Katalog źródeł

Ferdinand Engelhardt przedstawia Arthurowi Forbesowi rozliczenie należności ściągniętych od handlarzy wołów oraz informuje o przelaniu środków na rachunek Roberta Forbesa. Opisuje także spory z dłużnikami, Kirkurem Teodorowicem i Davidem Antonowicem, którzy zakwestionowali wysokość naliczonego agia i kursów walut.

Ferdinand Engelhardt przesyła Arthurowi Forbesowi rachunek ze sprzedaży skór juchtowych oraz informuje o uzyskanych cenach i zaksięgowaniu wpłat na koncie Roberta Forbesa. Zapewnia także o zamiarze wyegzekwowania zaległych należności od dłużników oraz uspokaja w kwestii pana Hanningera, który osobiście przybył do Wrocławia.

Ferdinand Engelhardt odmawia obniżenia ceny sukna wysłanego do Jarosławia oraz wyjaśnia brak dostępnego szirtingu. Informuje również o sprzedaży wołów sprowadzonych z Rusi i transakcjach prowadzonych z rzeźnikami w Norymberdze.

Ferdinand Engelhardt informuje Arthura Forbesa o ekspedycji z Wrocławia do Jarosławia wozu z towarami, obejmującego m.in. sukno, blachę i papier, powierzonego furmanowi Adamowi Knapikowi. Nadawca przedstawia specyfikację wagi ładunku oraz dyspozycje dotyczące wypłaty pozostałej części frachtu po bezpiecznym dotarciu transportu.

Ferdinand Engelhardt informuje o wyprawieniu do Jarosławia partii sukna przewożonych przez furmanów Jana Oslika i Tomasza Kiełbikę. Prosi także o wyegzekwowanie od Andreasa Boyda spłaty zaległego długu w wysokości 210 talarów przed wydaniem mu weksla.

Rachunek wystawiony we Wrocławiu dokumentujący transakcję sprzedaży 1235 par surowych skór na łączną sumę ponad 3807 talarów. Połowę należności uregulowano w gotówce, natomiast drugą część pokryto dostawą zróżnicowanych towarów tekstylnych i pasmanteryjnych.

Ferdinand Engelhardt potwierdza odbiór listu ze skryptem dłużnym na 500 talarów oraz prosi Arthura Forbesa o przekazanie korespondencji i wypłatę 50 talarów chorążemu Georgowi Albrechtowi von Deuendigerowi stacjonującemu w Jampolu. Zaleca przy tym drobiazgową weryfikację tożsamości wojskowego według załączonych czterech pytań przed dokonaniem wypłaty, aby uniknąć oszustwa.

Ferdinand Engelhardt przesyła Robertowi i Arthurowi Forbesom specyfikację oraz rachunek za transportowane do Jarosławia przez furmana George'a Niclesa sukna i baje. Należność za towary oraz ich pakowanie opiewa na ponad 687 talarów z sześciomiesięcznym terminem płatności.

Fabian Zübertz potwierdza odbiór 600 florenów przez brata adresata, zgłaszając konieczność dopłaty z powodu niższego kursu użytych monet. Omawia również sprawę żądania 3000 florenów oraz kwestię bezproblemowego złożenia pieniędzy na czynsz we Lwowie.

Fabian Sywertz informuje Arthura Forbesa o trudnościach z wypłatą 600 florenów z powodu niekorzystnych kursów dukatów i talarów u pana Wrszewatego oraz Mehrlego. Zwraca się z prośbą o polecenie bratu adresata zrealizowania tej płatności w określonej monecie za prowizją.

Fabian Zübert przesyła Arthourowi Forbesowi gazety, o które prosił brat adresata, Robert. Zgodnie z prośbą poleca przekazanie ich dalej po przeczytaniu.

Fabian Zübert informuje Arthoura Forbesa o trudnościach w wyegzekwowaniu sumy 600 złotych oraz o sporach wokół rozliczeń i asygnat z udziałem kuzyna adresata. Relacjonuje przebieg pertraktacji dotyczących wypłaty należności w talarach oraz kwestię naliczanych prowizji.

