Katalog źródeł

Król poleca władzom Lwowa i starszym nacji ormiańskiej zapewnić wozy i konie do przewozu trzystu pozostawionych kopii do Lublina. Krzysztof Bernatowicz ma wydać odpowiednie proporce wraz z bronią.

Rajcy opisują powrót podjazdu spod Włodawy i zapowiadają przekazanie zeznań schwytanych szpiegów. Pogłoskę o sukcesie hetmana litewskiego podają jako niepotwierdzoną. Proszą Lwów o dotrzymanie obietnicy respektowania praw Zamościa przy poborze opłaty i wobec depozytów jego mieszkańców.

Rajcy przekazują relację posła powracającego od hetmana litewskiego: wiadomość o utracie Obuchowicza, dowódcy podjazdu złożonego z pięciu chorągwi, odwrocie i udaniu się ku wojewodzie ruskiemu w okolicy Lublina. Informują o przesłaniu kopii korespondencji, której nie ma w zachowanej jednostce.

Władze Zamościa przekazują doniesienia o zarazie w Niemirowie, okolicach Pikowa i w głębi Ukrainy. Opisują ogłaszany przy dźwięku trąby zakaz przyjmowania ludzi bez sprawdzenia oraz wymóg paszportu dla przyjezdnych. Proszą Lwów o podobne środki ochrony.

Autorzy piszą z Zamościa do magistratu Lwowa o trudnościach podróży. Przed wyjazdem pękła oś wozu z bagażami; przeładowanie rzeczy oraz zdobycie części do kolaski opóźniły drogę. Ruszyli wieczorem do Janowa, zostawiając woźnicę z rzeczami, a kolejnego dnia czekali na niego do południa. Dalej kolaska stale się psuła. Końcowej części relacji brak.

Achenkif cieszy się z poprawy zdrowia Forbesa, przekazuje listy i zapowiada dalsze wiadomości. W dopisku informuje o braku listu z Gdańska oraz wspomina dzisiejszy wyjazd Andrzeja[?]z Jarosławia.

Achenkif odpowiada na pismo pocztowe, wyraża współczucie i nadzieję na poprawę, zapowiada przesyłkę oraz odnosi się do listów.

List pyta o wcześniejszą korespondencję, przewoźnika i pieniądze; prosi o odpowiedź, lecz szczegóły są nieodczytane.

List dotyczy korespondencji, pieniędzy, niepewnie odczytanego zakupu za28 i wina określonego jako fortunowe.

Achenkif składa kondolencje po śmierci matki Forbesa, dziękuje za otrzymany list, odnosi się do nadchodzących świąt i składa zapewnienie przyjaźni.

Autor przekazał pismo bratu Forbesa, lecz nie otrzymał od niego pieniędzy; załącza jego odpowiedź.

Autor pilnie oczekuje wiadomości ze Lwowa, prosi o szybkie wyprawienie listów i, w dopisku, o użycie poczty, jeśli posłaniec pozostanie na miejscu.

Długi list omawia trudności z pieniędzmi i pośrednikami, podróże przez Kraków, sprawy brata Forbesa oraz wysyłkę korespondencji obiema pocztami: jarosławską i warszawską.

Autor potwierdza otrzymanie pisma, przekazuje wiadomości dotyczące zdrowia i informuje o przesłaniu fl350[?] oraz kolejnej należności po świętach.

Autor przesyła listy z poczty zgodnie z żądaniem, zawiadamia o przekazaniu30[niepewna jednostka]dla Forbesa i życzy mu szczęśliwej drogi do Jarosławia.

Dyspozycje w sprawie pieniędzy, kartki lub pokwitowania, listu brata Forbesa i korespondencji z Krakowa.

Autor przesyła należące do Forbesa pisma i przekazuje wiadomości związane z Namur oraz Francuzami. Wyraża nadzieję na pomyślne nowiny.

Autor cieszy się ze słabnięcia gorączki Forbesa, odnosi się do jego zamiaru wyjazdu do Krakowa i zawiadamia, że nie ma do niego listów na poczcie.

