Katalog źródeł

De Baluze uważa obecność wojewody i wojewodziny za pocieszenie dla królowej. Pisze o misji Mansfelda do Turynu, pogłoskach o pokoju powszechnym i rzekomo nieskutecznym bombardowaniu Saint-Martin-de-Ré.

Autor przekazuje pakiet od markizy i życzenia świąteczne. Relacjonuje negocjacje w Hanowerze, spór o Güstrow, wymianę pism z Holendrami i parlamentem angielskim oraz pogłoski o wojnie, których nie uznaje za pewne.

De Baluze dziękuje za wiadomość o planowanym rozpoczęciu rozmów w sprawie konfederacji. Przewiduje rychły przyjazd adresata do Warszawy i komentuje sytuację wojskową we Francji oraz przebieg rozmów pokojowych.

De Baluze donosi o wspólnych wojskach sabaudzkich i francuskich w państwie mediolańskim, pobieraniu kontrybucji, oblężeniu Valenzy i odbudowie murów Casale. Wspomina audiencję polskiego wysłannika u króla Francji.

Szczegółowa relacja o postępowaniu Barta po zdobyciu konwoju: przekazanie700jeńców na fregacie, dwa zakładniki, zniszczenie pozostałych zdobyczy i odwrót wobec nadchodzącej floty. Autor zestawia wiadomość o awansie Barta z niepotwierdzoną pogłoską o jego śmierci oraz rozbieżne doniesienia o pokoju.

Autor przekazuje doniesienia o wstępnych punktach pokoju, protestach na sejmie Rzeszy, miejskich środkach ostrożności i przygotowaniach morskich Francji i Anglii.

Autor przypomina rady dotyczące podróży, informuje o weselu kanclerzówny i poleca młodego szlachcica rekomendowanego przez markizę de Béthune. Ponawia niepotwierdzone doniesienie o egzekucji Vaudémonta.

Autor wyjaśnia dwie poczty bez odpowiedzi podróżą jubileuszową do Łowicza. Wspomina zerwanie sejmiku w Wiszni i wątpi w pogłoskę o przyjeździe adresata przed sejmem.

De Baluze nie otrzymał nowej poczty, przekazuje więc niepotwierdzone wiadomości o zawieszeniu broni w Holsztynie i losie Vaudémonta. Omawia planowany ślub córki kanclerza i zaprasza adresata do Warszawy.

De Baluze wiąże bezczynność armii i rozejm sabaudzki z nadzieją na pokój powszechny. Kończy życzeniem zgodnej i spokojnej elekcji odpowiedniego króla w Polsce.

Autor przesyła relację włoską i chwali odwagę księcia Sabaudii pod Chiari. Odsyła do gazet po wieści o śmierci Jakuba II i uznaniu księcia Walii przez dwór francuski.

De Baluze cieszy się z poprawy relacji adresata z królową. Przekazuje wersję oświadczeń straconych uczestników spisku przeciw Wilhelmowi Orańskiemu, zaczerpniętą z gazety holenderskiej, i broni Jakuba II oraz Francji przed zarzutem współudziału. Wspomina ruchy flot francuskich oraz stan zdrowia króla i odłożony wyjazd dworu na Ruś.

De Baluze opisuje sześć pakunków wysłanych przez bankiera Helissanta: obrazy, przedstawienia koszy z owocami, odzież i rozłożone drewniane łóżko. Wspomina weksel, pobyt markiza przy armii i ruchy wojsk we Włoszech, Flandrii oraz nad Renem.

Autor opisuje doniesienie o przybyciu francuskich pełnomocników do Delft, dalszy obieg paszportów, sprzeczne wieści o żądaniu zwrotu Strasburga oraz uzbrojenie małej francuskiej eskadry w Breście.

Autor omawia zabezpieczenie Holsztynu przed Danią, podróż króla Anglii, doniesienie o mszy w Dreźnie i francuskie nominacje. Zapowiada przyjazd do Polski mistrza tańca przygotowującego widowiska.

De Baluze przekazuje niepotwierdzone warunki pokoju z księciem sabaudzkim: neutralność, zwrot zdobyczy, odszkodowanie, Pinerolo i małżeństwo dynastyczne. Dodaje wiadomości o żałobie francuskiej po królu polskim, zdobyczach kaprów z Saint-Malo i obiegu gwinei w armii francuskiej.

Autor spodziewał się przyjazdu adresata, lecz otrzymał jego list do Paryża. Przekazuje sprzyjające Francji wieści i ustala dalsze postępowanie z wekslem przesłanym przez stolnika Pilskiego.

Autor przesyła wyciąg przeczący części wiadomości korzystnych dla cesarskich. Uzgadnia wysłanie tysiąca rixdalerów Duportowi i przypomina własne pięćdziesiąt franków wyłożonych przy zapłacie rachunku Saillota w Paryżu.

