Katalog źródeł

Hankiewicz wyjaśnia wydatki procesowe, podaje kwoty i zapowiada termin sprawy z Reiznerem. Prosi Haidera, aby zniszczył jego korespondencję, obawiając się jej szkodliwego wykorzystania.

Autor relacjonuje zapytanie kanclerza o przyjazd Haidera. Sugeruje osobiste stawiennictwo dla obrony spraw i wspomina osoby działające po stronie przeciwnej.

Hankiewicz przekazuje magistratowi, że kanclerz nie chce dłużej odkładać spraw Lwowa. Wzywa do jak najszybszego wysłania pełnomocnika i zapowiada wpisanie spraw do rejestru sądowego.

Hankiewicz prosi o dokładne instrukcje, potwierdza otrzymanie150zł i zapowiada rozpatrzenie sprawy następnego dnia. Wspomina także ormiańskie sprawy sądowe.

Hankiewicz ponawia osobistą prośbę przekazaną przez Gabriela, czeladnika ormiańskiego kupca. Prosi o wysłanie ryb i obiecuje zwrot wydatków oraz odwdzięczenie się usługami.

Autor donosi o korzystnym wyniku sporu z Reiznerem i przesyła tekst dekretu. Łączy wiadomości sądowe z życzeniami wielkanocnymi i informacjami o innych sprawach.

Garbowski odpowiada na skargę władz Lwowa przeciw kanonikowi Gudłowskiemu. Zapowiada wystawienie pozwu i rozpoznanie sprawy po zgłoszeniu się zainteresowanych, zapewniając o sprawiedliwości.

Harstall zabiega o obronę reputacji i wypłatę sumy objętej asygnatą. Zarzuca księciu Kurlandii starania o jej zajęcie i wezwanie do rozliczenia; wymienia też majora, który opuścił księcia.

Autor prosi wojewodę o pomoc w sporze z księciem Kurlandii. Otrzymał wezwanie do Lwowa na 22 stycznia następnego roku i chce przedstawić dowody przeciw zarzutom oraz zachować życzliwość hetmana.

Giedymin prosi porucznika o krótkotrwałe pożyczenie pancerza i elementów uzbrojenia. List nie podaje celu użycia ani daty; rok 1698 pochodzi z okładki.

Prośba o wiadomość, gdzie przebywa Nitzsch i czy ma woły w drodze do Gdańska.

Otrzymanie listu z załącznikiem i zwróconym wekslem; Nitzsch wysyła partię wołów i napisał bezpośrednio do Heuglina.

Heuglin potwierdza otrzymanie od Knabego kwoty 905 ⅔ florenów, uprzednio otrzymanej od Kiena, i dziękuje za pośrednictwo.

List polecający doręczycieli i proszący o pomoc; określenie ich osoby lub zawodu nieodczytane.

Potwierdzenie wykupu weksla przez Nitzscha i dyspozycji wypłaty Knabemu w Warszawie; zgoda na potrącenie prowizji.

Antony Heuglin junior potwierdza bezpieczne dotarcie do Gdańska, dziękuje za okazaną przyjaźń, usprawiedliwia zwłokę w pisaniu i informuje o wyjeździe [ojca?] morzem do Amsterdamu 27 maja.

Załączony weksel ma zostać przedstawiony Piotrowi, słudze Krzysztofa Nitzscha; po inkasie należność należy przesłać Heuglinowi, potrącając prowizję.

Gordon nie uregulował należności za zakupione u Forbesa towary. Autor odpiera przypisywanie mu odpowiedzialności; wspomina Kraków i rozliczenie z Albertem, sługą Forbesa.

Gembicki prosi wójta i starszych Ormian lwowskich o odłożenie wykonania dekretu sądu asesorskiego do sejmu, na którym ma być rozpatrzony spór wspólnoty z biskupem.

Gembicki prosi magistrat o życzliwość i urzędowe wsparcie dla augustianów zakładających siedzibę we Lwowie.

Gembicki zaleca ugodę ze starostą i przestrzeganie zasad poboru targowego. Prosi o wyjaśnienie obroku, potrzebne przed wydaniem dekretu dotyczącego obowiązku Żydów.

Gembicki zaleca czterdziestu mężom Lwowa ugodę z Żydami, szybki zwrot zabranych towarów oraz powstrzymanie wrogich wypowiedzi i gróźb do zatwierdzenia układu przez króla.

Gembicki zachęca do ugody ze starostą i proponuje dożywotnią sumę z dochodów publicznych przy zachowaniu mocy miejskich dekretów.

Gembicki dziękuje za przysłane ryby i obiecuje wspierać zachowanie praw miasta. Wspomina również obietnicę przekazaną przez wysłannika.

Gembicki dziękuje magistratowi Lwowa za słone ryby przesłane na czas postu. Obiecuje odwzajemnić dar przychylnością i zabiegami na rzecz miasta.

Henrykowski zaprasza burmistrza i radę Lwowa na wesele starszej córki z Andrzejem Łysickim [?], administratorem ekonomii brzeskiej litewskiej. Córki nie wymienia z imienia.

Herburt odpowiada na wiadomość o pobiciu Andrzeja Gabłka [?] przez Jana Gawrowskiego [?]. Zaleca pozew i ustalenie posiadania majątku; ocenia też możliwość ujęcia sprawcy.

