Katalog źródeł

Wentoun prosi Forbesa o zapisanie Browninga jako dłużnika w związku z przekazem przez R. Brussa. Kwota i część dalszej instrukcji pozostają niepewne. List wysłano z Zamościa do Rzeszowa.

Anna Wentonowa informuje o przesłaniu Forbesowi 300 zł przez Bela i 500 zł przez drugiego pośrednika. Prosi o zapisanie otrzymanych sum na jej rachunku i zapowiada szybkie odesłanie reszty.

Nadawca zawiadamia Bogdanowicza, że posiedzenie odbędzie się w czwartek zamiast środy. Zaprasza na godzinę czwartą po południu w sprawie przywilejów.

Wielopolski prosi burmistrza o pomoc urzędnikowi komory w odzyskaniu należności od lwowskich obywateli i kupców. Podkreśla interes skarbu i trudności wierzyciela z powodu zawiedzionych terminów zapłaty.

Wielopolski prosi władze Lwowa o pomoc w rozliczeniu należności Wacława Woyzika [?]. Zapłata ma nastąpić proporcjonalnie, pod warunkiem rzeczywistego podpisu i należytego rachunku, bez przewlekłej egzekucji.

Wielopolski nakazuje znieść wcześniejszy zakaz wydawania towarów kupców z Koszyc i Preszowa. Uzasadnia zmianę stratami skarbu koronnego i ograniczeniem handlu.

Wielopolski wyjaśnia, że po wniesieniu skargi na chorążego Koca do hetmana nie może sam rozstrzygać tej sprawy. Czeka na dyspozycję wyższej władzy, nie przesądzając zasadności zarzutów.

Wieniawski dziękuje Zawadzkiemu za życzliwość i zapowiada powitanie po świętach. Dopiski zawierają ukłony dla dobrodziejki i łaskawej pani; początek listu i część pozdrowień pozostają nieodczytane.

Gabriel odsyła wojewodzie naprawioną karetę przez Janickiego i deklaruje gotowość do przysług. Prosi też o pomoc dla swego rodzonego w sprawach wojskowych.

Wyhowski wysyła człowieka po potrzebne rzeczy i prosi magistrat o wydanie mu wszystkiego, co wskazuje osobny rejestr, jeszcze tego samego dnia. Oczekuje szybkiego powrotu wraz z panem Sawryckim [?].

Wyhowski wyjaśnia milczenie trudnościami, zapewnia Keményego o trwałej przyjaźni i zapowiada poselstwo hetmana do księcia Siedmiogrodu po zakończeniu wesela jego syna w Mołdawii.

Wyhowski dziękuje za życzliwość przekazaną przez Michała Gunażewskiego i ludzi księcia. Prosi Keményego o jej zachowanie i obiecuje wzajemne oddanie zarówno jemu, jak księciu Siedmiogrodu.

Autor domaga się należnej zapłaty i prosi o interwencję. Ostrzega, że miasto może ponieść skutki egzekucji, a on sam koszty. W dopisku wspomina należność i jej wyegzekwowanie.

Autor, po chorobie, wysyła dwóch ludzi w związku z pobytem adresata w Śmile. Zapowiada przyjazd10marca pod Połonne i pragnie spotkania; końcowy dopisek oraz nazwy miejsc wymagają kontroli.

Winnicki przedstawia spór z metropolitą Załęskim o archimandrie w Walawie, Dermaniu i Dubnie. Prosi wojewodę o wstawiennictwo u nuncjusza po wniesieniu apelacji; praw do beneficjów nie rozstrzyga sam list.

Wysocka cieszy się z odzyskanego kontaktu i prosi o dalsze wiadomości o zdrowiu adresata. Wyjaśnia, że list dostarczył faktor; na przyszłość można pisać pocztą albo za pośrednictwem kapitana.

Ksiądz Stanisław Witwiński dziękuje rajcy Hayderowi za wyprawienie w drogę. Poniżej potwierdza dług 195 złotych wobec rajcy. Dokument nie potwierdza spłaty.

Nowo mianowany wojewoda ruski prosi magistrat, by nie wzywał przed swój sąd spraw Żydów należących do jego jurysdykcji. Zapewnia zarazem miasto o swojej opiece.

Wiśniowiecki prosi lwowskie władze o łagodniejsze potraktowanie Gabriela w sprawie sądowej. Zapowiada, że sam zainteresowany będzie zabiegał o ich przychylność. List nie podaje kwoty ani rozstrzygnięcia sprawy.

Zaproszenie ławników na naradę jutro o 14:00: przyszłe obciążenia kamienic sprzedanych Żydom przez jezuitów, odzyskanie akt po Łaskowskim i zakwestionowany kontrakt dotyczący kapliczki cechu szewców.

De Villar przekazuje wojewodzie list pana Duporta przez domowników we Lwowie. Objaśnia drogę odpowiedzi przez pakiet korespondencyjny i deklaruje gotowość do dalszych usług.

Generał jezuitów dziękuje za życzliwość Lwowa wobec zakonu. Podkreśla, że wiadomości otrzymał od wiarygodnych świadków, i obiecuje modlitwę za radę oraz mieszkańców. Oryginał datowany 1626, okładka 1616.

Wojnarowski prosi wojewodę o protekcję dla syna Stefana, stolnika owruckiego. Przywołuje łaskę ojca adresata, kasztelana krakowskiego, oraz pośrednictwo innych patronów; zapowiada przyjazd do Krakowa.

Wojciechowski odpowiada magistratowi: Czechucki, korzystający z fundacji Altembekowskiej, wyjechał przed wakacjami poprzedniego roku na kondycję do Lubienieckich. Wiadomość uzyskano od seniora Bursy Jeruzalem.

Woleński prosi o wydanie Grzegorza, ślusarza zbiegłego z prac dla fortecy i garnizonu w Brodach. Rozpoznany we Lwowie przez podoficera Tręmbeckiego, przebywa w więzieniu ratuszowym. Datownik15V, okładka13V1739.

Wolski sprzeciwia się naruszaniu przywilejów Lwowa podczas nieobecności monarchy. Aprobuje protest miasta i odwołanie do przyszłego sejmu; obiecuje obronę jego praw oraz autorytetu kancelarii.

Autor zapowiada nocleg we wtorek w Mościskach, gdzie czekają bracia i przyjaciele, oraz środowy przyjazd do Wiszni. Datownik oryginału różni się od okładki.

Autor omawia konsultacje z chorążym sanockim i szlachtą przed sejmikiem. Pyta o przyjęcie uniwersału z Żółkwi i zapowiada rozmowy z przeciwną stroną, aby skłonić uczestników do jedności.

Wojakowski prosi o podtrzymanie przychylności wojewody i pośrednictwo w bliżej nieodczytanej sprawie majątkowej. Poleca swoje służby oraz przekazuje pozdrowienia od żony.

Wojakowski nie rozumie, dlaczego pogorszyły się jego stosunki z dziekanem. Zaprzecza własnej winie, podejrzewa działanie nieprzyjaciela i prosi o powrót dawnej życzliwości.

Wronowski popiera Borwackiego [Boruckiego?] w sprawie zwrotu zakupionego pancerza. Sprzedający odjechał do Wielkopolski i polecił go odebrać. Autor oczekuje rozkazu wymarszu chorągwi pod Złoczów.

Gawroński chce objąć w bezpośrednie posiadanie grunt omawiany wcześniej z Dudkiem. Prosi o przygotowanie i przekazanie kontraktu emfiteutycznego oraz oferuje pokrycie kosztów przyjazdu adresata.