De Baluze przekazuje relację zakonnika o sytuacji pod Turynem, rzekomych nagrodach za zabijanie Francuzów i zachętach do dezercji. Donosi też o domniemanej niewypłacalności banku angielskiego i dołącza nowiny paryskie.

Autor donosi, że spór duńsko-holsztyński nie został rozstrzygnięty w Hamburgu, i opisuje ruchy szwedzkich wojsk oraz niepokój w Rzeszy po wyborze nowego elektora. Na końcu zapowiada przyprowadzenie adresatowi osoby poleconej przez wielkiego hetmana.

De Baluze rekomenduje doręczyciela, którego przychylnie przyjął wielki hetman, i prosi wojewodę ruskiego o otoczenie go opieką.

Barclay wyjaśnia Cummingowi, że przyjął weksel 2200 tymfów, lecz nie ma tej monety. Proponuje szelągi lub talary przy konkretnych stawkach, prosi o kilka dni i ostro krytykuje postawę osoby przedstawiającej weksel.

Barclay akceptuje weksel Cumminga na 2200 tymfów, lecz proponuje zapłatę w talarach lub szelągach. Pani Gera [?] odrzuca inne monety. Autor prosi Forbesa o ocenę i przesyła list przedstawiającej weksel.

Bartsch oczekuje odpowiedzi kanclerza na miejski projekt i omawia dokumenty potrzebne do potwierdzenia praw miasta dotyczących wagi i jurysdykcji. Przypomina potrzebę wcześniejszego dekretu podskarbiego i przygotowania rozliczenia długu Żydów. Pisze też o planowanej pomocy biskupa na sejmie i ponawia prośbę o środki na koszty pobytu.

Bartsch dziękuje za deklarację wynagrodzenia i wyjaśnia konieczność odpowiedzi magistratu na list kanclerza. Informuje o dekrecie dotyczącym miejskich sum, sprawach plebana Hołoskiego i Macieja oraz procesie z dominikanami. Prosi o autentyczne odpisy, honorarium patrona i środki na pobyt w Warszawie. Zaleca ostrożność przy drukowaniu projektów sejmowych, zapowiada interwencje w sprawie ulicznych kramów i składu oraz prosi o szerokie pełnomocnictwo.

Bartsch opisuje audiencję u prymasa i interwencje w sprawie krzywd Lwowa ze strony garnizonu. Prymas ma wesprzeć miasto u wodza i zaleca Bartschowi pozostać do przybycia hetmana. Autor relacjonuje również spór o jurysdykcję wojewodzińską, oczekiwanie na powrót starosty, spalone rzeczy oraz opóźniony przyjazd furmana.

Bartsch informuje o projekcie złożonym kanclerzowi, planowanym działaniu komisji dobrego porządku oraz potrzebie memoriału do króla. Opisuje dyskusję o przywilejach, katolikach i dysydentach oraz proponowanym warunku ponoszenia ciężarów miejskich przy dopuszczeniu obcych kupców. Zapowiada dalsze konsultacje o prawie i jurysdykcji, ponagla drugiego deputata i prosi o środki na dalszą pracę.

Bartsch skarży się na upadek poszanowania władz miejskich, opisuje audiencję u wodza i oddanie memoriału dotyczącego zajścia z kapitanami Kudelskim i Witowskim. Wódz powołuje się na wcześniejsze interwencje i publiczne obowiązki, które uniemożliwiają zwolnienie Bart­scha. Autor ponawia prośby, kontaktuje się z prymasem i oczekuje na starostę lwowskiego.

Bartsch odebrał list władz miasta i zapowiada oddanie załącznika podkanclerzemu oraz prośbę o wsparcie w sporze z dominikanami. Przesyła list kanclerza dotyczący sprawy Hołoska, relacjonuje zamierzone działania biskupa ruskiego i prośbę o termin komisji rozliczającej miejskie sumy. Dziękuje za wiadomość o pożarze u dominikanów i wskazuje potrzebę dodatkowych deputatów oraz możliwości ugodowego zakończenia sprawy z plebanem.

Bartsch zawiadamia władze Lwowa o przybyciu do Warszawy, konsultacjach w sprawie miasta i zaplanowanej audiencji u podskarbiego koronnego. Przekazuje wieści o spodziewanym przyjeździe prymasa, wodza i królewiczów oraz wyjaśnia, że oczekiwanie może opóźnić jego wyjazd do Białegostoku. Zapowiada dalsze informacje.