Fabian Zübertz prosi Arthura Forbesa o polecenie bratu wypłaty 655 talarów krzyżowych dla rotmistrza Mendeckiego na poczet wspólnego bezpieczeństwa. Zapewnia przy tym o gotowości szybkiego zwrotu pożyczonych pieniędzy.

Alexander Sommer przesyła Arthurowi Forbesowi za pośrednictwem doręczyciela kwotę 30 florenów na spłatę zaciągniętej pożyczki, przepraszając za zwłokę. Wyraża przy tym głęboką wdzięczność za okazaną w potrzebie pomoc oraz deklaruje dożywotnią gotowość do usług.

Alexander Sommer informuje Arthura Forbesa o przesłaniu pocztą remesy z Gdańska oraz odesłaniu załączonego rewersu przekazanego przez furiera. Donosi również o wypłaceniu furierowi jadącemu do Radziechowa kwoty 20 złotych reńskich.

Alexander Sommer dopytuje o wieści dotyczące powrotu pana Cusinga do Krakowa oraz kwestię zakupu uprzęży i użyczenia koni Robertowi Forbesowi. Deklaruje również chęć wyjazdu do Jarosławia, by dopomóc furmanom, i przesyła pozdrowienia dla domowników.

Alexander Sommer informuje Arthura Forbesa o rozmowach w sprawach rozliczeń finansowych z panami Tamsonem, Galbrechtem i Beillie oraz o sumie pozostałej po wypłacie dla pana Roberta. Zapowiada rychły nocny wyjazd do Gdańska i oczekuje dyspozycji dotyczących zwrotu posiadanych funduszy.

Petter Sommerwell nawiązuje do wcześniejszych rozmów w Krakowie i prosi Arthura Forbesa o informacje dotyczące działań Roberta Forbesa oraz o listowne wstawiennictwo u Alberta Mollera, by zapobiec dalszym stratom finansowym. Zwraca się także o dyskrecję i przesłanie odpowiedzi na ręce żony z uwagi na swoją możliwą nieobecność.

Petter Sommerwelle proponuje kupcowi Arthurowi Forbesowi uregulowanie długu poprzez dostawę 200 sztuk gładkiej tafty odbieranej w Lublinie przez Michaela Hertmicora. Prosi o polubowne zakończenie sporu, zwrot skryptu dłużnego i zachowanie całej transakcji w tajemnicy.

Petter Sommerwelle ponawia prośbę do kupca Arthura Forbesa o informację na temat sum odebranych przez Roberta Forbesa na mocy krakowskiego pełnomocnictwa. Zwraca się o wypłacenie 200 florenów we Lwowie oraz o przekazanie pozostałych pieniędzy żonie na utrzymanie rodziny.

Petter Sommerwelle apeluje do Arthura Forbesa o polubowne zakończenie sporu finansowego i przyjęcie w ramach spłaty długu 200 sztuk tafty. Zwraca uwagę na nieuczciwe działania plenipotentów i prosi o okazanie wyrozumiałości zamiast powiększania jego strat.

Petter Sommerwell wyraża żal z powodu aresztowania jego osoby i towarów w Lublinie na wniosek Arthura Forbesa, wyjaśniając stan wzajemnych rozliczeń oraz trudności ze sprzedażą mienia. Prosi adresata o rozwagę, spłatę w rozsądnych granicach oraz proponuje polubowne załatwienie sporu z pomocą wspólnych znajomych.

Katarzyna Sommerowa protestuje przeciwko bezprawnemu zasekwestrowaniu w Lipsku jej własnych towarów na poczet długów męża. Zapowiada pozwanie Arthura Forbesa przed Trybunał Koronny w Lublinie, jeśli ten nie zwróci zajętego mienia.

Thomas Cuming dopytuje Arthura Forbesa o uregulowanie weksla kapitana Barclaya, prosząc o odpowiedź skierowaną na adres w Lublinie. Zwraca się także z prośbą o wyegzekwowanie od Sobaka pozostałej kwoty długu w wysokości 1020 florenów.

