Katalog źródeł

Autor omawia sprawę wymagającą dalszych działań prawnych; tekst zawiera łacińskie terminy dotyczące postępowania i wzmiankę o zeznaniu/świadectwie. Szczegóły sprawy są tylko częściowo czytelne. Zakończenie datowane jest w Malborku 20 lutego 1703 r.

Tekst wyraźnie porusza temat choroby i zdrowia, jednak konkretny przebieg sprawy pozostaje częściowo nieczytelny. Datownik wskazuje 13 stycznia 1703.

Autor omawia sprawę generała i kwestie sądowe; widoczne są odniesienia do wyroku i prawa, ale część zdań jest nieczytelna. Datownik na s. 46 podaje 9 listopada 1701.

List do wojewody ruskiego porusza sprawy publiczne i działania urzędowe; na s. 22 da się rozpoznać wzmianki o podatku i sejmie. Szczegółów nie można pewnie odtworzyć, a datownika nie odczytano.

Autor wyjaśnia, że nie miał nowego tematu do pisania, lecz napływające wiadomości skłoniły go do odpowiedzi; wspomina korespondencję i sprawy adresata. Tekst na s. 70–72 jest miejscami nieczytelny. Datownik wygląda na 24 lipca 1700 r.; nazwę miejscowości odczytuję niepewnie jako Heilsberg.

List wspomina generała B(e)ulskiego/Bulskiego, urząd malborski oraz sprawy wojskowe i publiczne; dokładne nazwiska i część argumentacji są niepewne. Końcowy datownik podaje 23 kwietnia 1701; miejsce wygląda na Heilsberg, ale odczyt jest niepewny.

Autor pisze do wojewody ruskiego; częściowo czytelny tekst odnosi się do sprawy urzędowej i korespondencji. Datownik końcowy można odczytać jako 18 stycznia 1703 r.; miejscowość pozostaje niepewna.

W liście do wojewody ruskiego można odczytać odniesienia do generała malborskiego, urzędów i spraw wojskowych. Szczegółów nie da się pewnie odtworzyć; datownika nie odczytano.

Autor wyjaśnia, że nagła niedyspozycja zdrowia przeszkodziła mu w działaniu lub przybyciu, i wspomina o sprawach urzędowych oraz korespondencji. Końcowa data jest czytelna: 19 lutego 1701; miejsce odczytane niepewnie.

Autor wspomina o sejmikach i działaniach podejmowanych w sprawach publicznych; prosi lub zaleca adresatowi dalsze czynności. Szczegóły są częściowo nieczytelne. Datownik podaje 18 listopada 1702.

Zachowany tekst zawiera kilka czytelnych, lecz niepewnych fragmentów. Podpis może zawierać imię Franciszek; nie można potwierdzić odczytu „Antoni Ruski” ani ustalić meritum listu.

Autor zwraca się do wojewody ruskiego i opisuje sprawy wymagające rozstrzygnięcia; w czytelnym fragmencie pojawiają się łacińskie terminy dotyczące prawa lub procedury oraz prośba o życzliwe rozpatrzenie. Datownik podaje Zamość, 24 lutego 1703 r. Szczegóły meritum pozostają częściowo nieczytelne.

Anna Zamoyska prosi wojewodę ruskiego o interwencję w sprawie dotyczącej jej i rodziny; widoczna jest prośba o poparcie i zwrócenie się do osób lub urzędu, lecz szczegóły pozostają nieczytelne. Datownik odczytuję jako Zamość, 23 marca 1695 r.

Autorka zwraca się do wojewody ruskiego i omawia powinności oraz dalsze działania dotyczące sprawy. W tekście widoczne są odniesienia do obowiązku i rozstrzygnięcia sprawy, lecz część szczegółów jest nieczytelna. Podpis Anny Zamoyskiej i datownik wskazują Zamość, 6 października 1701 r.

Anna Zamoyska zwraca się do wojewody ziem ruskich w sprawie dotyczącej jej rodziny oraz zobowiązań i dalszego postępowania. Tekst zawiera prośbę o zajęcie się sprawą, ale część sformułowań i datownik na końcu są słabo czytelne. Podpis autorki jest widoczny na s. 65.

Pismo jest skierowane do wojewody ziem ruskich. Zachowany tekst wspomina o przekazaniu informacji i sprawie wymagającej dalszego działania, ale nie pozwala odtworzyć jej szczegółów. Na skanie nie widać datownika ani podpisu.

Nadawczyni zwraca się do wojewody (tytulatura nie jest w pełni czytelna) i pisze o sprawie związanej z sejmikiem oraz dalszym działaniem adresata. Widoczna jest wzmianka o sejmiku w przyszły wtorek. Podpis Anny Zamoyskiej i datownik z Zamościa, 3 marca 1695 r., znajdują się na s. 48.