Katalog źródeł

Kolejna prośba o wyjaśnienie, gdzie znajdują się czarne koronki i o wstawiennictwo u Jamesa. Autor opisuje złe czasy, zamiar przyjazdu do Krakowa i Jarosławia, dług 400 talarów oraz obawę przed kłopotami.

Jan Achenkiph donosi Arturowi Forbesowi o oczekiwaniu na wieści od Roberta Taita w sprawie furmanów oraz przesyła zgodnie z prośbą listy. Zapewnia o swojej życzliwości i przekazuje pozdrowienia od żony.

Barker zapowiada zamówienie 100 sztuk barwnej raszy koronnej na Dominika oraz oczekuje pieniędzy od Roberta, syna Forbesa.

Robert Bell donosi ze Lwowa o oporze magistratu jarosławskiego przed uznaniem przywileju królowej i o próbach podważenia go na dworze królewskim. Prosi Forbesa o interwencję u starosty i zapowiada, że pozostanie na miejscu, by obserwować dalszy rozwój wypadków.

Robert Bell prosi Arthura Forbesa o utrzymanie aresztu na sporne towary w Lipsku i wstrzymanie ich wydania panu Westowi aż do jego osobistego przybycia pod koniec miesiąca. Podkreśla przy tym swoje roszczenia finansowe oraz zapowiada rychłe spotkanie.

Birrell dziękuje Arturowi Forbesowi za poruszenie sprawy chłopca w związku z Robertem Forbesem. Napisał do Królewca i oczekuje odpowiedzi oraz przyjazdu chłopca na nadchodzący jarmark. Załącza próbkę jego pisma, którą prosi przekazać Robertowi, i oferuje obu Forbesom swoje usługi.

Birrel opisuje próbę zatrzymania go wraz z towarem w Przeworsku w sporze z żydowskim arendarzem pobierającym opłatę. Początkowo zaprzecza swojej obecności, lecz świadkowie ją potwierdzają. Według autora został zwolniony po wyjaśnieniu, że wiezie towar dla kasztelana krakowskiego. Ostrzega Forbesa o oczekiwaniu na jego towary.

Martin Burckhardt ubolewa, że z powodu niefortunnych okoliczności nie zdołał spotkać się osobiście z Arthurem Forbesem przed jego wyjazdem. Zwraca się z prośbą o przekazanie planowanej wiadomości najbliższą pocztą w liście lub za pośrednictwem pana D. F.

Martin Burkhart dziękuje Arthurowi Forbesowi za życzliwy list i wyjaśnia, że jego obecna praca u doktora Andzeleriego ma charakter tymczasowy do momentu znalezienia lepszej posady. Prosi o rychłą odpowiedź z konkretną propozycją i decyzją, by mógł w porę rozliczyć się z dotychczasowym chlebodawcą przed jego wyjazdem do uzdrowiska.

Ferdinand Engelhardt informuje Roberta Forbesa o wysyłce sukna przez Wieruszów do Jarosławia oraz o bieżącej korespondencji kupieckiej. Omawia także kwestie odbioru gotówki, terminy płatności długów i trudności z pozyskaniem weksli przed jarmarkiem lipskim.

Peter West informuje z Warszawy Arthura Forbesa o przebiegu spraw prawnych przed sądem marszałkowskim i grodzkim oraz o wyjeździe stron do Krakowa. Relacjonuje również kwestie podatkowe, sporne rozliczenia z Lądkiem oraz zabiegi o zawarcie ugody przed jarmarkiem.

Peter West informuje Arthura Forbesa o bieżących rozliczeniach finansowych, planowanym przekazaniu funduszy przez Żydów panu Kuntzowi oraz wysyłce wina do Gdańska. Donosi również o toczących się sprawach prawnych, zatargach ze starostą rawskim, zabójstwie u podskarbiego oraz odroczeniu prac kancelarii.

Kupiec pisze Forbesowi o trudnym rozliczeniu z Gordonem, sprzedaży towarów i planowanym wyjeździe do Lublina. Prosi o towar oraz odzyskanie należności i przesyła ukłony Robertowi Forbesowi.

Galbraith omawia trudności zamiany szelągów na dobrą monetę, spodziewane wpłaty Gordona i weksel. List dla Forbesa skierowano do Krakowa.

Robert Bell ma uregulować płatność. Gordon tłumaczy opóźnienie trudnościami handlowymi i zamawia fioletową tkaninę oraz 60 łokci czerwonego adamaszku.

Zamówienie tkanin towarzyszy pogłosce o zabójstwie i ograbieniu kupca w drodze z Krakowa do Wrocławia. Gordon wyraża nadzieję, że wiadomość jest nieprawdziwa.

Huison przekazuje wiadomości o częściowych spłatach, sporze o ceny pasów i sprzedaży jedwabiu. Donosi też o postępowaniu przeciw podskarbiemu i prostuje pogłoskę o śmierci wojewody pomorskiego.

Huison relacjonuje ustalenia z Saskiewiczem i dalsze obietnice spłat. Wspomina poufny zamiar przejęcia mennicy, związany z propozycją dostarczenia srebra; szczegóły osób i kwot pozostają niepewne.