Herburt zapewnia rajców o pomocy. Spór ze staromiejskim chce poznać po przyjeździe do Lwowa, a w sprawie granicznej poleca swojemu urzędnikowi złożyć przysięgę.

Giernowa przedstawiła kapitanowi Barklemu weksel Forbesa. Zapowiada przekazanie odebranych pieniędzy Piotrowi Forbesowi w Gdańsku i powiadomienie adresata pocztą.

Giernowa potwierdza odbiór 851 tynfów od Barklego. Pozostałą sumę ma otrzymać później; omawia możliwą wypłatę w talarach po 3 złote 16 groszy i obawę przed stratą.

Giernott żąda zabezpieczenia i spieniężenia majątku zmarłego Jana Liebschwagera. Prosi o ochronę zagranicznego wierzyciela i powołuje się na reputację polskiego handlu.

Towary kosztowały 624 talary 21 groszy; po odjęciu 327 talarów pozostawało 297 talarów 21 groszy. Dostawę datowano na 27 lutego 1737.

Zapowiedź przybycia wojsk cesarskich na zimowe kwatery. Autor nakazuje burmistrzom przygotować prowiant i furaż przed jego przybyciem; końcowa klauzula nie została w pełni odczytana.

Archibald Giller przesyła Franciszkowi Głogowskiemu zamówiony atłas oraz adamaszek karmakarowy, przedstawiając łączne rozliczenie wraz z wcześniejszym długiem na sumę 99 złotych. Informuje również o wieści z poczty zapowiadającej przybycie króla do Warszawy za sześć tygodni.

Autor, związany pobytem przy generale Hatzfeldzie [?], nie może działać osobiście. Zapewnia, że poprosił referendarza koronnego o pomoc miastu i prosi o przyjęcie jej z wdzięcznością.

Gładyszewicz dziękuje Forbesowi za wzgląd okazany jego matce za pośrednictwem brata adresata. Zapewnia o wdzięczności i gotowości wzajemnych usług.

Gładyszewicz poleca Forbesowi wysłanego w swoich interesach posłańca i prosi o pomoc stosownie do jego potrzeb, obiecując wzajemność.

Gładyszewicz prosi Forbesa o wyłożenie 2300 zł dla wskazanego kupca. Zapowiada szybki zwrot przez siebie lub swojego czeladnika i zapewnia, że polega na pomocy adresata.

Po powrocie do Krakowa Gładyszewicz dziękuje Forbesowi za życzliwość, zamawia lisie skóry i opisuje ospę oraz inne dolegliwości dzieci w rodzinie.

Kapitan prosi władze Lwowa o zwłokę dla Jaskiewicza, którego sklep zapieczętowano. Powołuje się na jego obietnicę zapłaty w ciągu kilku dni i prosi, by przyjęto takie rozwiązanie.

Głowicki przybył do Warszawy, ale nie zastał prymasa. Przesłał mu kondolencje i załącza kopię listu. Prosi adresata o ponowne wysłanie listu do metrykanta.

Autor omawia rozliczenie administracji i prosi brata o wysłuchanie rachunku Bazylego. Bazyli twierdzi, że chłopi omal go nie zabili; autor wyraźnie temu nie dowierza.

Głogowski prosi Potockiego o poparcie rozporządzenia testamentowego w sporze przed Trybunałem Koronnym. Powołuje się na prawa swego rotmistrza i wcześniejsze rozdysponowanie majątku.

Głogowski skarży się na długi brak wiadomości od brata oraz opisuje nasłanie około 30 uzbrojonych ludzi i zabranie rzeczy. Są to zarzuty autora, nie niezależnie ustalone fakty.

Mikołaj Głogowski tłumaczy bratu, że z powodu ciężkiej gorączki nie mógł osobiście udać się do Lublina, lecz wysłał tam żonę, która uzyskała pomyślne wieści u deputatów. Informuje również o spodziewanym przyjeździe marszałka, ugodzie z młynarzami, problemach gospodarczych i przesyła pozdrowienia od rodziny.

Mikołaj Głogowski informuje brata Franciszka o przebiegu zjazdu w Lublinie w sprawie spłaty długu przez pana Łosia oraz o problemach prawnych i zaocznym wyroku uzyskanym przez zawistnych przeciwników. Prosi o dalsze wsparcie procesowe, przesyła kopie dokumentów i zwraca się o przysłanie potrzebnych rzeczy.

Mikołaj Głogowski informuje brata, że z powodu toczącej się sprawy musi jeszcze pozostać w Krasnymstawie, skąd zaraz po jej ukończeniu wyruszy na sądy do Lublina. Przekazuje również list od starosty krasnostawskiego oraz wieści o starciu z Tatarami pod Kamieńcem.

Autor po powrocie z Lublina skarży się na słabe zdrowie. Prosi adresata o pomoc u podskarbiego koronnego w uzyskaniu wypłaty; dołącza pozdrowienia i dopisek o sejmie.

Krótki fragment listu zawierający tradycyjne, uniżone formuły pożegnania oraz zapewnienia o życzliwości autora wobec adresata. Na marginesie umieszczono także dopisek z ukłonem skierowanym do pana Jana.

Mikołaj Głogowski relacjonuje bratu swoje rozmowy z patronami prawnymi w Lublinie i wzywa go do pilnego przyjazdu na zbliżającą się rozprawę ze względu na obecność pozostałych stron sporu. Wspomina również o postępach w ugodzie z panią Rożyńską oraz porusza drobne sprawy gospodarcze i domowe.