Katalog źródeł

Autor relacjonuje rozmowę z młodszym Lévrierem o zabezpieczeniu weksla i pięciu rixdalerach. Kupiec wymaga zabezpieczeń i nie chce odstąpić od porozumienia z powodu drobnej kwoty.

Autor omawia zmienny kurs wymiany i przekaz pieniędzy do Paryża na rachunek krawca. Donosi o powrocie króla, możliwym pokoju ze Szwecją i carem oraz polityce angielskiej i holenderskiej wobec Hiszpanii.

De Baluze uspokaja adresata w sprawie pogłosek dotyczących propozycji we Francji. Uzgadnia zapłatę długów paryskich i gratuluje zdrowia wojewodziny oraz nowo narodzonej córki. Relacjonuje wypuszczenie wojsk holenderskich z twierdz hiszpańskich i dementuje pogłoski o zmianach gubernatorów.

Autor odnotowuje opóźnienie poczty ze Lwowa i porównuje wieść z Wiednia o zwinięciu francuskiego obozu z milczeniem listów własnej armii. Przewiduje możliwą wielką wojnę, życząc pokoju Europie i Polsce.

De Baluze opisuje kłopoty finansowe markizy de Béthune i niepewne informacje o podróży jej synów. Donosi o możliwym uznaniu króla Hiszpanii przez Holandię, powrocie króla do Warszawy i oczekiwaniu na wynik rokowań z carem oraz Szwecją.

De Baluze wyjaśnia trzytygodniowe milczenie podróżą jubileuszową do Łowicza. Omawia pisma wzywające szlachtę do usunięcia posłów Francji i Brandenburgii. Relacjonuje trudności kwater zimowych we Włoszech, politykę Wenecji i doniesienia o ruchach wojsk.

Autor cieszy się z przyjęcia pakietu i zapowiada wysyłkę korespondencji do markizy oraz jezuitów. Przekazuje doniesienia o ambasadorach w Wiedniu, przymierzu Portugalii z Hiszpanią i niechęci parlamentu angielskiego do nowych zaciągów.

Autor wyjaśnia milczenie podróżą do Łowicza i brakiem listów markizy de Béthune. Życzy wojewodzinie zdrowia w 1702 roku, zapowiada jej oczekiwany przyjazd i wspomina samotną marszałkową litewską.

De Baluze życzy powodzenia na sejmiku. Odrzuca niepotwierdzoną wiadomość o śmierci delfina i omawia szanse wojny, neutralność w Rzeszy, flotę francuską i hiszpańską oraz prawa sukcesyjne do włoskich posiadłości.

Autor przekazuje pakiet od markizy i życzenia świąteczne. Relacjonuje negocjacje w Hanowerze, spór o Güstrow, wymianę pism z Holendrami i parlamentem angielskim oraz pogłoski o wojnie, których nie uznaje za pewne.

Autor wspomina przesunięcie podróży adresata do sejmu. Zapowiada wysłanie listów do Paryża i przekazuje list markizy. Prosi o mocniejszy papier i opisuje koszty przesyłek.

Autor składa życzenia noworoczne i omawia oczekiwanie Duporta na przesyłkę oraz sytuację marszałkowej litewskiej podczas nieobecności męża. Przekazuje z wyraźnym zastrzeżeniem pogłoskę o francuskim wyjściu z oblężenia.

Autor wyjaśnia sprawę niezwróconych listów do markizy de Béthune i zamówienia luster. Relacjonuje wyjazd posła francuskiego do króla w Birżach, pogłoski o powrocie dworu oraz pokoju ze Szwecją i obawy o sytuację wewnętrzną.

Autor wyjaśnia dwie poczty bez odpowiedzi podróżą jubileuszową do Łowicza. Wspomina zerwanie sejmiku w Wiszni i wątpi w pogłoskę o przyjeździe adresata przed sejmem.

De Baluze nie otrzymał nowej poczty, przekazuje więc niepotwierdzone wiadomości o zawieszeniu broni w Holsztynie i losie Vaudémonta. Omawia planowany ślub córki kanclerza i zaprasza adresata do Warszawy.

Autor przesyła relację włoską i chwali odwagę księcia Sabaudii pod Chiari. Odsyła do gazet po wieści o śmierci Jakuba II i uznaniu księcia Walii przez dwór francuski.

De Baluze opisuje sześć pakunków wysłanych przez bankiera Helissanta: obrazy, przedstawienia koszy z owocami, odzież i rozłożone drewniane łóżko. Wspomina weksel, pobyt markiza przy armii i ruchy wojsk we Włoszech, Flandrii oraz nad Renem.

Autor spodziewał się przyjazdu adresata, lecz otrzymał jego list do Paryża. Przekazuje sprzyjające Francji wieści i ustala dalsze postępowanie z wekslem przesłanym przez stolnika Pilskiego.

Autor przesyła wyciąg przeczący części wiadomości korzystnych dla cesarskich. Uzgadnia wysłanie tysiąca rixdalerów Duportowi i przypomina własne pięćdziesiąt franków wyłożonych przy zapłacie rachunku Saillota w Paryżu.

De Baluze gratuluje przyjazdu i rozwiązania wojewodziny. Prosi o wyjaśnienie pogłosek o niezadowoleniu Jabłonowskiego z przyjęcia we Francji i odrzuconych propozycjach. Ustala także sposób rozliczenia należności paryskiej.

Autor cieszy się z powrotu wojewodziny do zdrowia. Wyjaśnia brak korespondencji markizy de Béthune i zapewnia, że jej syn otrzymał pieniądze oraz zamierzał wrócić do Francji.