Huison potwierdza wypłatę 5905 i 20 groszy Bm Knabowi. Opisuje opóźnienia rozliczeń, negocjacje cen pasów oraz niedobór monety; dołącza wiadomości sejmowe i dworskie.

Wysoka woda opóźnia podróż Huisona. Kupiec prosi o sprzedaż towarów nawet taniej, ściga należności od Wolffa Hirschela, Janaśa i Bera Smula oraz rozważa rozliczenia przez Wrocław i jarmark naumburski.

Saskiewicz odmawia zapłaty przed Trybunałem i chce zwrócić pasy. Huison organizuje przekazanie pieniędzy do Gdańska, omawia ceny towarów i starania o odpowiedzi marszałka, podskarbiego oraz kwatermistrza.

Huison zdaje sprawę z odzyskiwania należności i weksla do Gdańska. Informuje o spłacie jednego dłużnika oraz o przewlekaniu zamknięcia sejmu z powodu sprawy własnego interesu.

Huison nadal czeka na pieniądze, negocjuje z Saskiewiczem przyjęcie pasów i prosi Forbesa o bezpośredni monit. Omawia płatności Cuminga, przekaz do Gdańska oraz obietnicę zapłaty od kwatermistrza.

Huison opisuje odmowę zapłaty Saskiewicza, pieniądze kierowane do Gdańska i starania o należność od regimentu. Przekazuje też wiadomość z Torunia o zatonięciu pod mostem barki z ołowiem.

Tullius Guttinius prosi lwowskiego rajcę Matthiasa Haydera o obejrzenie i wykupienie z rąk pana Bronisia zastawionych towarów, aby uniknąć narastania odsetek, oferując natychmiastowy zwrot wyłożonych sum w Warszawie lub Gdańsku. Zezwala również adresatowi na zatrzymanie dóbr jako zabezpieczenia lub na ich sprzedaż podczas najbliższego jarmarku na św. Agnieszkę.

Ferdinand Engelhardt zawiadamia kupców Roberta i Arthura Forbesów o ekspedycji z Wrocławia do Jarosławia sześciu bel sukna powierzonych furmanom Klemensowi Polaczkowi i Jędrzejowi Besnowskiemu. Przedstawia zestawienie zaliczek oraz kosztów transportu, prosząc o dopłatę pozostałej sumy frachtu po odebraniu nienaruszonego ładunku.

Ferdinand Engelhardt informuje Arthura Forbesa o częściowym zrealizowaniu płatności wekslowych przez Jerzego Kolbę oraz o aktualnych cenach skór juchtowych na wrocławskim rynku. Zapowiada również przygotowanie beli sukna pod kątem transportu z Lipska i ponawia prośbę o rychłą wysyłkę skór ze Lwowa.

Ferdinand Engelhardt przesyła pismo z prośbą o doręczenie go Andreasowi Boydowi celem odebrania od niego długu w wysokości 216 florenów. Informuje również o nadejściu i dalszej ekspedycji towarów lipskich oraz przekazuje życzenia noworoczne.

Ferdinand Engelhardt informuje Roberta Forbesa o trudnościach ze sprzedażą nadesłanego juchtu oraz o zatrzymaniu wozu z towarem przez celnika w Kępnie z powodu nieścisłości w opłatach celnych.

Ferdinand Engelhardt informuje Arthura Forbesa o uiszczeniu polskiego cła od przesyłki sukna i koca oraz dołącza wykaz pobranych opłat. Oferuje także sprowadzenie partii safianu różnych gatunków na korzystnych warunkach handlowych wzorowanych na lipskich.

Autor prosi pana Browna o wyjaśnienie kwestii doręczenia przesyłki chorążemu oraz poleca skierowanie spraw i funduszy wprost do kancelarii z braku rewersu do rozliczenia. W dopisku instruuje adresata, jak postąpić z pieniędzmi w wypadku zgłoszenia się chorążego tatarskiego.

Ferdinand Engelhardt potwierdza odbiór sumy 600 florenów, informuje jednak o opóźnieniu w dotarciu transportu juchtu z Zamościa, na który liczy Robert Forbes. Pyta także adresata o ostateczną decyzję w sprawie zakupu skór.

Ferdinand Engelhardt donosi o nadejściu transportu skór juchtowych do Wrocławia i problemach celnych we Wrześni, gdzie zatrzymano jedną pakę. Relacjonuje również dotychczasowe próby znalezienia kupców oraz prosi o dyspozycje co do ceny minimalnej.

Ferdinand Engelhardt przesyła Arthurowi Forbesowi osobną przesyłką list zaadresowany do Stanisławowa, o którego wcześniejszym dołączeniu zapomniano.

Ferdinand Engelhardt powiadamia Arthura Forbesa o wysyłce beli sukna oraz lipskiej skrzyni za pośrednictwem furmanów do Lwowa i Jarosławia. Do listu dołącza specyfikację poniesionych opłat oraz rachunek na kwotę 338 florenów z prośbą o zaksięgowanie.

