochowski zaprasza lwowskich rajców na uroczystość biskupią 27 września 1625. Podkreśla przyjaźń, swoje ruskie pochodzenie i znaczenie Lwowa jako stolicy metropolii.

Nadawca opisuje ciężkie położenie i spory dotyczące dóbr, powinności oraz chorągwi związanej z dobrodziejem, prosi adresata o wstawiennictwo i pomoc w uzyskaniu sprawiedliwego rozstrzygnięcia. Wspomina o dokumentach, wcześniejszych rozkazach, żołnierzach i krzywdach, a także o próbach naprawy sytuacji. List zaczyna się 8 grudnia 1698 r.; zakończenie nosi datę 19 stycznia 1699 r. Adresat jest tytułowany jako palatyn ruski, lecz jego nazwiska nie udało się pewnie odczytać.

Nadawca zwraca się do wielmożnego wojewody i dobrodzieja, prawdopodobnie Jana Jabłonowskiego. Pisze o sprawie, w której występują osoby określone jako Domaradzki i [niepewny odczyt nazwiska], o wcześniejszym postępowaniu oraz o prośbie skierowanej do adresata; szczegóły i część nazwisk pozostają niepewne. List kończy się datą z Lwowa: 30 stycznia 1699 roku. Podpis nadawcy jest nieczytelny.

Kazimierz Dłużewski zwraca się do Jana Jabłonowskiego, wojewody ruskiego, w sprawie planowanego wyboru podkomorzego chełmskiego. Prosi, by nie zwoływać sejmiku, wskazując na nieodpowiednią kandydaturę chorążego chełmskiego oraz wolność szlachty w wyborze. List sporządzono w Lublinie 1 czerwca; rok 1698 podaje opis inwentarzowy.

Nadawca zwraca się do wojewody ruskiego. Pisze o obecnym żalu i pocieszeniu, które daje mu łaska adresata; wspomina o swym sieroctwie. Dalsze zdania pozostają miejscami niepewne. List datowano 20 stycznia 1699 r. w zamku o niepewnie odczytanej nazwie; nazwisko w podpisie wymaga kontroli.

Autor zawiadamia o wyborze dokonanym przez króla w sprawie województwa ruskiego, składa adresatowi gratulacje i prosi go o poparcie dobrych zamiarów pani wojewodziny, aby w razie wakatu uzyskać kanonię we Lwowie. Nie wiadomo z samego listu, czy uzyskał beneficjum.