Katalog źródeł

Andreas Bell zawiadamia przebywającego we Lwowie Arthura Forbesa o pomyślnym odebraniu w Jarosławiu baryłki dostarczonej przez woźnicę Chmarę i umieszczeniu jej w piwnicy. Korespondencję kończy formułą grzecznościową oraz życzeniami zdrowia.

Andreas Bell zawiadamia Arthura Forbesa o przesłaniu za pośrednictwem George'a Griegry'ego baryłki szafranu. Wspomina również o skrzyni ekspediowanej dwa dni wcześniej do Lwowa przez żydowskiego woźnicę Moszka Chybossowicza.

Andreas Bell donosi z Jarosławia o uzgodnieniach z gospodarzem dotyczących przygotowania i przebudowy kwatery dla Forbesa oraz o trudnościach z ugodzeniem się w kwestii kosztów. Informuje również o sprawach finansowych, wiadomościach od znajomych oraz wyjeździe grupy Szkotów na komunię do Radzięcina.

Adres do Stanisława Jana Jabłonowskiego, kasztelana krakowskiego i najwyższego wodza wojsk Królestwa Polskiego, do Warszawy.

Belli uprzednio odmówił akceptacji weksla kupca Rosenrota z Gdańska z powodu braku gotówki przy pilnych sprawach targowych. Teraz stara się zebrać sumę u miejscowych i obcych kupców i deklaruje akceptację oraz przyszłą wypłatę. Dopisek dotyczy różnicy/straty na talarach w Gdańsku i braku zysku, lecz dokładne żądanie jest niejasne.

Brzeski odpowiada na obawę zatrzymywania kupców lwowskich w związku ze sprawą Kamieńca. Zapewnia o bezpieczeństwie lwowian; wymaga zwyczajowego zgłoszenia się w mieście. Wspomina przyszły dekret królewski.

Błazowski ostrzega, że przedwczesne uwięzienie Balickiego może narazić urząd na odpowiedzialność. Omawia kolejne publikaty, mandat egzekucyjny, pozwanie do sądu i potrzebę konsultacji przed dalszą egzekucją.

Po uniwersale podskarbiego Błazowski prosi magistrat o odroczenie taksy cen do 20 października, kiedy sam przyjedzie. Liczy na udział podwojewodziego. Taksa dotyczy cen towarów i żywności.

Bobrowski wysyła pacholika, którego adresat ma po powrocie odesłać do chorągwi. Przypomina o swej sprawie i oczekuje deputatów; skarży się, że przysłanym pocztowym nie dano nic na wyżywienie.

Boyd odpowiada Forbesowi w sprawie towarów, ich wagi i rozliczenia z pośrednikami. Wspomina Jamesa Dunna oraz prosi adresata o starania dotyczące jego interesu.

Boyd potwierdza otrzymanie listu, wspomina opłaty, towary, Jacoba Bresliego w Jarosławiu oraz dalsze dyspozycje; znaczne partie środkowe nie zostały bezpiecznie odczytane.

Felix Caspar Georg Bore informuje Arthura Forbesa o zamówieniu koronek, które mają być dostarczone panu Edtmüllerowi na jarmark św. Pawła. Prosi również o polecenie Edtmüllerowi wypłaty należności w pełnowartościowej monecie wekslowej, aby uniknąć strat kursowych.

Felix Caspar Georg Bore informuje Artura Forbesa, że zamówiony towar został wykonany wadliwie przez rzemieślników i musiał zostać odesłany. Zapewnia, że zlecono nową produkcję, a gotowy asortyment zostanie przesłany w okolicach świętego Michała.

Piotr Borsuk apeluje od wyroku rajców samborskich w sporze o dom. Prosi Wojciecha Zimnickiego o poparcie, powołując się na więź rodzinną przez żonę. Przedstawia własną wersję kolejnych sprzedaży i odzyskania nieruchomości.

Bochosowicz tłumaczy zwłokę nieudaną sprzedażą miodu podczas jarmarku i oddaniem go na kredyt. Zapowiada spłatę Forbesa i prosi o wsparcie syna w razie wydatków szkolnych.

Jakub Bochosowicz prosi kupca Artura Forbesa o odroczenie terminu spłaty długu z powodu problemów handlowych wywołanych najazdem nieprzyjaciela. Zwraca się również z prośbą o wstawiennictwo u ojca Forbesa w Gdańsku na rzecz swego syna oraz o ewentualne przekazanie mu pieniędzy wekslem.

Weiß omawia rozliczenie rachunku, przesłanie zamówionych towarów i oddzielne opakowanie pięciu sztuk towaru. Prosi o dalsze zlecenia na targi świętomichalskie. W dopisku występuje szafran i nie w pełni odczytana cena.

