Katalog źródeł

Zachował się jednostronicowy list z formułą adresatywną skierowaną do Wielmożnego Pana i Dobrodzieja. Pismo jest trudne do odczytania; nie udało się wiarygodnie ustalić meritum ani nazwiska adresata. Archiwalna karta opisowa przypisuje list Zamoyskiemu, lecz sam dokument nie daje tu pewnego potwierdzenia.

Aleksy Zarychta składa Wojciechowi Zimnickiemu życzenia noworoczne, ciesząc się z jego pomyślności i polecając wspólnych przyjaciół. Informuje także o uciążliwościach wojskowych, zagrożeniu tatarskim oraz otrzymaniu nominacji na urząd oficjała kijowskiego.

Jeden list obejmujący trzy numerowane karty; czwarta skanowana karta jest jego złożoną kopertą/adresem. Zachowana formuła zwraca się do Wielmożnego Pana i Brata. Zasadniczy wywód jest trudny do odczytania i nie pozwala bezpiecznie ustalić konkretnej sprawy ani prośby; podpis jest nieczytelny.

Wojewoda krakowski Piotr Zborowski zapewnia władze Lwowa o swoim poparciu w sporze ze szlachtą ruską, która bezprawnie próbuje pociągać mieszczan przed swoje sądy. Podkreśla wagę przywilejów miejskich oraz wyłącznego prawa apelacji do króla, zalecając lwowskiemu magistratowi wnoszenie oficjalnych protestacji w razie nacisków.

List rozpoczyna się formułą zwracającą się do „Wielce Mci Pana i kochanego Brata”. Dalszy wywód jest zbyt trudny do odczytania, by bezpiecznie określić jego sprawę. U dołu samego listu widnieje data 12 lipca 1761; autora nie ustalono.

Nadawca przypomina wcześniejszą pomoc adresata w sprawie związanej ze złotnikiem i dłużnikiem. Pisze o wiadomości dotyczącej działań magistratu i prosi o dalszą życzliwość oraz przyspieszenie sprawy; szczegóły postępowania są częściowo niepewne. Datownik brzmi „Cracoviae d. 12 January 1760”.

Autorka przesyła pozdrowienia kumowi, wyraża troskę o jego osłabione zdrowie i tłumaczy brak osobistych odwiedzin fatalnym stanem dróg. Relacjonuje również rozmowę z panią Godlewską w sprawie obejrzenia pokojów w kamienicy przed podjęciem ostatecznej decyzji.

List w języku niemieckim dotyczy rozliczeń handlowych; w tekście widać kwoty 1000 i 3000 (guldenów), ale kontekst rachunku i zobowiązań jest tylko częściowo czytelny. Nie przypisano kwotom pewnego znaczenia poza ich obecnością w dokumencie.

Niemieckojęzyczny list handlowy dotyczy rozliczeń i zobowiązań finansowych. Pismo zawiera odniesienia do kwot, ale z powodu trudnego odczytu nie można bezpiecznie odtworzyć pełnego rachunku ani dokładnej prośby.

List w języku niemieckim dotyczy korespondencji handlowej i rozliczeń; konkretna sprawa pozostaje niepewna z powodu trudnego pisma. Widoczne są liczby/odniesienia finansowe, ale nie pozwalają one samodzielnie ustalić całego rozliczenia.

Niemieckojęzyczny list handlowy dotyczy rozliczeń i zobowiązań finansowych. Pismo zawiera odniesienia do kwot, ale z powodu trudnego odczytu nie można bezpiecznie odtworzyć pełnego rachunku ani dokładnej prośby.

List w języku niemieckim dotyczy korespondencji handlowej i rozliczeń; konkretna sprawa pozostaje niepewna z powodu trudnego pisma. Widoczne są liczby/odniesienia finansowe, ale nie pozwalają one samodzielnie ustalić całego rozliczenia.

Nadawca relacjonuje bieżące wydarzenia i doniesienia z różnych miejsc, wspomina o sejmie, urzędnikach oraz osobach prowadzących korespondencję. Prosi o dalsze informacje lub interwencję. Datownik w treści podaje Lwów, 4 sierpnia 1687 r.; część nazwisk i szczegółów pozostaje niepewna.