Autor współczuje Forbesowi z powodu gorączki. Życzy królowi Wilhelmowi zwycięstwa nad Francuzami pod Namur. Osobno przekazuje doniesienie o pobiciu floty francuskiej na morzu i pojmaniu admirała.

Przesłanie skrzyni kosztującej fl30 dobrej monety, za którą Forbes pozostaje dłużnikiem autora; wzmianka o przewoźnym.

List wspomina kwoty1800 i1000, MikołajaMichalewicza, skrzynię na jarmark i przesłanie korespondencji.

Achenkif potwierdza otrzymanie pisma, wspomina Gdańsk i Jarosław, życzy Forbesowi szczęśliwej podróży do Krakowa i przesyła pozdrowienia od żony.

Autor potwierdza otrzymanie pisma pocztą, zapewnia o życzliwości i odpowiedzi; przesyła pozdrowienia od żony.

Autor przesyła listy pocztowe, wspomina brak spodziewanego pożytku z jarmarków jarosławskich i przekazanie przez panią Forbesową144florenów z niepewnym ułamkiem dla Forbesa.

Baillie doręczył Hiltznerowi list Forbesa. Dłużnik deklarował brak gotówki, wskazywał na wcześniejsze wypłaty po tysiąc na rachunek adresata i obiecywał dalszą zapłatę. Autor przewiduje trudności z realizacją weksla w Lublinie.

Walerian prosi rodzonego brata Walentego o list, wiadomości o matce i żonie oraz nowiny wojskowe i sejmowe. Wspomina pogłoskę o wyjeździe znajomego księdza do Rzymu; nie ma potwierdzenia jego pobytu.

Bruce informuje Forbesa o losie listu przekazanego podczas jarmarku. Jakub Thomson skierował go do Gdańska. Adres zewnętrzny wskazuje Jarosław; część nazwisk i formuł pozostaje nieodczytana.

Bruß otrzymał wiadomość o 30 od Johana Ryze [?]. Wspomina pobranie 25 od Thomasa Taylora i transport do Wrocławia. Prosi o załatwienie sprawy. System walutowy i część szczegółów nieustalone.

List o wykonaniu zlecenia związanego z Wrocławiem i odprawieniu furmanów. Wspomina Thomasa Taylora i Davisona. Wielkość i przedmiot zamówienia wymagają dalszego odczytu.

Bruß omawia rozliczenie 30 florenów, przekazanie pieniędzy oraz remesę związaną z Johanem Ryze [?] w Lublinie i Krakowem. Nie wszystkie nazwiska i zależności zostały odczytane.

Bruß rozlicza trzy pary niepewnie odczytanych przedmiotów: po 15, zapłacone 30, pozostałe 15. Prosi też o wysłanie listu do Petera Forbesa. Nazwa towaru wymaga kontroli.

List dotyczy realizacji zlecenia i przesyłki związanej z trzema parami pistoletów. Wspomina Johana Allendera [?]. Odczyt szczegółów dostawy jest częściowy.

Bruß wyjaśnia zwłokę w zapłacie i brak gotówki, deklaruje uregulowanie zobowiązania, gdy będzie mógł. Wspomina Johana Allendera [?]; szczegóły rozliczenia wymagają odczytu.

Wacławowicz obiecuje zabiegać o mandat bez wzmianki o moratorium i odrzuca twierdzenie o niemożności wydania przeciwnego pisma z kancelarii. Opisuje zabiegi kanclerza i utrudniony dostęp do dostojnika.

Wentoun prosi Forbesa o zapisanie Browninga jako dłużnika w związku z przekazem przez R. Brussa. Kwota i część dalszej instrukcji pozostają niepewne. List wysłano z Zamościa do Rzeszowa.

Anna Wentonowa informuje o przesłaniu Forbesowi 300 zł przez Bela i 500 zł przez drugiego pośrednika. Prosi o zapisanie otrzymanych sum na jej rachunku i zapowiada szybkie odesłanie reszty.

Autor pyta o bezpieczny pobyt w otoczeniu Kantemirów, zagrożenie ze strony Szwedów oraz wiadomości o Lwowie. Prosi adresata o radę i ocenę sytuacji.

