Katalog źródeł

Autor donosi o zakończeniu sejmu w dzień św. Marii Magdaleny i o załatwieniu części spraw miejskich. Wspomina 5000 florenów w nie w pełni odczytanej klauzuli i prosi o zadłużenie miasta na 6000 florenów. Sprawa ormiańska pozostaje do osądzenia. Dalsza część dotyczy troski o żonę, żniw, służby, kupna mięsa i sprzedaży zboża.

Autor prosi o oddanie dołączonych listów żonie i kolegom oraz o szybkie dosłanie potrzebnych rzeczy. Wspomina złe drogi i niebezpieczne przeprawy wodne, lecz prosi, aby nie mówić o tym jego żonie.

Autor czeka w Jarosławiu na Haydera, rozważa przyjazd żony i zakup koni. Donosi o śmierci Samuela oraz o mandacie chroniącym dobra zmarłego, a także o spadku ceny towaru w Gdańsku.

Autor dziękuje za otrzymany list, opisuje koszty sprawy ormiańskiej i wydany dekret, prosi o pieniądze, w tym zwrot pożyczonego tysiąca złotych. Wspomina chorobę Samuela i podróż na jarmark w Jarosławiu. Końcowy dopisek planuje poufne spotkanie i zawiera prośbę o spalenie listu.

Autor chce wrócić do domu po przedłużającym się sejmie. Prosi Heydera o opiekę nad gospodarstwem, sprzedaż zboża i przekazanie żonie uspokajających słów. Nie chce przyjąć namów do podróży do Gdańska. W dopisku odmawia oddania niepewnie odczytanego przedmiotu lub rozliczenia Strzemboskiemu [?], przewidując jednak 20 talarów dla innej osoby.

Autor donosi o bezpiecznym dotarciu do Warszawy mimo niebezpieczeństw i o wręczeniu upominku królowej. Prosi o odzyskanie listu po przeczytaniu przez kolegów i zachowanie go do jego przyjazdu, aby nie trafił w obce ręce; zamieścił w nim poufne uwagi.

Autor skarży się na przeciąganie sprawy przez kanclerza i koszty pobytu. Prosi o pomoc finansową i o opiekę nad domem oraz zbiorami. Wspomina pieniądze z Gdańska, kwotę 200 i spłatę do jarmarku, lecz nie wszystkie szczegóły rachunku są czytelne.

Anczewski opisuje zabiegi o rozpatrzenie sprawy, oskarża przeciwników ormiańskich o dary i przekupstwo, skarży się na drożyznę w Warszawie. Podaje ceny owsa i siana, zamierza pożyczyć 200 czerwonych złotych, wspomina także 4000 florenów do zwrotu. Prosi o szybkie oddanie pieniędzy i troskę o jego domowników.

Autor wyjaśnia opóźnienie wysyłki życzeń noworocznych, dziękuje za nadesłane życzenia i prosi, aby Hayder przekazał mu także wiadomości o swoim domu.

Bialecki skarży się na krzywdzące jego zdaniem zarzuty dotyczące pieniędzy Cecylii. Żąda kwitu, wspomina 2000 zł oddane rektorowi i odrzuca odpowiedzialność za dalsze przekazanie.

Autor potwierdza odbiór darów, w tym wyziny, kawioru i dziesięciu par chustek. Wraca do przekazania 2000 zł oraz kwitu. Informuje o poprawie zdrowia króla.

Autor kwestionuje podstawę dodatkowych roszczeń Cecylii i dziękuje za zamiar wyłożenia1200zł. Dodaje fragmentarycznie odczytane wiadomości o marszałku poselskim i posłach w Warszawie.

Autor zapewnia o zamiarze uregulowania pieniędzy i tłumaczy chwilowy brak gotówki. Wyraża zdziwienie opinią Haydera o zmianach; wspomina kancelarię, wyjazd do Włoch i śmierć księdza.

Bialecki ponawia prośbę o bezpieczne przekazanie pieniędzy dla Cecylii; zależy mu na uniknięciu przeszkód przy ślubie. Pieniądze deklaruje jako gotowe.

Autor odpowiada na zapowiedź bliskiego ślubu Cecylii i prosi o dostarczenie 1200 zł. Obawia się kosztów pośrednictwa; prosi o rozmowę z rektorem jezuickim.

Guttinius dziękuje za doprowadzenie jego sprawy do skutku. Obiecuje omówić sprawę Haydera z sędzią i odwzajemnić pomoc. Adres zawiera notę otrzymania listu 14 marca.

Autor prosi Haydera o wykup zastawionych towarów za 4000 florenów. Pozwala zatrzymać towary do zwrotu pieniędzy i warunkowo je sprzedać; wspomina Bandinellego.

Guttinius ponawia prośbę o wykup towarów i pyta, komu przekazać przygotowane, opieczętowane pieniądze. Wspomina trwające rano i po południu sądy oraz zdrowie monarchy.

Autor upoważnia Klaudiusza Hennieta [?] do działań przy towarach. Pisze, że zapłacił mu 1300 florenów, i prosi adresata o zwrot tej sumy. Obciąża pośrednika winą za odsetki i spór.