Thomas Cuming dopytuje Arthura Forbesa o zamówione bele wrocławskiego płótna pakowego oraz usprawiedliwia opóźnienie w zwrocie pieniędzy przedłużającą się sprzedażą towarów. Prosi również o przekazanie listu panu Maitlandowi i pobranie od niego 1000 florenów na poczet swojego rachunku.

Thomas Cuming przesyła Arthurowi Forbesowi korespondencję z kapitanem Alexandrem Barclayem z prośbą o przekazanie mu odpowiedzi. Zwraca się także o pomoc pewnej wdowie w wyegzekwowaniu od kapitana należnej jej zapłaty.

Thomas Cuming tłumaczy Arthurowi Forbesowi konieczność nagłego wyjazdu do Warszawy oraz problemy z podziałem i sprzedażą transportu węgierskiego wina spowodowane niestabilną sytuacją w kraju. Przeprasza za opóźnienie w zwrocie należności, prosząc o cierpliwość i obiecując pełną rekompensatę, gdy tylko sytuacja ulegnie poprawie.

Thomas Cuming informuje Arthura Forbessa o przekazaniu jego słudze stu florenów na opłacenie ośmiu wozów. Przeprasza za trudności i prosi o cierpliwość, tłumacząc się zastojem handlowym i brakiem zysków ze sprzedaży wina.

Thomas Cumming zapowiada wizytę u Arthura Forbesa w celu uregulowania pożyczki zgodnie z wcześniejszą obietnicą. Prosi także o wymianę zakupionej we Lwowie tafty na inne towary z powodu niefortunnego wypadku.

Jacob Carmichel dziękuje Arthurowi Forbesowi za wypłatę pieniędzy Jacobowi Buchanowi oraz wspomina o korespondencji z Robertem Forbesem w Krakowie. Zwraca się także z prośbą o sprzedaż bądź przesłanie do Gdańska zamówionych kilimów i doręczenie załączonego listu.

Jacob Carmichell informuje Arthura Forbesa, że furman odmówił zabrania paki czerwonego safianu do Krakowa z powodu złego stanu dróg i braku posiłkowych koni, mimo propozycji wyższej zapłaty. Towar zdeponowano u pana Grussewicza do czasu dalszych dyspozycji, o czym Carmichell zamierza powiadomić pocztą także Roberta Forbesa.

Jacob Carmichell informuje Arthura Forbesa o pismach z Lublina dotyczących skryptu dłużnego za wino oraz o kłopotach z pijanym furmanem wiozącym sobole do Krakowa. Zapowiada swój wyjazd do Krakowa i podaje dyspozycje co do przekazania należności przez pana Morlanda.

Zestawienie rachunkowe sporządzone przez Jacoba Carmichella, wykazujące należności oraz uregulowane kwoty na rzecz Roberta i Arthüra Forbesów z lat 1684–1685. Rachunek obejmujący m.in. płatności kupieckie i przekazy do Anglii został ostatecznie zbilansowany i zatwierdzony 5 kwietnia 1685 roku.

Jacob Carmichel oczekuje na decyzję Arthura Forbesa w sprawie należności finansowych oraz informuje o wysyłce towarów do Gdańska pod nadzorem wyznaczonych osób. Donosi również o odebraniu dużej sumy talarów, wśród których wykryto dwie fałszywe monety, oraz zapowiada swój przyjazd do Krakowa.

Jacob Carmichel informuje Arthura Forbesa o trudnościach ze ściągnięciem pieniędzy ze Lwowa przez Petera Bensona i prosi o wsparcie, aby uniknąć konieczności osobistej podróży. Nawiązuje również do sprawy zapłaty od Thomasa Bondyego z Lublina oraz kwestii transportu towarów przez Mościska.

Jacob Carmichell dziękuje Arthurowi Forbesowi za realizację asygnaty finansowej na rzecz Petera Bensona oraz dopytuje o jego dalsze postanowienia po podróży do Gdańska. Autor listu prosi także o przysłanie tureckiego sukna i tabakierki.

J. Karmichell informuje Artura Forbesa, że nie przybędzie do Mościsk, i dopytuje o sprawy załatwiane we Lwowie przez Piotra Simsona. Wydaje również dyspozycje dotyczące ekspedycji listów krakowskich oraz odprawienia kozaka Jana wobec znalezienia innej okazji do podróży.