Pismo zaczyna się łacińską formułą „Nobilis ac Spectabilis Domini Domini Fratres Observandissimi”. Nie przesądza ona, czy adresatami byli zakonnicy, czy inna zbiorowość. Polski tekst dotyczy spraw kierowanych do zbiorowego adresata, lecz ich przedmiot jest tylko częściowo czytelny. Datownik podaje 12 sierpnia 1725 r. w Zamościu.

Nadawca przypomina o wcześniejszej obietnicy magistratu dotyczącej przekazania mu wsi, której nazwa jest niepewna. Prosi adresatów o wsparcie w uzyskaniu tej wsi i zapewnia, że będzie przestrzegał warunków zawartego kontraktu. List datowano w Zamościu 15 lutego 1754 r.

Nadawca nawiązuje do wcześniejszej korespondencji i prosi o życzliwe wsparcie w sprawie probostwa lwowskiego. Wspomina osoby związane z tą sprawą, lecz nazwiska i część wywodu są nieczytelne. List datowano w Zamościu 13 lutego 1762 r.

Nadawca podkreśla wieloletnią życzliwość i gotowość służenia adresatom oraz życzy im zdrowia i pomyślności. Szczegółowy powód listu nie został odczytany. Datowany w Zamościu 3 stycznia 1763 r.

Krótki list odpowiada na okazaną przez adresatów przychylność i wyraża nadzieję na ich dalszą życzliwość. Treść jest zwięzła, a szczegółowy przedmiot podziękowania nie został pewnie odczytany. Datowany w Zamościu 30 marca 1761 r.

Nadawca przypomina, że w poprzednim roku zwracał się do magistratu w sprawie kontraktu. Wspomina regiment stacjonujący we Wrocławiu oraz dobra lub miejscowość zapisaną jako „Dzierżanowy” (odczyt niepewny), położoną przy Lwowie. Prosi magistrat o przychylność i pomoc w doprowadzeniu sprawy do skutku. List datowano w Zamościu 9 kwietnia 1754 r.

Zamoyski odpowiada na wiadomość adresatów dotyczącą nieustalonej sprawy. Zapewnia o przyjaźni i gotowości do działania zgodnie z powinnościami; szczegółowego przedmiotu korespondencji nie można pewnie odczytać.

Autor zwraca się do wojewody ruskiego i opisuje sprawy wymagające rozstrzygnięcia; w czytelnym fragmencie pojawiają się łacińskie terminy dotyczące prawa lub procedury oraz prośba o życzliwe rozpatrzenie. Datownik podaje Zamość, 24 lutego 1703 r. Szczegóły meritum pozostają częściowo nieczytelne.

Nadawca zwraca się do wojewody wołyńskiego o życzliwość i poparcie; czytelne fragmenty wspominają o rekomendacji i Panu Krakowskim. Część argumentacji jest nieczytelna. List datowano w Zamościu 24 lutego 1703 r.

Anna Zamoyska omawia sprawę dotyczącą praw, dóbr lub zobowiązań i zwraca się do wojewody wołyńskiego o dalsze zajęcie się nią. Odczyt szczegółów pozostaje częściowy. Datownik wskazuje Zamość, 14 października 1697 r.

Anna Zamoyska pisze do wojewody wołyńskiego. Wspomina o synach („synów moich”) oraz sprawie związanej z postępowaniem lub instancją koronną i prosi adresata o życzliwe zajęcie się nią. Szczegóły są trudne do odczytania. Datownik wskazuje Zamość, ale dzień i rok pozostają niepewne.

Anna Zamoyska prosi wojewodę wołyńskiego o zajęcie się sprawą i odwołuje się do jego życzliwości oraz dalszej pomocy. Konkretne meritum jest częściowo nieczytelne. Datownik wygląda na Zamość, 19 października 1697 r.

Anna Zamoyska prosi wojewodę ruskiego o interwencję w sprawie dotyczącej jej i rodziny; widoczna jest prośba o poparcie i zwrócenie się do osób lub urzędu, lecz szczegóły pozostają nieczytelne. Datownik odczytuję jako Zamość, 23 marca 1695 r.