Katalog źródeł

Karta adresowa listu Stanisława Kuszewicza skierowanego do rajcy lwowskiego Mateusza Hajdera.

Stanisław Kuszelewicz informuje lwowskiego rajcę Macieja Haydera o postępach w jego sprawie oraz o trudnościach ze spotkaniem z panem Mullinem i braku jurystów na dworze. Zapowiada nadsyłanie kolejnych wiadomości i odsyła adresata po szczegóły do wspólnych znajomych ze względu na nawał własnych zajęć.

Stanisław Kuszewicz donosi burmistrzowi Maciejowi Hayderowi o bieżących kwestiach finansowych, radach prawnych w sprawie spadku Grozwaiera oraz planowanej wizycie u kanclerza. Przesyła także dekret dla pana Skurczewskiego i zapowiada rychłe rozliczenie należności.

Stanisław Kuszelewicz informuje Mateusza Hajdera o toku miejskich spraw sądowych prowadzonych w Warszawie oraz o uzyskanych obietnicach królewskich. Tłumaczy się także z opóźnień w korespondencji, powołując się na żałobę po zmarłej żonie, natłok obowiązków i ostrożność w delikatnych kwestiach.

Papież Urban VIII nakazuje arcybiskupowi lwowskiemu odebranie uroczystego wyznania wiary katolickiej od biskupa elekta nikopolskiego Łukasza przed przyjęciem przez niego sakry konsekracji. Złożona rota wyznania wiary ma zostać w ciągu sześciu miesięcy przesłana do Stolicy Apostolskiej.

Thomas Cushny odpowiada na list Arthura Forbesa, diagnozując przyczyny jego bólów w okolicach serca, potów nocnych oraz dolegliwości nóg jako skutek niestrawności i melancholii. Autor udziela choremu wskazówek kuracyjnych i załącza łaciński przepis na wzmacniający konfekt.

Papież Urban VIII zwalnia Łukasza, biskupa elekta nikopolskiego, z obowiązku rezydencji w stolicy tytularnej i zezwala mu na pobyt w archidiecezji lwowskiej. Nadaje mu prawo do pełnienia funkcji sufragana, asystowania arcybiskupowi lwowskiemu oraz sprawowania pontyfikaliów i wizytacji pasterskich.

Johan Veith Küstner informuje Arthura Forbesa o uregulowaniu należności wekslowej na rzecz pana Kümelera. Donosi również o przekazaniu mu zamówionego płótna, szafranu oraz atłasu zgodnie z załączonym wyciągiem.

Papież Urban VIII poleca nuncjuszowi apostolskiemu w Polsce zatwierdzić i nadać moc wieczystej trwałości fundacji, uposażeniu oraz miejskiemu zarządowi nad szpitalem św. Elżbiety we Lwowie z uwagi na spór toczący się z arcybiskupem lwowskim. Zastrzega jednocześnie, że duchowni wyznaczani do udzielania sakramentów chorym w szpitalu muszą każdorazowo uzyskać uprzednią aprobatę ordynariusza.

Jan Łahodowski donosi podstarościemu lwowskiemu Zygmuntowi Poradowskiemu o powstrzymaniu kozaków nasłanych przez pana Łąckiego w celu bezprawnego usypywania kopców granicznych. Autor zawiadamia o sporze z sąsiadem i poleca się łasce urzędnika.

Nuncjusz apostolski Giovanni Battista Lancellotti, na mocy upoważnienia papieża Urbana VIII, zatwierdza prawa patronatu, fundację oraz zarząd rajców miasta Lwowa nad szpitalem Świętego Ducha. Potwierdzenie oparto na dawnych przywilejach królewskich, arcybiskupich oraz bullach papieskich.

Aleksander Łaszcz ponawia prośbę o uzgodnienie terminu i trasy planowanej po świętach podróży do Sośnicy, na którą pozwala obecna sanna. Zapewnia o wdzięczności i przesyła ukłony od żony dla adresata oraz jego małżonki.