Samuel Benedict Kessler zaprasza Arthura Forbesa na swój ślub z Elżbietą, córką gdańskiego kupca Roberta Lauendela, który ma się odbyć 15 lutego 1686 roku w Gdańsku. Prosi adresata o zaszczycenie uroczystości swoją obecnością, modlitwę w intencji nowożeńców oraz udział w przyjęciu weselnym.

Johann Jacob Keßl informuje Arthura Forbesa o przekazaniu Johannowi Taylorowi dwóch sztuk tercjaneli oraz o stanie uregulowania wzajemnych asygnat i płatności jarmarcznych. Omawia również kwestię cen i sprzedaży aksamitu, przesyłając do podpisu obligację z prośbą o dalsze zlecenia handlowe.

Johann Jacob Kessel zwraca się do Arthura Forbesa z prośbą o pomoc w wyegzekwowaniu zaległych pieniędzy od pana Wilczka najpóźniej do jarmarku na św. Michała. Prosi także w zaufaniu o opinię na temat wypłacalności dłużnika i bezpieczeństwa dalszych transakcji kredytowych.

Johann Ketschir wyraża ubolewanie z powodu zbyt niskiego upustu zaoferowanego przez Arthura Forbesa przy zakupie hebli i ponawia prośbę o opuszczenie 63 florenów w celu uniknięcia strat. W liście wspomina również o zbliżających się terminach uroczystości weselnych.

Johannes Conradt Corfiniuß potwierdza odebranie wcześniejszego listu od Arthura Forbesa oraz uregulowanie płatności związanych z panem Taylorem. Przesyła także rachunek opiewający na ponad 107 florenów i proponuje dokonanie ostatecznych rozliczeń podczas zbliżającego się jarmarku św. Michała.

William Kramer przesyła Arthurowi Forbesowi 400 florenów w szelągach i informuje o ustaleniach z Józefem Borochowiczem dotyczących wypłaty kolejnych 500 florenów we Lwowie. Zapowiada również rychły przyjazd do miasta w celu uregulowania pozostałych należności wyłożonych przez pana Lowda.

Andrzej Stanisław Krauz dziękuje Arthurowi Forbesowi za pomoc i fatygę przy odebraniu kwoty 520 florenów od pana Loziego. Deklaruje przy tym swoją wdzięczność oraz pełną gotowość do wyświadczenia wzajemnych przysług w przyszłości.

Andrzej Stanisław Krauz informuje Arthura Forbesa o odesłaniu z Rzeszowa zakupionej przez niego pary koni. Zwraca się również z prośbą o odebranie od pana Lozi należności w wysokości 520 florenów i przesłanie tych pieniędzy do Krakowa.

Krzysztof Krause prosi Arthura Forbesa o pomoc w wyegzekwowaniu zaległych należności od swoich dłużników oraz o wieści dotyczące majątku dłużnika Parastępowskiego w Mościskach. Zapewnia przy tym adresata o swojej gotowości do odwzajemnienia przysługi.

Krzysztof Krause prosi Artura Forbesa o instrukcje dotyczące dalszego postępowania i przekazanie informacji o sprawach. Zapewnia adresata o swoim oddaniu oraz braterskiej życzliwości.

Krzysztof Krause dziękuje Arthurowi Forbesowi za przychylność i deklaruje gotowość do pomocy, zapowiadając załatwienie bieżących spraw w Rzeszowie. Wspomina również o zamiarze wyegzekwowania 1900 florenów długu z mościskich dóbr ojca braci służących obecnie w wojsku.

Thomas Cushny odpowiada na list Arthura Forbesa, diagnozując przyczyny jego bólów w okolicach serca, potów nocnych oraz dolegliwości nóg jako skutek niestrawności i melancholii. Autor udziela choremu wskazówek kuracyjnych i załącza łaciński przepis na wzmacniający konfekt.

Johan Veith Küstner informuje Arthura Forbesa o uregulowaniu należności wekslowej na rzecz pana Kümelera. Donosi również o przekazaniu mu zamówionego płótna, szafranu oraz atłasu zgodnie z załączonym wyciągiem.