Katalog źródeł

Arnaud zapewnia wojewodę wołyńskiego o przekazaniu królowej Marii Kazimierze zapewnień o jego wierności i przywiązaniu. Informuje również o postępach w podróży monarchini na Ruś oraz jej planowanym postoju na modlitwę w Czerwińsku.

Armand donosi Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu o stanie zdrowia królowej Marii Kazimiery, księcia Jakuba oraz kardynała. Przekazuje także wiadomości o pobycie królewiczów w Paryżu oraz o ewentualnej podróży królowej na Ruś.

Arnaud informuje wojewodę wołyńskiego o kolejnej rozmowie z królową Marią Kazimierą, która dała mu jedynie wymijającą odpowiedź w rekomendowanej sprawie. Sugeruje Jabłonowskiemu skierowanie bezpośredniego listu do monarchini, co pozwoliłoby na uzyskanie szybszej i bardziej zdecydowanej decyzji.

Arnaud informuje wojewodę wołyńskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego o doręczeniu jego listu królowej Marii Kazimierze d'Arquien oraz wstawiennictwie w sprawie zabiegów o nadanie posiadłości ziemskiej. Monarchini odparła, że sprawę rozpatrzy i wyda stosowne dyspozycje.

Arnaud informuje wojewodę wołyńskiego o doręczeniu jego listu królowej Marii Kazimierze oraz wyjaśnia powody opóźnienia w uzyskaniu odpowiedzi z powodu pobytu monarchini u karmelitanek. Donosi również o planowanym wyjeździe królowej do Prus zaraz po Wielkanocy i trwających przygotowaniach do żeglugi.

Koperta i adres listu Armanda skierowanego do wojewody wołyńskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego przebywającego we Lwowie.

Armand przesyła wojewodzie wołyńskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu nadesłaną odpowiedź na list skierowany do królewicza Aleksandra Sobieskiego. Dodatkowo przekazuje adresatowi wyrazy pamięci i życzliwości od królowej Marii Kazimiery.

Armand donosi wojewodzie wołyńskiemu o odczytaniu jego listu królowej, która z wielkim uznaniem odniosła się do lojalności Jabłonowskiego wobec jej domu i potępiła działania wrogiego ministra. Autor wspomina także o wyczekiwaniu na rezultaty negocjacji komisji oraz przesyła życzenia szybkiego powrotu do zdrowia.

Arnaud przekazuje Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu wyrazy wdzięczności królowej Marii Kazimiery za jego pismo oraz za przeciągnięcie Potockich na stronę dworu. Informuje również o stanie zdrowia monarchini cierpiącej na ból w boku i prosi adresata o datowanie listów.

Król Kazimierz IV Jagiellończyk potwierdza dawniejsze zapisy i nadania starostów lwowskich Jana z Tarnowa oraz Jana Kmity z Wiśnicza dotyczące wsi Hodowica w ziemi lwowskiej na rzecz kościoła św. Jana Chrzciciela na przedmieściu Lwowa.

Sędzia lwowski Gunter z Sieniawy i podsędek Jan z Wysokiej poświadczają przebieg procesu przed sądem ziemskim pomiędzy powodem Stachnem z Pletenic a Filipem Posudowskim z Podusowa. Wypis wymienia kolejne terminy sądowe wyznaczone stronom sporu.

Jan Achenkif cieszy się z poprawy zdrowia Artura Forbesa, przesyła mu listy i dopytuje o Greków przybyłych do Sambora. Na koniec wspomina o braku korespondencji z Gdańska oraz o planowanym małżeństwie Andrisa Turnera z Clarkówną.

Jan Achenkif wyraża zaniepokojenie wiadomością o chorobie Artura Forbesa i życzy mu szybkiego powrotu do zdrowia. Przesyła adresatowi listy oraz nowiny z poczty.

Jan Achenkiph donosi Arturowi Forbesowi o oczekiwaniu na wieści od Roberta Taita w sprawie furmanów oraz przesyła zgodnie z prośbą listy. Zapewnia o swojej życzliwości i przekazuje pozdrowienia od żony.

Jan Achenkif odsyła Arturowi Forbesowi listy i zleca mu zakup kamienia towaru oraz przekazanie kwitów przez posłańca. Wspomina także o ustaleniach z panem Zywiertem oraz o długu pani Forbesowej.

Jan Achenkiff składa Arturowi Forbesowi kondolencje z powodu śmierci bratanicy oraz porusza bieżące kwestie handlowe i rozliczeniowe. Zwraca się także do żony adresata z prośbą o zwrot należności za buty.

Jan Achenkif informuje ze Lwowa Artura Forbesa o odłożeniu podróży z powodu świąt i wysłaniu posłańca. Prosi o pilne wieści dotyczące przygotowań do jarmarku, przybycia kupców greckich oraz bezpieczeństwa w mieście.

Jan Achenkiff przekazuje Arturowi Forbesowi informacje o podróży Aleksandra Michałowicza wiozącego znaczne sumy pieniędzy z Wrocławia do Lwowa, wyrażając obawy o jego bezpieczeństwo. Prosi także o odszukanie wrocławskich dokumentów skierowanych do jego rąk oraz o kierowanie poczty do Jarosławia zamiast do Lwowa.