Papież Urban VIII powiadamia arcybiskupa lwowskiego o prowizji Remigiusza Koniecpolskiego na biskupstwo chełmskie, wakujące po translacji Macieja Łubieńskiego do Poznania. Wzywa zarazem metropolitę do otoczenia nowego biskupa sufragana i powierzonego mu kościoła życzliwym wsparciem i opieką.

Aleksander Łaszcz w imieniu braci szlacheckiej województwa bełskiego prosi hetmana Stanisława Jana Jabłonowskiego o łaskawość i poparcie dla Franciszka Iłowieckiego. Zapewnia przy tym o swoim oddaniu i gotowości do wypełniania hetmańskich rozkazów.

Król Zygmunt III Waza nadaje bractwu strzeleckiemu we Lwowie wieczyste prawo pobierania opłaty od pędzonego i wypasanego przez kupców bydła w celu podreperowania jego dochodów nadszarpniętych przez pożary i zarazę.

Łukasz Lebedowicz usprawiedliwia zwłokę w korespondencji swoją nieobecnością oraz trwającymi rokami sądowymi. Prosi Franciszka Głogowskiego o przesłanie wyroku kondemnaty wraz z listem do podstarościego w celu opatrzenia go klauzulą wykonalności.

Łukasz Lebelowicz winszuje Franciszkowi Głogowskiemu powrotu z Lublina oraz przesyła mu autentyk laudum i relacji z podpisem podczaszego czernihowskiego. Informuje również o rozpoczęciu i odroczeniu bełskich sądów z przyczyn formalnoprawnych.

Łukasz Lebedowicz przesyła staroście Franciszkowi Głogowskiemu urzędowy odpis relacji sądowej, wskazując na możliwość jej przepisania z ekstraktu. Informuje również o zainteresowaniu pana Antoniego spornym kontraktem oraz o wniesionej protestacji podważającej jego ważność.

Leonard, syn zmarłego Mikołaja de Mattia Tranraque, sprzedaje z prawem wykupu w ciągu trzech lat działkę ornej ziemi notariuszowi Jakubowi Gleriemu w celu uregulowania długu w wysokości dwustu lirów. Jednocześnie nabywca wydzierżawia tę działkę dłużnikowi na trzy lata w zamian za coroczną opłatę w życie lub gotówce.

G. Lewicki wstawia się u prezydenta lwowskiego magistratu za uwięzionym Janem Kowalem, prosząc o darowanie mu kary ze względu na pilną pracę skarbową. W dopisku autor wspomina również o uregulowaniu sprawy swojego stelmacha.

Król Zygmunt III Waza nadaje miastu Lwowowi na wieczne czasy prawo poboru opłat od towarów (tzw. sztukowego lub węzłowego), a także od zbóż, piwa i miodu. Dochody z tych opłat zostają podzielone: dwie trzecie przeznaczono na potrzeby i fortyfikacje miejskie, a jedną trzecią na wynagrodzenie trudów urzędu radzieckiego.

Salomon Lewkowicz zwraca się do kupca Artura Forbesa z prośbą o pilne przekazanie przez posłańca funta złota na potrzeby dworu królewskiego. Autor listu gwarantuje terminową zapłatę należności.

Salomon Lewkowicz zwraca się do Artura Forbesa z pilną prośbą o wydanie posłańcowi funta złota na potrzeby dworu królewskiego. Jednocześnie autor gwarantuje adresatowi pewną i rychłą zapłatę za powierzony kruszec.

Dokument poświadcza sprzedaż dwóch działek ziemi w miejscowości Sianta przez Walentyna di Menia na rzecz Franciszka Glerii za łączną kwotę 298 lirów. Sprzedawca kwituje odbiór zapłaty, zrzeka się praw do nieruchomości i przekazuje kupującemu pełnię uprawnień do objęcia ich w wieczyste posiadanie.

Stanisław Ledóchowski przesyła staroście włodzimierskiemu życzenia wielkanocne oraz prosi o informacje w kwestii wypłaty zasług porucznikowi i doniesienia z Warszawy. Wspomina także o niepokojącym braku wieści z sejmiku rohatyńskiego i sporach urzędników.

