Katalog źródeł

Bruß wyjaśnia zwłokę w zapłacie i brak gotówki, deklaruje uregulowanie zobowiązania, gdy będzie mógł. Wspomina Johana Allendera [?]; szczegóły rozliczenia wymagają odczytu.

Prośba o rekomendację do Petera Forbesa i informacje o towarach. Bruß deklaruje gotowość zakupu galanterii. Nazwy towarów i osób oraz dopisek wymagają dalszego odczytu.

Burnett prosi Forbesa o mediację między Johnem Lithgowem a Johnem i Godfriedem Bellami. Relacjonuje bójkę i groźbę dalszej zniewagi jako zasłyszane wiadomości; zaleca ugodę oraz poufność.

Burnett skarży się na brak zwrotu pożyczki 292 sztuk monety przez Williama Thomsona. Zapowiada zlecenie słudze Jamesowi zajęcia należności, jeśli dłużnik nie zapłaci w ciągu tygodnia lub dwóch; wspomina powszechny brak pieniędzy.

Buchan skarży się na brak gotówki i zwłokę dłużnika. Radzi zatrzymać skóry do odpowiedniego kupca lub wysłać je do Jarosławia. Zima utrudnia farbowanie i wykańczanie sukna.

Buchan opisuje utrudnienia zimowe i wzrost kosztów farbowania. Nalega na zapłatę weksla; przekazuje pocztowe wiadomości o wojnie i planowanym wyjeździe króla Wilhelma do Flandrii.

Buchan opisuje koszt barwienia karmazynowego i zamówienie białego oraz żółtego sukna. Informuje o pogrzebie Petera Forbesa i przekazuje zasłyszane wiadomości polityczne.

Buchan dziękuje za starania o zapłatę, przesyła próbki sukna dla Forbesa i Alexandra Bealiego. Opisuje drożyznę, niespłacone należności i brak zbytu.

Buchan opisuje niespłacone należności, zastój towarów i obawę przed drożyzną wełny oraz oleju. Prosi o wysłanie skór do Jarosławia.

Buchan prosi o wyegzekwowanie płatności od Paula Galbraitha, opisuje brak pieniędzy, handel futrami oraz wzrost cen. Chce zbywać towary za gotówkę.

Buchan powraca do nieodebranej paki skór dla Jamesa Buchana. Oczekuje reszty zapłaty od Galbraitha i krytykuje sługę za nieprzekazanie listu z próbkami sukna.

Buchan wysyła pakę skór przez furmana, omawia ceny i dodatkowe towary oraz prosi o przekazanie pieniędzy Jamesowi Buchanowi w Samborze.

Buchan omawia zamówione sukno, koszt barwienia karmazynem i inne towary. Zawiadamia o śmierci Petera Forbesa, określonego jako chrześniak adresata.

List potwierdza wysyłkę 70 jednostek skór, szkarłatu i tkaniny. Buchan zaciągnął pożyczkę i wystawił weksel na Galbraitha; prosi o dopilnowanie płatności.

Buchan skarży się na wzrost cen koszenili i wełny, pyta o pakę skór i rozliczenie Galbraitha. Dodaje nowiny o okrętach i katolikach w Londynie.

Autor przesyła adresatowi 150 florenów za pośrednictwem innej osoby; drugie 150 florenów przekazał osobie trzeciej na zakup lub obrót [określenie niepewne]. Potwierdza otrzymanie srebrnej szpady. Nazwiska pośredników i dalsze szczegóły rozliczeń pozostają częściowo nieczytelne.

Weiß zwraca się do Forbesa w sprawie pieniędzy i weksli, wspomina osobę o imieniu Jacob i prosi o załatwienie sprawy. Kwoty, nazwiska pośredników i dokładna dyspozycja wymagają dalszego odczytu.

Autor zaprasza na swój ślub z Dorotheą Braun, córką zmarłego gdańskiego rajcy Daniela Brauna, wyznaczony na 5 stycznia. Zaproszenie z 30 XII 1665 skierowano do Jacoba Barenhama [?] w Krakowie.

List opisuje kolejne starania w sprawie mandatu i ponoszone koszty. Autor wspomina wypłatę 28 oraz 12–15 jednostek pieniężnych, korespondencję z Krakowem i spór proceduralny; szczegóły wymagają kontroli.

West pisze do Forbesa o korespondencji, podróży do Gdańska i staraniach o mandat. Wymienia wypłaty oraz kłopoty z załatwieniem spraw; wiele szczegółów rozliczeń pozostaje nieodczytanych.

Wentoun prosi Forbesa o zapisanie Browninga jako dłużnika w związku z przekazem przez R. Brussa. Kwota i część dalszej instrukcji pozostają niepewne. List wysłano z Zamościa do Rzeszowa.

Anna Wentonowa informuje o przesłaniu Forbesowi 300 zł przez Bela i 500 zł przez drugiego pośrednika. Prosi o zapisanie otrzymanych sum na jej rachunku i zapowiada szybkie odesłanie reszty.