Jan Achenkif przesyła Arturowi Forbesowi nadesłane listy oraz potwierdza odbiór 30 złotych od pani Dicksonowej, obiecując dostarczyć je do Jarosławia. Dołącza również życzenia pomyślnej podróży oraz serdeczne pozdrowienia od swojej rodziny.

Jan Achenkif przesyła Arturowi Forbesowi pisemne relacje weryfikujące wcześniejsze doniesienia o działaniach floty oraz o zmaganiach z Francuzami pod Namurem. Autor wyraża również nadzieję na pomyślne wieści z nadchodzącą pocztą.

Jan Achenkiff wyraża radość z ustąpienia febry u Artura Forbesa i pochwala jego decyzję o rezygnacji z podróży do Krakowa. Przesyła mu także dwa listy i donosi, że na poczcie nie ma nowej korespondencji.

Jan Achenkif wyraża współczucie z powodu choroby Artura Forbesa, przesyła mu nadeszłe listy oraz informuje o braku korespondencji z Gdańska. Przekazuje także najnowsze wieści wojenne dotyczące walk z Francuzami i Turkami.

Jan Achenkif informuje Artura Forbesa o kwestii zakupu drogich soboli, przesyłce tysiąca złotych oraz towarach wysłanych do Jarosławia. Wyjaśnia również sprawę duchtów i wagi ładunku na furmance, dołączając prośbę żony o nadesłanie goździków.

Jan Achenkiff wyraża nadzieję, że odpoczynek po przebytej kuracji lekarskiej przyczyni się do poprawy zdrowia Artura Forbesa. Wraz z korespondencją z poczty przesyła serdeczne pozdrowienia od siebie, żony i córki.

Jan Achenkif przesyła Arturowi Forbesowi listy pocztowe i ubolewa nad jego nieobecnością na początku jarmarku rzeszowskiego. Informuje również o zwrocie 144 i pół złotego długu przez panią Forbesową oraz przekazuje ukłony od swojej małżonki.

Papież Innocenty VIII zawiadamia mieszkańców miasta i diecezji lwowskiej o obsadzeniu arcybiskupstwa lwowskiego przez elekta Andrzeja po śmierci arcybiskupa Jana. Wzywa wiernych do uznania nowego pasterza, oddawania mu czci oraz okazywania posłuszeństwa.

Ksiądz od tygodnia choruje. Donosi o poprawie, lecz pozostaje we Lwowie do odzyskania sił i poprawy drogi. Żałuje, że nie posłuchał dobrodzieja; obiecuje wdzięczność i modlitwę.

Król Kazimierz IV Jagiellończyk zezwala Elżbiecie z Podoszyc, wdowie po kasztelanie lwowskim Jerzym Strumille, na zakup renty i czynszów w Królestwie w celu ufundowania oraz uposażenia ołtarza za zbawienie duszy jej i jej zmarłego męża. Ponadto monarcha zwalnia to uposażenie od wszelkich ciężarów jurysdykcyjnych, opłat lennych i powinności wyprawy wojennej.

Jerzy Bałaban informuje radę miasta Lwowa o swojej interwencji u wojewody krakowskiego w sprawie zarzutów dotyczących aresztowanych Żydów. Zachęca rajców do przygotowania się na zjazd komisji śledczej, która ma dowieść ich niewinności pomimo niechęci wojewody i oskarżeń pana Tarnawskiego.

Jerzy Bałaban powiadamia rajców lwowskich, że wojewoda krakowski z powodu złego stanu zdrowia nie przybędzie do Lwowa na uroczystości żałobne. Zaleca adresatom, aby mimo tej nieobecności bezzwłocznie wykonali wszystkie zaplanowane powinności.

Jerzy Bałaban relacjonuje władzom Lwowa swoje starania u hetmana i wojewody krakowskiego Stanisława Rewery Potockiego o pomyślne załatwienie spraw miejskich i podpisanie reskryptów. Informuje o przełamaniu oporów hetmana, odprawieniu pisarza miejskiego z dokumentami oraz deklaruje dalszą pomoc dla miasta.

Jerzy Bałaban informuje rajców lwowskich, że wojewoda krakowski oburzył się z powodu prowadzenia przez nich rokowań w ważnej sprawie drogą listowną zamiast osobiście. Autor przekazuje tę uwagę pod rozwagę władz miasta, ponawiając wyrazy swojej gotowości do dalszych usług.

Dokument poświadcza, że Jan Kunat z Dzięgłowa sprzedał i zrezygnował na rzecz Jana zwanego Januszem z Maleczkowic swoją dziedziczną wieś Żydatycze w powiecie lwowskim za kwotę 250 grzywien monety polskiej.

J. G. de Baluze donosi wojewodzie ruskiemu o pogłoskach dotyczących ewakuacji Kamieńca Podolskiego oraz przekazuje wiadomości o śmierci króla Danii i kanclerza Francji. Wspomina także o możliwych nominacjach na urzędy w Paryżu oraz przesyła pozdrowienia od margrabiny de Béthune.

