Katalog źródeł

Katarzyna Godlewska zwraca się do brata, podstolego, w sprawie pieniędzy i opieki. Prosi o szybkie zawiadomienie; nieczytelne fragmenty dotyczą obaw i dalszych planów.

Gruszewicz wyjaśnia, że pilna potrzeba zmusiła go do wydania pozostawionych u niego czerwonych złotych. Zapowiada zwrot odpowiednich monet, a w dopisku przypomina o obiecanym psie.

Autorka dziękuje Głogowskiemu za pomoc, przesyła list od męża i zapewnia o wdzięczności. Fragment odnoszący się do Lublina pozostaje częściowo nieodczytany.

Zachował się list z prośbą skierowaną do wysoko postawionego adresata. Pojawiają się słowa dotyczące sprawy i satysfakcji, lecz przebitki oraz trudne pismo nie pozwalają pewnie ustalić przedmiotu, przebiegu ani rozstrzygnięcia.

Nadawca zwraca się do adresata jako Monseigneur i pisze, że zastosuje się do jego polecenia oraz pokaże królowej list. Wspomina o osobie lub sprawie, której szczegółów nie można pewnie odczytać, i prosi o jej poparcie. Kończy list uniżoną formułą grzecznościową; odrębna ostatnia strona zawiera adres do nieustalonego dostojnika. Brak pewnej daty, miejsca i identyfikacji nadawcy.

Nadawca zwraca się do adresata jako do Dobrodzieja. Z zachowanego, trudnego do odczytania tekstu można rozpoznać wzmianki o sprawie oraz liście i prośbie o działanie lub odpowiedź; szczegóły i osoby nie są pewne. Datownik na liście podaje 28 lutego 1692 r. Zewnętrzna karta z adresem zachowała częściowo nieczytelne określenie adresata.

Nadawca kieruje list do Wielmożnego Pana i Dobrodzieja. Zachowany tekst jest trudny do odczytania; nie ustalam jego szczegółowego przedmiotu. Datownik na liście podaje Sambor i 5 czerwca 1637 r. Karta adresowa na s. 3 i 5 zawiera niepewny zapis imienia/tytułu oraz określenie „Samborskiemu”. Data na karcie inwentarzowej różni się od daty listu.

Nadawca zwraca się do adresata jako do brata i dobrodzieja. Zachowany tekst zawiera wyrazy uznania oraz dalszą, trudną do odczytania wypowiedź; szczegółów sprawy nie da się wiarygodnie odtworzyć. Datownik listu wskazuje Lublin i 27 maja 1691 r. Zewnętrzny zapis adresowy na s. 4 kieruje pismo do Lwowa, lecz nazwisko adresata jest nieczytelne.

Nadawca przesyła adresatowi wyrazy szacunku oraz życzenia dobrego i szczęśliwego nowego roku. Tekst jest krótki i częściowo trudny do odczytania. Dopisek na składanej karcie wspomina królową i polecenie przekazania wiadomości, lecz jego brzmienie pozostaje w dużej mierze niepewne. Podpis można odczytać jako „Dumons” lub podobnie. List ma własny datownik: Warszawa, 4 stycznia 1703 r.

Zachowany list jest skierowany do Jaśnie Wielmożnego Dobrodzieja. Rękopis jest miejscami bardzo trudny do odczytania. Widoczne fragmenty wskazują na prośby i sprawy związane z korespondencją oraz działaniami podejmowanymi dla adresata, lecz szczegółów nie da się pewnie odtworzyć. Na zewnętrznej karcie adresowej zachowało się uroczyste określenie adresata, ale nazwisko i tytuły są niepewne. Na karcie inwentarzowej zapisano rozpoczęcie jednostki 8 października 1697 r.; nie uznano tego za datę listu. Dopisek na liście nie pozwala na pewne ustalenie daty.

Nadawca zwraca się do adresata jako do „miłościwego Pana i Brata”, wspomina list od innej osoby i porusza sprawę związaną z Lublinem. Pojawia się wzmianka, że ktoś „domaga się” czegoś, ale otaczający ją tekst jest zbyt nieczytelny, by ustalić przedmiot lub stronę żądania. Datacja brzmi 9 Junii 1685 w Kamionce; nazwisko adresata na złożonej karcie jest niepewne.