Werner dziękuje za życzenia noworoczne i informuje o opóźnieniu przewozu. Szuka ładunku powrotnego, koresponduje w tej sprawie z Lwowem i zapowiada dalszą podróż w stronę Zamościa.

Werner donosi o przybyciu wozów po trzech tygodniach i problemach z powrotem w głębokim śniegu. Omawia przewóz sukna z Zamościa, stawkę od cetnara oraz plan przybycia dwóch lub trzech wozów do Lwowa.

Kupiec pisze Forbesowi o trudnym rozliczeniu z Gordonem, sprzedaży towarów i planowanym wyjeździe do Lublina. Prosi o towar oraz odzyskanie należności i przesyła ukłony Robertowi Forbesowi.

Galbraith prosi o wybaczenie zwłoki. Tłumaczy, że sam nie otrzymuje pieniędzy od dłużników, i zapewnia Forbesa, że spłaci należność, choć nie podaje pewnej daty.

Galbraith zleca czeladnikowi wypłatę Forbesowi 1000 florenów dobrej monety. Weksel chce opłacić na jarmarku rzeszowskim, zamiast posyłać pieniądze do Gdańska.

Galbraith tłumaczy opóźnienia zapłat, wymienia przekazanie 1000 zł oraz dalsze kwoty przekazane we Lwowie. Prosi Forbesa o cierpliwość i zachowanie zaufania.

Galbraith omawia trudności zamiany szelągów na dobrą monetę, spodziewane wpłaty Gordona i weksel. List dla Forbesa skierowano do Krakowa.

Prośba o wiadomość, gdzie przebywa Nitzsch i czy ma woły w drodze do Gdańska.

Otrzymanie listu z załącznikiem i zwróconym wekslem; Nitzsch wysyła partię wołów i napisał bezpośrednio do Heuglina.

Heuglin potwierdza otrzymanie od Knabego kwoty 905 ⅔ florenów, uprzednio otrzymanej od Kiena, i dziękuje za pośrednictwo.

List polecający doręczycieli i proszący o pomoc; określenie ich osoby lub zawodu nieodczytane.

Potwierdzenie wykupu weksla przez Nitzscha i dyspozycji wypłaty Knabemu w Warszawie; zgoda na potrącenie prowizji.

Antony Heuglin junior potwierdza bezpieczne dotarcie do Gdańska, dziękuje za okazaną przyjaźń, usprawiedliwia zwłokę w pisaniu i informuje o wyjeździe [ojca?] morzem do Amsterdamu 27 maja.

Załączony weksel ma zostać przedstawiony Piotrowi, słudze Krzysztofa Nitzscha; po inkasie należność należy przesłać Heuglinowi, potrącając prowizję.

Gordon nie uregulował należności za zakupione u Forbesa towary. Autor odpiera przypisywanie mu odpowiedzialności; wspomina Kraków i rozliczenie z Albertem, sługą Forbesa.

Giernowa przedstawiła kapitanowi Barklemu weksel Forbesa. Zapowiada przekazanie odebranych pieniędzy Piotrowi Forbesowi w Gdańsku i powiadomienie adresata pocztą.

Giernowa potwierdza odbiór 851 tynfów od Barklego. Pozostałą sumę ma otrzymać później; omawia możliwą wypłatę w talarach po 3 złote 16 groszy i obawę przed stratą.

Gregory prosi o przesłanie własnoręcznego dokumentu Forbesowi w związku z planami wyjazdu do Gdańska i obiecuje zapłatę. Usprawiedliwia opóźnienie nieściągalnymi wierzytelnościami, wskazując Bella i Thomsona jako źródła potwierdzenia.

Autor odstępuje od pośpiesznego wyjazdu do Jarosławia z powodu zastoju handlu; sukno pozostało w całości, towar przekazano opiekunom. Prosi Forbesa o rozmowę z dwiema wskazanymi osobami.

Lewkowicz wysyła specjalnego posłańca po funt złota widziany u Forbesa. Złoto ma być pilnie potrzebne dworowi królewskiemu; autor obiecuje zapłatę i prosi o wydanie go bezpośrednio doręczycielowi.

Wiadomość o sześciu fasach kosów złożonych przez furmanów i opłatach naliczanych od każdej fasy. Autor oczekuje dalszej dyspozycji. Liczba 15 jest czytelna, ale jej jednostka i dokładna rola w rozliczeniu pozostają niepewne.

Jaroszowski dziękuje za życzliwość i korespondencję, odnosi się do listu Browna oraz sprawy pożyczania, której poświęca dalszą część pisma. Przesyła pozdrowienia dla bratowej i Albrechta Forbesa. Szczegóły rozliczenia i część składni nie są pewnie odczytane.

Jaskiewicz zapowiada spłatę w Warszawie 2028 florenów [końcówka kwoty wymaga kontroli]. Rozliczył się z czeladnikiem Forbesa i wystawił dokument na 1676 florenów. Wyjaśnia spór o termin płatności, wspomina jarmark jarosławski i wrocławski oraz rozliczenie kobierców, kilimów i pasów. Relacjonuje trudności sprzedaży pasów ze złotem; część towaru może pozostać w depozycie do dalszych poleceń.