Katalog źródeł

Józef Potocki nakazuje rotmistrzowi Pruszyńskiemu wstrzymanie egzekucji wojskowej wobec Lwowa w zamian za pisemne poręczenie dostarczenia partii sukna w wyznaczonych terminach. Poleca jednocześnie wyegzekwować należną część kontrybucji od opornych Żydów i pozostać w mieście do chwili odebrania całości dostawy.

Generał ziem podolskich Mikołaj Potocki apeluje do burmistrza Lwowa o łaskawe potraktowanie swojego sługi zamkowego Semiana w toczącej się przed lwowskim sądem miejskim sprawie. Prosi o rzetelne zbadanie okoliczności w zgodzie z prawem oraz o nienakładanie na sługę kary pieniężnej.

Wojewoda czernihowski Piotr Potocki zwraca się do lwowskiego rajcy Kirkora z prośbą o sprawiedliwe i przychylne rozstrzygnięcie sporu pani Starodubowej z panią Kowalską. Deklaruje osobistą wdzięczność za życzliwość wobec Starodubowej i jej dzieci, z których jedno znajduje się przy jego boku.

Stanisław Potocki, łowczy litewski, powiadamia magistrat i społeczność Lwowa o planowanym małżeństwie ze starszą córką wojewody wołyńskiego. Zwraca się do adresatów z uprzejmą prośbą o uświetnienie swoją obecnością ceremonii ślubnej, wyznaczonej we Lwowie na 2 stycznia 1695 roku.

Stefan Potocki dziękuje władzom Lwowa za powiadomienie o zbliżającej się elekcji miejskiej i informuje, że obowiązki publiczne uniemożliwiają mu osobisty przyjazd. W swoim zastępstwie deleguje sędziego grodzkiego lwowskiego, powierzając mu oddanie głosu na godnego kandydata.

Jakub Potocki, starosta chmielnicki, prosi wojewodę ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego o protekcję u króla w sprawie nadania jednej z wakujących chorągwi, tłumacząc swą nieobecność trwającym w domu matki weselem. Pismo uzupełnia dopisek Aleksandra Kossakowskiego, który ponawia prośbę o przychylność dla starań starosty.

Jakub Potocki, starosta chmielnicki, zawiadamia rajców lwowskich o swoim zbliżającym się ślubie z córką podkomorzego lwowskiego, wyznaczonym na 13 stycznia 1704 roku. Zaprasza ich do wzięcia udziału w uroczystości, obiecując swą życzliwość i wdzięczność.

Kanclerz Mikołaj Prażmowski nakazuje staroście Janowi Wolffowi sprawiedliwe rozłożenie ciężarów aprowizacji garnizonu lwowskiego na wszystkich mieszkańców bez względu na wyznanie i jurysdykcję. Zwraca uwagę na konieczność wydawania racji według faktycznej liczby żołnierzy oraz pilnowania dyscypliny wojskowej, aby zapobiec uciskowi ubogich.

Jakub Pretwicz Gawron, starosta trembowelski, przesyła władzom Lwowa list królewski oraz pokwitowanie na pieniądze pobrane z rozkazu monarchy dla Kozaków niżowych. Prosi adresatów o załatwienie sprawy i wydanie stosownego poświadczenia.

Wojewoda malborski Jan Jerzy Przebendowski dziękuje komisarzom lwowskim za wcześniejsze ulgi i prosi o ponowne zwolnienie z hyberny zniszczonego przez pożar miasteczka Kiszpork oraz dwóch zalanych wsi.

Jan Jerzy Przebendowski zapewnia wojewodę ruskiego o regularnym odpowiadaniu na listy oraz informuje o przekazaniu pieniędzy kasztelanowi krakowskiemu i planowanym zaspokojeniu gdańskich weksli. Porusza również kwestie trudności związanych ze stacjonowaniem wojsk i nadmiernym poborem hiberny w Prusach.

Podskarbi koronny Jan Jerzy Przebendowski zapowiada przybycie do Lwowa kontrregestratora skarbowego Lewingstona w celu uzgodnienia spraw dotyczących dochodów publicznych. Prosi magistrat o szybkie udzielenie audiencji wysłannikowi oraz podjęcie pomyślnej i stanowczej decyzji.