Fabian Zywert informuje rezydenta o wyruszeniu króla z wojskami na wyprawę ku Kryłowowi oraz o organizacji podjazdów wojskowych w rejonie Lwowa. Przekazuje optymistyczne wieści o stanie spraw wojskowych, zbliżaniu się Kozaków hetmana Mazepy oraz dementuje krążące fałszywe plotki.

Nadawca zwraca się do adresata w poufałym tonie i omawia sprawy związane z sejmem, posłami oraz korespondencją i urzędnikami. Zwraca uwagę na sytuację polityczną i oczekuje dalszych wiadomości. Poszczególne osoby i szczegóły są częściowo niepewne. List datowano we Lwowie 27 lutego 1687 r.

Nadawca przekazuje informacje otrzymane z Hamburga, datowane tam 25 czerwca, oraz wiadomości dotyczące poselstw i spraw politycznych. Wspomina o audiencji, posłach/poselstwie i dalszych działaniach w Warszawie oraz Rzymie. Część szczegółów i nazw własnych pozostaje niepewna. List datowano we Lwowie 4 sierpnia 1687 r.

Fabian Zywiert przesyła Janowi Jabłonowskiemu nadesłaną pocztą korespondencję oraz bieżące wiadomości. Wspomina przy tym z ubolewaniem o smutnych wydarzeniach i żałobie, która dotknęła ród Lubomirskich.

Nadawca relacjonuje podróż lub przemarsz, wspomina o przesyłce/korespondencji oraz o działaniach wojskowych i sytuacji w Warszawie. Część szczegółów jest niepewna. List datowano we Lwowie 18 stycznia 1703 r.; s. 8 zawiera adresową stronę zewnętrzną.

Nadawca opisuje sprawy pieniężne i rozliczenia, podaje widoczne kwoty w tynfach oraz wspomina o osobach i wcześniejszych ustaleniach. Część nazwisk, kwot i kontekstu jest niepewna. Datownik wskazuje Lwów, 17 marca 1690 r.

Nadawca potwierdza otrzymanie wiadomości/listu i zwraca się o dalszą informację lub odpowiedź. Szczegóły sprawy są zwięzłe i częściowo niepewne. Datownik w treści podaje Lwów, 27 sierpnia 1700 r.

Nadawca zwraca się do adresata z prośbą o pomoc i opisuje sprawy publiczne oraz korespondencję związaną z urzędnikami. Część nazwisk i meritum jest niepewna. Datownik listu podaje Lwów, 3 września 1697 r.

List otwiera życzenie noworoczne skierowane do Pana Żupnickiego. Dalej następuje rozbudowany wywód o sprawach i prośbach nadawcy; tekst wspomina kwestie urzędowe lub sądowe, ale szczegółów nie można pewnie ustalić. Datownik na s. 3 podaje 13 stycznia 1631 r.

Helena Zimnicka tłumaczy bratu przyczyny opóźnienia listów oraz dzieli się wiadomościami o pomyślnym zdrowiu matki i krewnych, z ulgą odrzucając krążące plotki o jego rzekomej śmierci. Donosi także o zgonie i rozporządzeniach testamentowych ich brata Sebastiana oraz wyraża gorące pragnienie rychłego osobistego spotkania.

Zachował się jednostronicowy list z rozbudowanym wywodem o sprawach nadawcy i prośbie kierowanej do adresata. Pismo jest trudne do odczytania, więc konkretnego przedmiotu sprawy nie można ustalić. Karta adresowa wskazuje prawdopodobnie Pana Zimnickiego; pewnego datownika na liście nie odczytano.

Nadawca kieruje do władz Lwowa obszerny, formalny list dotyczący sprawy wymagającej rozpatrzenia. W tekście rozpoznawalne są wzmianki o Warszawie, urzędnikach i prośbie o zajęcie się sprawą, ale jej meritum nie daje się pewnie odtworzyć. Brak wiarygodnego datownika w treści.