Wasilkowski zawiadamia o pożegnaniu rotmistrza, prosi o ochronę reputacji i wskazówki dotyczące dokumentów oraz rozliczeń towarzyszy. Wspomina chorobę i odradza przedwczesny wybór deputatów.

Autor zaprasza na swój ślub z Dorotheą Braun, córką zmarłego gdańskiego rajcy Daniela Brauna, wyznaczony na 5 stycznia. Zaproszenie z 30 XII 1665 skierowano do Jacoba Barenhama [?] w Krakowie.

Peter West informuje z Warszawy Arthura Forbesa o przebiegu spraw prawnych przed sądem marszałkowskim i grodzkim oraz o wyjeździe stron do Krakowa. Relacjonuje również kwestie podatkowe, sporne rozliczenia z Lądkiem oraz zabiegi o zawarcie ugody przed jarmarkiem.

Peter West informuje Arthura Forbesa o bieżących rozliczeniach finansowych, planowanym przekazaniu funduszy przez Żydów panu Kuntzowi oraz wysyłce wina do Gdańska. Donosi również o toczących się sprawach prawnych, zatargach ze starostą rawskim, zabójstwie u podskarbiego oraz odroczeniu prac kancelarii.

Piotr West zawiadamia o spakowaniu 130 postawów sukna w cztery paki. Wymienia czerwień, sukno „perlietne” [?] i ciemny odcień niebieskofioletowy; podział ilości między odmiany wymaga kontroli.

Wentoun prosi Forbesa o zapisanie Browninga jako dłużnika w związku z przekazem przez R. Brussa. Kwota i część dalszej instrukcji pozostają niepewne. List wysłano z Zamościa do Rzeszowa.

Wielopolski prosi burmistrza o pomoc urzędnikowi komory w odzyskaniu należności od lwowskich obywateli i kupców. Podkreśla interes skarbu i trudności wierzyciela z powodu zawiedzionych terminów zapłaty.

Wielopolski nakazuje znieść wcześniejszy zakaz wydawania towarów kupców z Koszyc i Preszowa. Uzasadnia zmianę stratami skarbu koronnego i ograniczeniem handlu.

Generał jezuitów dziękuje za życzliwość Lwowa wobec zakonu. Podkreśla, że wiadomości otrzymał od wiarygodnych świadków, i obiecuje modlitwę za radę oraz mieszkańców. Oryginał datowany 1626, okładka 1616.

Kupiec pisze Forbesowi o trudnym rozliczeniu z Gordonem, sprzedaży towarów i planowanym wyjeździe do Lublina. Prosi o towar oraz odzyskanie należności i przesyła ukłony Robertowi Forbesowi.

Gordon nie uregulował należności za zakupione u Forbesa towary. Autor odpiera przypisywanie mu odpowiedzialności; wspomina Kraków i rozliczenie z Albertem, sługą Forbesa.

Giernott żąda zabezpieczenia i spieniężenia majątku zmarłego Jana Liebschwagera. Prosi o ochronę zagranicznego wierzyciela i powołuje się na reputację polskiego handlu.

Kwit i rozliczenie finansowe sporządzone przez Thomasa Giernotta, wykazujące wartość towarów pobranych przez Jana Liebschwagera ze Lwowa. Po odliczeniu częściowej wpłaty autor dokumentu wskazuje pozostałą do zapłaty sumę ponad 297 talarów twardych.

Archibald Giller przesyła Franciszkowi Głogowskiemu zamówiony atłas oraz adamaszek karmakarowy, przedstawiając łączne rozliczenie wraz z wcześniejszym długiem na sumę 99 złotych. Informuje również o wieści z poczty zapowiadającej przybycie króla do Warszawy za sześć tygodni.

Gniński rekomenduje syndyka Michała Grygrowicza na wakujące pisarstwo sądowe Lwowa. Powołuje się na jego wcześniejszą służbę i reprezentowanie miasta na sejmach i sejmikach.

Gniński przekazuje wolę króla po skardze mieszczan żółkiewskich na nowe opłaty lwowskie: 2 grosze od stu kwart i 5 groszy od słodów. Żąda zwolnienia z nowych obciążeń, jeśli ustanowiło je samo miasto.

Gordon przekazuje Telierowi wiadomość o bankructwie i przejęciu towarów oraz wyposażenia domu. Kwestionuje wysokość strat podawanych przez złotnika i radzi ugodowe porozumienie.

Gordon dziękuje Forbesowi za gościnę w Krakowie, pyta o odpowiedzi na listy i prosi o tkaninę. Przekazuje pozdrowienia żonie i dzieciom adresata.