Ferdinand Engelhardt sporządził z Wrocławia specyfikację towarów o łącznej wartości ponad 4932 florenów, wysłanych na dwóch wozach do Roberta Forbesa w Jarosławiu. Ładunek obejmował m.in. zróżnicowane tkaniny, pasmanterię, pończochy, papier, cukier, ołów oraz czekoladę.

Ferdinand Engelhardt wystawia Robertowi i Arthurowi Forbesom szczegółową specyfikację oraz rachunek za sześć bel rozmaitych sukien wysłanych z Wrocławia do Jarosławia. Dokument zawiera zestawienie kolorów, gatunków materiałów oraz ich wycenę wraz z kosztami opakowania.

Ferdinand Engelhardt przedstawia Arthurowi Forbesowi rozliczenie należności ściągniętych od handlarzy wołów oraz informuje o przelaniu środków na rachunek Roberta Forbesa. Opisuje także spory z dłużnikami, Kirkurem Teodorowicem i Davidem Antonowicem, którzy zakwestionowali wysokość naliczonego agia i kursów walut.

Ferdinand Engelhardt przesyła Arthurowi Forbesowi rachunek ze sprzedaży skór juchtowych oraz informuje o uzyskanych cenach i zaksięgowaniu wpłat na koncie Roberta Forbesa. Zapewnia także o zamiarze wyegzekwowania zaległych należności od dłużników oraz uspokaja w kwestii pana Hanningera, który osobiście przybył do Wrocławia.

Ferdinand Engelhardt odmawia obniżenia ceny sukna wysłanego do Jarosławia oraz wyjaśnia brak dostępnego szirtingu. Informuje również o sprzedaży wołów sprowadzonych z Rusi i transakcjach prowadzonych z rzeźnikami w Norymberdze.

Ferdinand Engelhardt potwierdza odbiór należności doręczonych przez Donika Aksentowicza. Wyjaśnia także przyczyny opóźnienia w realizacji zamówienia na węgierskie sukno i prosi o wcześniejsze zgłaszanie zapotrzebowania ze względu na jesienną niepogodę.

Ferdinand Engelhardt informuje o wyprawieniu do Jarosławia partii sukna przewożonych przez furmanów Jana Oslika i Tomasza Kiełbikę. Prosi także o wyegzekwowanie od Andreasa Boyda spłaty zaległego długu w wysokości 210 talarów przed wydaniem mu weksla.

Dokument zawiera rozliczenie sprzedaży 128 wołów przyprowadzonych przez Mikołaja Namiestnika do Świdnicy. W zestawieniu ujęto kwoty uzyskane ze sprzedaży, opłaty celne, wynagrodzenie dla poganiaczy oraz koszty leczenia i utrzymania chorych zwierząt.

Rachunek wystawiony we Wrocławiu dokumentujący transakcję sprzedaży 1235 par surowych skór na łączną sumę ponad 3807 talarów. Połowę należności uregulowano w gotówce, natomiast drugą część pokryto dostawą zróżnicowanych towarów tekstylnych i pasmanteryjnych.

Ferdinand Engelhardt potwierdza odbiór listu ze skryptem dłużnym na 500 talarów oraz prosi Arthura Forbesa o przekazanie korespondencji i wypłatę 50 talarów chorążemu Georgowi Albrechtowi von Deuendigerowi stacjonującemu w Jampolu. Zaleca przy tym drobiazgową weryfikację tożsamości wojskowego według załączonych czterech pytań przed dokonaniem wypłaty, aby uniknąć oszustwa.

Ferdinand Engelhardt przesyła Robertowi i Arthurowi Forbesom specyfikację oraz rachunek za transportowane do Jarosławia przez furmana George'a Niclesa sukna i baje. Należność za towary oraz ich pakowanie opiewa na ponad 687 talarów z sześciomiesięcznym terminem płatności.

Fabian Zübert przesyła Arthourowi Forbesowi gazety, o które prosił brat adresata, Robert. Zgodnie z prośbą poleca przekazanie ich dalej po przeczytaniu.

Fabian Zübertz prosi Arthura Forbesa o polecenie bratu wypłaty 655 talarów krzyżowych dla rotmistrza Mendeckiego na poczet wspólnego bezpieczeństwa. Zapewnia przy tym o gotowości szybkiego zwrotu pożyczonych pieniędzy.

Alexander Sommer dopytuje o wieści dotyczące powrotu pana Cusinga do Krakowa oraz kwestię zakupu uprzęży i użyczenia koni Robertowi Forbesowi. Deklaruje również chęć wyjazdu do Jarosławia, by dopomóc furmanom, i przesyła pozdrowienia dla domowników.

Alexander Sommer informuje Arthura Forbesa o rozmowach w sprawach rozliczeń finansowych z panami Tamsonem, Galbrechtem i Beillie oraz o sumie pozostałej po wypłacie dla pana Roberta. Zapowiada rychły nocny wyjazd do Gdańska i oczekuje dyspozycji dotyczących zwrotu posiadanych funduszy.