List do Jana Rudawskiego relacjonuje sprawę dotyczącą osoby lub osób, których nazwę odczytuję niepewnie jako „P. Hajdurom Kayer(?)”, oraz sprawę związaną z „Szlachetnym Łomżyckim” (dalsze określenie niepewne). W tekście pojawiają się także Lwów, tamtejsi konsulowie i działania lub prośby kierowane do adresata; nieczytelne partie nie pozwalają bezpiecznie odtworzyć szczegółów ani relacji między sprawami. Datownik podaje 19 lutego 1631 r.

Nadawca pisze do matki w czułym, osobistym tonie, wspomina o zdrowiu, rodzinie i własnej sytuacji oraz prosi o życzliwość i pamięć. Nie wszystkie szczegóły długiego wywodu są czytelne. Końcowe datowanie wskazuje 11 listopada 1636 r.; miejsce nie jest pewne.

Nadawca zwraca się do Adalberta Zimnickiego z prośbą o pomoc w sprawie spornej lub sądowej, w której pojawiają się osoby prywatne i wcześniejsze ustalenia. List zawiera rozbudowaną argumentację, ale szczegóły sporu i nazwiska są trudne do pewnego odczytania. Nie ma pewnego datownika w treści.

Autor zwraca się do Pana Hajdera w sprawie, w której prosi o wystawienie „mandat[u] albo …” (dalsze słowo niepewne). W tekście powracają wzmianki o Panu Hajderze, browarze w kamienicy oraz postępowaniu lub rozstrzygnięciu w sprawie miejskiej. Stan zachowania i trudne pismo nie pozwalają ustalić dokładnego przebiegu ani wszystkich stron sporu. Datownik podaje 28 listopada 1646 r.

Sommer pisze o otrzymanej wiadomości i sprawie rozliczenia lub długu; wspomina o oczekiwanym wyjaśnieniu. Część słów i szczegóły sprawy pozostają niepewne.

Sommer odpowiada na wcześniejszą wiadomość Forbesa, wspomina o przesłanej lub oczekiwanej rzeczy i prosi o dalszą informację. Szczegóły korespondencji są częściowo nieczytelne.

Sommer odpowiada na wiadomości, wspomina o sprawie prowadzonej w związku z Forbesem i prosi o dalsze informacje. Szczegóły interesu oraz niektóre osoby nie są pewne.

Sommer przekazuje Forbesowi wiadomości o sprawie oraz wspomina osoby i wcześniejsze ustalenia. Tekst jest częściowo uszkodzony i nie pozwala pewnie odtworzyć wszystkich szczegółów.

Nadawca zwraca się do Arthura Forbesa w sprawie rozliczeń, wspomina Roberta Forbesa i należne pieniądze oraz odnosi się do wcześniejszej korespondencji. Widać prośbę o rozważenie sprawy i dalszą odpowiedź; szczegóły rachunku oraz relacje między wymienionymi osobami są częściowo nieczytelne.

W drugim anglojęzycznym liście nadawca omawia należności i rozliczenia, wspomina korespondenta odczytywanego jako “Mr Marshbee” (nazwisko niepewne) oraz kilka kwot, m.in. £200 i £300. Szczegóły rachunku i proponowanego rozliczenia są częściowo nieczytelne. S. 5 zawiera dalszy ciąg/zakończenie oraz zapis adresowy na złożonej karcie.

Kolejny list do Arthura Forbesa omawia rozliczenia, należne pieniądze i sposób ich przekazania; pojawiają się wzmianki o kwotach oraz osobach związanych z rachunkiem. Datownik częściowo wygląda na „Wostanowicz, day 8 7bris”, ale rok i miejscowość wymagają weryfikacji. Karta adresowa podaje Arthura Forbesa jako kupca w Szkocji.

Trzeci anglojęzyczny list kontynuuje temat rachunków i płatności. Nadawca wspomina o rozliczeniu oraz kwotach rzędu £200–£300, rozważa sposób zwrotu należności i prosi o dalszą odpowiedź. Część kwot i relacji między osobami pozostaje niepewna. S. 7 zawiera krótkie zakończenie i kartę adresową.

Anglojęzyczny list omawia rozliczenia i należności między nadawcą a korespondentem. W czytelnych fragmentach pojawia się wzmianka o bracie Gabrielu, kwocie £300 oraz zwrocie/rozliczeniu pieniędzy; szczegółów rachunku nie można pewnie odtworzyć. Zakończenie i karta adresowa znajdują się na s. 3.