Gordon prosi Forbesa o kupno skór na zimowe okrycie. Jako zamiennik wskazuje czarne baranie skóry; zależy mu, aby nie były zbyt ciężkie.

Nadawca pisze po francusku o otrzymanej korespondencji, towarze koronkowym oraz płatnościach i przekazach pieniężnych. Wspomina o wekslu/bilecie i kwocie odczytywanej jako 1242 écus; szczegóły rozliczenia są częściowo nieczytelne. Podpis brzmi Dupont. Karta adresowa wskazuje Palatyna i generała województwa lubelskiego. W samym liście nie odczytano daty.

Eberhardt Engelhardt potwierdza odbiór 1399 talarów od Michaela Schmidlera oraz informuje Arthura Forbesa o wysłaniu skrzyni i dwóch pak ze złotymi oraz srebrnymi galonami. Wyjaśnia podwyżkę cen spowodowaną drożeniem srebra i prosi o dalsze dyspozycje handlowe.

Jan Zamoyski domaga się od władz Lwowa zwrotu niesłusznie pobranych opłat oraz uwolnienia towarów zamojskiego kupca ormiańskiego Krzysztofa Balejowicza. Ostrzega, że w razie dalszych represji wobec jego poddanych zastosuje odwet i nakaże zatrzymywanie lwowskich kupców oraz ich dóbr w Zamościu.

Nadawca zwraca się do władz Lwowa w sprawie kupców i mieszczan związanych z Zamościem. Skarży się, że ich wcześniejsza prośba nie przyniosła skutku, i apeluje o przychylne traktowanie oraz poszanowanie ich praw. Część szczegółów sprawy pozostaje nieczytelna.

Nadawca zwraca się do władz Lwowa w sprawie kupców z Zamościa przejeżdżających przez miasto i przewożonych przez nich towarów. Prosi, by nie utrudniano im przejazdu ani handlu i respektowano ich uprawnienia. Szczegóły prawne w kilku miejscach są trudne do odczytania.

Gryzelda Batorówna Zamoyska interweniuje u władz Lwowa w sprawie bezprawnego zatrzymania zamojskich kupców oraz ponad stu kuf małmazji. Powołując się na przywileje nadane Zamościowi przez króla Stefana Batorego, domaga się natychmiastowego zwolnienia poddanych i ich towaru.

Strona 5 powtarza treść listu z s. 2–3: nadawca prosi rajców Lwowa o pomoc w sprawie krzywdy lub sporu związanego z małżonkiem i Zamościem. Zapis daty w kopii podaje 6 października 1587 r. Szczegóły pozostają niepewne.

List w języku niemieckim dotyczy rozliczeń handlowych; w tekście widać kwoty 1000 i 3000 (guldenów), ale kontekst rachunku i zobowiązań jest tylko częściowo czytelny. Nie przypisano kwotom pewnego znaczenia poza ich obecnością w dokumencie.

Niemieckojęzyczny list handlowy dotyczy rozliczeń i zobowiązań finansowych. Pismo zawiera odniesienia do kwot, ale z powodu trudnego odczytu nie można bezpiecznie odtworzyć pełnego rachunku ani dokładnej prośby.

List w języku niemieckim dotyczy korespondencji handlowej i rozliczeń; konkretna sprawa pozostaje niepewna z powodu trudnego pisma. Widoczne są liczby/odniesienia finansowe, ale nie pozwalają one samodzielnie ustalić całego rozliczenia.

Niemieckojęzyczny list handlowy dotyczy rozliczeń i zobowiązań finansowych. Pismo zawiera odniesienia do kwot, ale z powodu trudnego odczytu nie można bezpiecznie odtworzyć pełnego rachunku ani dokładnej prośby.

List w języku niemieckim dotyczy korespondencji handlowej i rozliczeń; konkretna sprawa pozostaje niepewna z powodu trudnego pisma. Widoczne są liczby/odniesienia finansowe, ale nie pozwalają one samodzielnie ustalić całego rozliczenia.

List do Jana Rudawskiego relacjonuje sprawę dotyczącą osoby lub osób, których nazwę odczytuję niepewnie jako „P. Hajdurom Kayer(?)”, oraz sprawę związaną z „Szlachetnym Łomżyckim” (dalsze określenie niepewne). W tekście pojawiają się także Lwów, tamtejsi konsulowie i działania lub prośby kierowane do adresata; nieczytelne partie nie pozwalają bezpiecznie odtworzyć szczegółów ani relacji między sprawami. Datownik podaje 19 lutego 1631 r.

Sommer pisze o otrzymanej wiadomości i sprawie rozliczenia lub długu; wspomina o oczekiwanym wyjaśnieniu. Część słów i szczegóły sprawy pozostają niepewne.