Król Władysław IV potwierdza kontrakt prawa emfiteutycznego zawarty w 1632 roku pomiędzy radą miejską Lwowa a starszym tamtejszej gminy żydowskiej Efraimem Gombrychtem. Umowa dotyczy wieczystej dzierżawy dwóch podupadłych nieruchomości miejskich – dawnej stajni (Masztarni) oraz woskobojni (Kapnicy) – w zamian za coroczny czynsz w wysokości 600 florenów polskich płacony na rzecz miasta.

Anna Katarzyna z Jabłonowskich Leszczyńska pisze do bratanka, wojewody wołyńskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego, wyrażając swoją rozpacz i zapowiadając rychłą podróż. Nakazuje także spalić list po okazaniu go Dobrodziejowi.

Anna Leszczyńska dzieli się z bratem, wojewodą wołyńskim Janem Stanisławem Jabłonowskim, swoimi zgryzotami i donosi o chorobie w domu. Informuje go także o powszechnych, rosnących pretensjach oraz niechęci drobnej szlachty wobec domu królewskiego w kontekście wieści sejmikowych.

Anna Leszczyńska wyraża głęboki niepokój z powodu nieszczęść dotykających jej dom, zapewnia brata o gorącym uczuciu oraz prosi go o dbanie o własne zdrowie, zapowiadając rychłe nadesłanie obszerniejszego listu. Pismo zawiera także serdeczne pozdrowienia dla bratowej, krótki dopisek innej ręki w sprawach majątkowo-honorowych oraz notatki dotyczące wyjazdu senatora do Warszawy.

Anna Leszczyńska daje wyraz tęsknocie za bratem i prosi go o poświęcenie chwili na korespondencję, która przyniosłaby jej ulgę w smutku. Donosi także o sporze z winiarzem oraz plotkach rzekomo rozsiewanych na jej temat przed sejmikiem przez wojewodzinę bełską.

Pogrążona w głębokim żalu Anna Leszczyńska zaklina swojego brata, aby w miarę możliwości dążył do zgody, obawiając się wygnania i tułaczki. Zapewnia o swym oddaniu oraz informuje, że oczekuje dalszych wieści z Warszawy i pocieszenia od Boga.

Anna Leszczyńska przesyła bratu serdeczne życzenia oraz donosi o sytuacji wojennej i odwołaniu wyjazdu do Warszawy z powodu zbliżania się wojsk szwedzkich. Porusza także kwestię planów matrymonialnych starosty warszawskiego i oczekiwania na wieści o mężu.

Anna Leszczyńska przesyła bratu życzenia pomyślności oraz prosi o zachowanie życzliwości dla Marysieńki. Wyraża też smutek z powodu przedłużającej się rozłąki i niepewności co do jego pobytu w Warszawie.

Autorka żali się bratu na rozłąkę przed zbliżającą się elekcją oraz nalega na odesłanie przysłanego mu zaufanego przyjaciela, który jest jej pilnie potrzebny. Zapewnia przy tym o swojej cierpliwości i niezmiennym siostrzanym przywiązaniu.

Anna Leszczyńska pisze do brata, uskarżając się na złe samopoczucie, brak pomyślnych wiadomości oraz trudności z planowanym wyjazdem na wieś. Wyraża nadzieję na spotkanie przy okazji zbliżającego się sejmu i zapewnia o swoim niezmiennym oddaniu.

Anna Leszczyńska przesyła bratankowi Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu serdeczne życzenia, ubolewając nad ustawicznymi zgryzotami, trudną dolą ich domu oraz niemożnością bezpośredniej rozmowy. Zwraca się o poufne przekazanie wiadomości przez pisarza kaliskiego i zapowiada relację wysłanego sługi o jej codziennych troskach.

Anna Leszczyńska wyraża radość z odnowienia serdecznych relacji z bratem i donosi o swoim niespodziewanym pojednaniu z królową. Dołącza także pełen wdzięczności i komplementów dopisek skierowany do swojej bratowej.