J. G. de Baluze dziękuje Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu za korespondencję, donosi o doręczeniu powierzonego mu listu oraz wyraża radość z dobrego zdrowia hetmana wielkiego koronnego i jego rodziny. Wspomina również o braku wieści z kongresu w Delft oraz formułuje życzenie, aby zbliżająca się wolna elekcja w Rzeczypospolitej przebiegła w spokoju.

J. G. de Baluze przesyła Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu korespondencję od margrabiny de Béthune oraz doniesienia o zdobyciu hiszpańskich galeonów ze srebrem. Informuje także o niepotwierdzonej wieści dotyczącej rezygnacji elektora Bawarii ze starań o koronę polską na rzecz popieranego przez Francję księcia Contiego.

J. G. De Baluze usprawiedliwia opóźnienia w korespondencji trudami podróży i informuje o odesłaniu powierzonych mu listów do Warszawy. Wspomina także o niepotwierdzonej jeszcze wieści, że kongres pokojowy ma zebrać się w Utrechcie.

J. C. de Baluze relacjonuje wojewodzie wołyńskiemu bieżące wydarzenia polityczne i militarne, w tym upadek konfederacji oraz sukcesy francuskiej floty. Przekazuje również wieści o podróży elektora brandenburskiego, dyplomatach w Delfcie i poprawie zdrowia kasztelana krakowskiego.

J. G. de Baluze odnosi się do pretensji wojewody wołyńskiego i hetmana wielkiego wobec francuskiego ambasadora, tłumacząc zarzuty rozsiewanymi intrygami i plotkami. Zapewnia adresata o stałym przywiązaniu dyplomaty do rodu Jabłonowskich oraz o swojej wierności.

Baluze wyraża współczucie z powodu śmierci króla i solidarność z owdowiałą królową, po czym relacjonuje doniesienia o sytuacji w Piemoncie, nastrojach w Wiedniu oraz plotkach o tajnych rokowaniach pokojowych. Wspomina także o ruchach wojsk szwedzkich w Inflantach, zaniepokojeniu w Prusach i przybyciu holenderskiej floty do Gdańska.

J. G. de Baluze donosi wojewodzie wołyńskiemu o przygotowaniach francuskich posłów do wyjazdu na rokowania pokojowe po otrzymaniu paszportów od koalicjantów. Przekazuje również wyrazy troski francuskiego ambasadora z powodu pogłosek o chorobie hetmana wielkiego koronnego Stanisława Jana Jabłonowskiego.

J. G. de Baluze zapewnia wojewodę wołyńskiego o podtrzymywaniu korespondencji i przekazaniu powierzonego listu księciu Aleksandrowi Sobieskiemu. Donosi również o wieściach wojennych z Włoch i znad Renu, w tym o zwinięciu oblężenia Walencji.

J. C. Baluze informuje o wydarzeniach wojennych we Flandrii i zbliżających się rokowaniach pokojowych w Delft. Tłumaczy się również ze swych doniesień o elekcji i z żalem wspomina o wymówkach ze strony królowej, wynikłych z braku dyskrecji odbiorcy.

Baluze dziękuje wojewodzie wołyńskiemu za doniesienia o rokowaniach dotyczących konfederacji wojskowej i zapowiada rychłe spotkanie w Warszawie. Przekazuje także skąpe wiadomości z Francji o ruchach wojsk, sukcesach morskich oraz perspektywach rozmów pokojowych.

Jean-Géraud de Baluze donosi wojewodzie ruskiemu o ekspedycji listów do Paryża oraz przekazuje pismo od pani margrabiny. Zwraca się także z prośbą o stosowanie lżejszego papieru ze względu na wysokie koszty przesyłek pocztowych.

J. G. de Baluze donosi wojewodzie wołyńskiemu o postępach wojsk francusko-sabaudzkich w Mediolanie, oblężeniu Walencji oraz prawdopodobnej neutralności Włoch. Wspomina również o pomyślnej audiencji posła polskiego na dworze francuskim.

J. C. de Baluze donosi wojewodzie wołyńskiemu o nadziejach na pokój powszechny w Europie po zawarciu rozejmu w Sabaudii oraz o działaniach morskich sprzymierzonych. Życzy również Polsce spokoju i zgody podczas nadchodzącej elekcji nowego monarchy.

J. G. de Baluze przesyła Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu wieści o męstwie księcia Sabaudii pod Chiari. Donosi także o śmierci angielskiego króla Jakuba II i uznaniu księcia Walii za jego następcę przez dwór francuski.

J. G. de Baluze donosi wojewodzie wołyńskiemu o postępach rozmów pokojowych w Delft, fałszywych doniesieniach o artykułach wstępnych oraz francuskich zbrojeniach morskich w Breście i Rochefort.

J. G. de Baluze przekazuje wojewodzie ruskiemu Stanisławowi Janowi Jabłonowskiemu wieści o napięciach wokół Holsztynu, polowaniu króla Anglii oraz nominacjach urzędniczych we Francji. Donosi również o odprawieniu uroczystej mszy w Dreźnie i przybyciu francuskich artystów do Polski.