Deputaci oczekują skutku miejskich projektów złożonych kanclerzowi wraz z postulatami innych miast. Relacjonują rosyjskie i pruskie wystąpienia, zapowiadane sejmiki i dalszy sejm. Proszą o dokumenty sum zabezpieczonych na majątku miasta do postępowania rozliczeniowego spodziewanego w lutym. W dopisku ponawiają prośbę o obiecane listy.

Bartsch dziękuje władzom miasta za poprzedni wybór do ich grona, składa życzenia noworoczne i przekazuje pogłoskę o komisji dla wszystkich miast. Donosi o rozpoczynającym się Senatus Consilium, lecz nie ma jeszcze wiadomości o początku sądów nadwornych.

Autorzy podjęli w Warszawie starania o sprawę odzyskania należnej miastu sumy. Bartsch relacjonuje uzyskanie dekretu na podstawie dostarczonych odpisów, żądanie zestawienia przychodów miasta oraz memoriał do kanclerza obejmujący spór z garnizonem, kwatery oficerskie, sprawę pewnego mieszczanina i roszczenia wobec Rzeczypospolitej. Prosi o dodatkowe dokumenty, pomoc towarzyszącego mu Cyruliego i pokrycie wydatków.

Autor nawiązuje do wcześniejszego zlecenia lub prośby, odwołuje się do pomocy wojewody i ponownie prosi adresata o życzliwe działanie. Bez dalszego odczytu nie należy identyfikować przedmiotu sprawy jako konkretnej nominacji.

Autor opisuje interwencję u wpływowych osób w sprawie doktora i oczekuje działania rady. Rozważa postępowanie urzędu i sądu; zasadnicze szczegóły oskarżeń wymagają dalszego odczytu.

Autor polemizuje z postępowaniem doktora i prosi radę o ochronę Żyda przed krzywdą. Przywołuje hetmana i podkomorzego lwowskiego; nazwiska oraz szczegóły prawne pozostają częściowo nieczytelne.

Dziękuje za życzenia noworoczne i dar. W dopisku popiera prośbę Łukaszewskiego [?] o pozostawienie go przy syndykaturze miasta Lwowa.

Brzozowski dziękuje za życzliwą pamięć, życzenia oraz bellaria, czyli przysmaki. Obiecuje odwzajemnić przysługę przy nadarzającej się okazji.

Dziękuje za ryby i pudełko śliwek. Zaznacza, że nie otrzymał pewnego zwyczajowego składnika daru, zapewne wskutek pomyłki wysłannika. Obiecuje przysługi.

Dziękuje magistratowi za prowiant na czas postu i pudełko przysmaków. Zapewnia o przywiązaniu do spraw miasta i życzy pomyślności.

Autor potwierdza odbiór dokumentów dotyczących spraw Lwowa, opisuje starania u instygatora koronnego i opóźnienie sądów. Informuje o wpisaniu sprawy do rejestru i oczekuje dalszej wiadomości.

Brinck pisze o bliskim marszu ku Gdańskowi i chęci wyjazdu króla. Przytacza pogłoski o przybyciu królowej, księcia brandenburskiego i cara, zaznaczając, że trudno o pewne wiadomości.

Prośba o rekomendację do Petera Forbesa i informacje o towarach. Bruß deklaruje gotowość zakupu galanterii. Nazwy towarów i osób oraz dopisek wymagają dalszego odczytu.

Nadawca pisze w pośpiechu przed wyjazdem posłańca, prosi o wyjaśnienie zarzutów, posyła drobny dar i przekazuje oczekiwania co do powrotu królowej z Gdańska.

Nadawca informuje o zdrowiu żony, przekazuje pogłoski o ceremoniach wokół królowej oraz poleca zwrot rzeczy pani Cecylii i wykonanie dyspozycji dotyczących skór.

Autor wyjaśnia opóźnienie wysyłki życzeń noworocznych, dziękuje za nadesłane życzenia i prosi, aby Hayder przekazał mu także wiadomości o swoim domu.

Bialecki skarży się na krzywdzące jego zdaniem zarzuty dotyczące pieniędzy Cecylii. Żąda kwitu, wspomina 2000 zł oddane rektorowi i odrzuca odpowiedzialność za dalsze przekazanie.

Autor potwierdza odbiór darów, w tym wyziny, kawioru i dziesięciu par chustek. Wraca do przekazania 2000 zł oraz kwitu. Informuje o poprawie zdrowia króla.

Nadawca omawia rzeczy i pieniądze pani Cecylii, śmierć jednego ze znajomych oraz możliwość stopniowego przekazywania należności. Tekst silnie przebija z odwrotnej strony.

Autor kwestionuje podstawę dodatkowych roszczeń Cecylii i dziękuje za zamiar wyłożenia1200zł. Dodaje fragmentarycznie odczytane wiadomości o marszałku poselskim i posłach w Warszawie.