Nadawczyni pisze, że cieszyła się, iż adresat „wziął wdowę Małachową” (sens tego zwrotu wymaga ostrożności), ponieważ miała ona zachowywać do niego wielkie przywiązanie. Dalej wspomina o pogłoskach, własnej chęci odwiedzin/wyjazdu oraz o sprawach adresata, lecz dalszy tok listu jest częściowo nieczytelny. Podpis wskazuje na Annę jako uniżoną sługę. Końcowy zapis datacyjny zawiera „Maii 1773”, ale dzień i miejscowość nie są pewne.

Nadawca potwierdza otrzymanie listu odnoszącego się do „interessu do Seymiku” (odczyt słowa wymaga ostrożności). Dalszy tekst wspomina o przebiegu sprawy i staraniu o uzyskanie wiadomości, ale szczegóły i osoby są nieczytelne. Datownik brzmi „w Lwowie d. 28 Martii 1698” — Lwów, 28 marca 1698 r.

Nadawca zwraca się do grupy adresatów jako „Panowie” i odnosi do przedstawionej im sprawy. Czytelne fragmenty wspominają o łaskawości adresatów, opinii oraz zobowiązaniu nadawcy; dalsze meritum jest zbyt niepewne, by je rozstrzygać. Datownik brzmi „w Warszawie d. 24 Aug 1684”. Podpis i adres na obwolucie są niepewne.

Zachował się obszerny list adresowany do marszałka koronnego, prawdopodobnie wielkiego koronnego, z formułą „Wielmożny Mci Panie y Bracie”. Karta archiwalna opisuje go jako pismo Adama Jabłonowskiego z Lachiew do marszałka, z prośbą (dalszy opis tej prośby jest niepewny); sam tekst listu jest zbyt trudny do odczytania, by doprecyzować jej przedmiot. Podpis wygląda na Adama Jabłonowskiego. Datacja listu brzmi „W Jabłonowie 16 Decembr 1696”.

List rozpoczyna się łacińską formułą „Spectabilis Domine” i zawiera odniesienia do spraw publicznych oraz korespondencji, ale zasadniczy tok wypowiedzi pozostaje niepewny. Datownik na końcu nie został odczytany z wystarczającą pewnością. S. 3 jest kartą adresową/odwrociem, nie dalszym tekstem listu.

Jednostronicowy list z łacińskim zwrotem grzecznościowym i polskim tekstem. Pojawiają się odniesienia do spraw publicznych i korespondencji, lecz szczegółowego meritum nie da się pewnie odtworzyć. Datownik końcowy odczytuję jako 19 września 1673. Strona 3 zawiera adres i pieczęć, nie dalszy tekst.

Autor zwraca się do kanclerza i pisze o sprawie, w której pojawia się senator. Wspomina o piśmie przedstawionym adresatowi oraz o dalszych działaniach; szczegóły są trudne do odczytania. Datownik końcowy wskazuje 23 maja 1684. Nazwisko adresata na karcie zewnętrznej pozostaje niepewne.

Zachowany fragment listu zwraca się do „Mościwego Pana Dobrodzieja” i wspomina o sprawie związanej z sejmowym rozstrzygnięciem oraz osobami określonymi tytułami urzędowymi. Ubytek papieru uniemożliwia pewne odtworzenie meritum, nadawcy i daty. Karta inwentarzowa podaje datę 30 sierpnia 1634 r., lecz nie traktuję jej jako potwierdzonej daty listu.

Zachował się jednostronicowy list z formułą adresatywną skierowaną do Wielmożnego Pana i Dobrodzieja. Pismo jest trudne do odczytania; nie udało się wiarygodnie ustalić meritum ani nazwiska adresata. Archiwalna karta opisowa przypisuje list Zamoyskiemu, lecz sam dokument nie daje tu pewnego potwierdzenia.

Nadawca zwraca się do Forbesa w sprawie zobowiązania lub rozliczenia. W tekście pojawia się wzmianka o Trybunale Koronnym w Lublinie oraz prośba dotycząca dalszego postępowania. Szczegółów i dokładnego przebiegu sprawy nie da się pewnie odtworzyć.

Nadawca relacjonuje sprawę omawianą z adresatem, wspomina o korespondencji z Warszawy i o zobowiązaniu lub rozliczeniu. W dalszej części pojawia się kilka osób oraz wzmianki o działaniach urzędowych/sądowych, lecz ich relacje i szczegóły są trudne do pewnego odtworzenia.