Anna Jabłonowska pisze do brata, wojewody wołyńskiego Jana Jabłonowskiego, o niepokojach wywołanych działaniami Szwedów i swoich rozważaniach dotyczących podróży do Częstochowy. Wspomina o dworskich zatargach wokół pieczęci marszałkowskiej oraz poleca opiece adresata pana Bartoszewskiego.

Anna Leszczyńska dziękuje bratu za doznane łaski i relacjonuje przybycie posłańca, a także wspomina o niepokojących nowinach politycznych. Z największą troską oczekuje jednak wieści o szczęśliwym rozwiązaniu bratowej, ubolewając, że nie może osobiście jej doglądać.

Anna Katarzyna Leszczyńska ubolewa, że tak późno dowiedziała się o obecności brata w Krakowie, i dopytuje o czas trwania jego pobytu. Wyraża pragnienie rychłego spotkania się z nim w Krakowie lub w Warszawie przed nadchodzącą koronacją.

Anna Leszczyńska donosi bratu o niedawnym chrzcie syna, ubolewając nad brakiem obecności bliskich i powierzając dzieci jego opiece. Dopytuje z troską o kurację wodami egerskimi zaleconą ojcu oraz informuje o stanie własnego zdrowia.

Anna Katarzyna Leszczyńska niepokoi się brakiem wieści od ojca i brata w obliczu zbliżającej się konwokacji oraz krążących plotek politycznych. Wspomina również o pretensjach ciotki w sprawie dłużnej i deklaruje chęć rychłego przyjazdu do Lwowa.

Anna Leszczyńska pisze do brata, zaniepokojona treścią jego poprzedniego listu i obawiając się niesłusznych podejrzeń wymierzonych w jej dobre imię. Posyła zaufanego duchownego i prosi Jana Jabłonowskiego o wstawiennictwo oraz o wieści o zdrowiu rodziny.

Król Władysław IV na sejmie koronacyjnym w Krakowie uroczyście potwierdza ogół praw, przywilejów i posiadłości miasta Lwowa nadanych przez swoich poprzedników, w tym przez księcia Władysława Opolczyka i króla Kazimierza Wielkiego. Władca bierze mieszczan i podległe im dobra pod królewską opiekę oraz gwarantuje nienaruszalność granic miejskich i jurysdykcji.

Katarzyna Leszczyńska dziękuje swojemu wujowi, wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu, za niespodziewane przydzielenie jej mężowi miejsca na nadchodzącą kampanię wojenną. Zapewnia przy tym o wielkiej wdzięczności i gotowości do wiernego odsłużenia wyświadczonej łaski.

Król Władysław IV Waza potwierdza przedłożony statut cechu krawieckiego w mieście Stryju. Regulacja określa zasady funkcjonowania bractwa, kary za uchybienia, status majstrów i czeladników oraz ograniczenia rzemieślnicze dla Żydów.

Bogusław Leszczyński przychyla się do prośby władz Lwowa o dzierżawę miejskiej akcyzy i wzywa ich do szybkiego przysłania pełnomocnika z zaliczką do boku króla w celu zawarcia kontraktu. Zwraca uwagę na konkurencję ze strony innych oferentów oraz sugeruje bezpieczne przekazanie pieniędzy przez Wrocław.

Król Władysław IV Waza potwierdza transumowane przywileje swoich poprzedników – Zygmunta II Augusta, Stefana Batorego i Zygmunta III Wazy – dotyczące lokacji wsi Podgrodzie w starostwie rohatyńskim na prawie magdeburskim i przekształcenia jej w miasteczko.

Prymas Wacław Leszczyński wzywa władze Lwowa do porozumienia się z podstarościm i pilnego, bezpiecznego odesłania uwięzionego Chmielnickiego do Warszawy. Podkreśla przy tym swój prymasowski obowiązek dbania o spokój publiczny pod nieobecność króla w centrum kraju.

Arcybiskup gnieźnieński Wacław Leszczyński wyraża ubolewanie z powodu zajść wywołanych we Lwowie przez czeladź swojego synowca, starosty łuckiego, i deklaruje poparcie dla władz miasta. Informuje, że zaapelował do krewnego o ugodowe załatwienie sporu zamiast wikłania się w niepewny proces sądowy.