Nadawca zwraca się do Forbesa w sprawie zobowiązania lub rozliczenia. W tekście pojawia się wzmianka o Trybunale Koronnym w Lublinie oraz prośba dotycząca dalszego postępowania. Szczegółów i dokładnego przebiegu sprawy nie da się pewnie odtworzyć.

Nadawca relacjonuje sprawę omawianą z adresatem, wspomina o korespondencji z Warszawy i o zobowiązaniu lub rozliczeniu. W dalszej części pojawia się kilka osób oraz wzmianki o działaniach urzędowych/sądowych, lecz ich relacje i szczegóły są trudne do pewnego odtworzenia.

Nadawca wspomina wyjazd do Lublina w celu odebrania pieniędzy i zwraca się do adresata z prośbą dotyczącą tej sprawy. W tekście pojawia się także Pan Starosta Łomżyński (odczyt niepewny). Nieczytelne fragmenty nie pozwalają ustalić kwoty, przebiegu sprawy ani dokładnych relacji między osobami. W końcowej formule datującej czytelne są maj i rok 1650, lecz dzień jest nieustalony.

Nadawca opisuje sprawę należności lub długu i przytacza częściowe zestawienie kwot oraz wcześniejszych rozliczeń. Dokument zawiera sumy i działania rachunkowe, ale uszkodzenia oraz trudne pismo nie pozwalają bezpiecznie odczytać wszystkich pozycji ani sumy końcowej.

Nadawca zwraca się do Forbesa w sprawie długu lub należności, wspomina o obiecanej zapłacie i o towarze/rozliczeniu związanym z piwem. Prosi o uregulowanie sprawy; szczegóły i kwoty są niepewne.

Krótki list jest trudny do odczytania. Datownik podaje Amsterdam i 22 lutego 1686 r.; zachowany tekst zawiera wzmianki o korespondencji i sprawach handlowych, lecz nie pozwala pewnie odtworzyć meritum. S. 3 to złożona karta adresowa z pieczęcią, należąca do tego listu.

Nadawca odpowiada na wiadomość o odebraniu 275 tynfów i informuje o kolejnych pieniądzach lub towarze wysłanym za pośrednictwem Pana Zygmunta. Wspomina także towary/kamienie związane z Krakowem oraz należność do rozliczenia; dokładne ilości i warunki pozostają niepewne. Karta adresowa na s. 6 jest częścią listu.

Nadawca opisuje sprawę i powiązane należności lub rozliczenia, przywołując wcześniejszą korespondencję oraz Warszawę. Prosi adresata o pomoc lub dalsze działanie. Pismo jest trudne do odczytania, więc szczegóły i relacje między osobami pozostają niepewne.

Gwardian konwentu franciszkanów we Lwowie zwraca się do dostojnych panów z prośbą o przyznanie części gruntu między murami miasta a konwentem. Uzasadnia, że obecne miejsce jest zbyt ciasne i ubogie, a rozpoczęcie budowy wymagałoby zniszczenia kaplicy, w której przechowywany jest Najświętszy Sakrament. Wspomina fundację dobrodziejki Zofii (nazwisko niepewne).

Nadawca pisze o sprawie związanej z Brodami, wspomina starostę i odwołuje się do „deklaracyi”, zwracając się do adresata o dalsze zajęcie się sprawą. Trudne pismo i nieczytelne fragmenty nie pozwalają ustalić dokładnego przedmiotu ani przebiegu sprawy. Datownik na liście odczytuję jako Brody, 13 kwietnia 1697 r.

Walenty Kajerski informuje lwowskiego rajcę o sprawach miasta rozpatrywanych w Radomiu, w tym o kwestii szkodliwych propinacji oraz braku obecności podkomorzego lwowskiego. Zapewnia o czuwaniu nad interesami Lwowa, przesyła pisma do Krakowa i deklaruje dalszą gotowość do wypełniania dyspozycji.

Nadawczyni prosi wojewodę wołyńskiego o pomoc w sporze dotyczącym zobowiązań finansowych i postępowania sądowego. Wspomina apelację, listy oraz osoby zaangażowane w sprawę; szczegółowy przebieg i część nazwisk są niepewne.