Katalog źródeł

Behm przesyła relacje dotyczące krzywdy szpitala i prosi adresata o skuteczną pomoc w jego interesie. W postscriptum oczekuje odpowiedzi na wcześniejsze pisma.

Prowizor szpitala skarży się na zajęcie gruntu zwanego Chmielnikiem i podważa podstawę roszczeń przeciwnika. Wskazuje na kontrakt dotyczący pola, czynsz i dokumenty prawne; prosi adresata o działanie w interesie ubogich. To stanowisko jednej strony sporu.

Behm dziękuje za objęcie sprawy szpitala opieką, przesyła dokumenty i zapowiada dostarczenie relacji z procesu. Prosi o działania u osób mogących reprezentować szpital, wspomina koszty i honorarium. Sam list nie zawiera rozstrzygnięcia sporu.

Behm informuje o dokumentach potrzebnych w sporze szpitala z Jędrzejowskim. Polemizuje z mandatami strony przeciwnej, które uważa za niepoparte dowodami, i zapowiada odpowiedź procesową.

Autor twierdzi, że przeciwnik zagarnął grunty szpitalne i zabrania zbioru plonów. Prosi adresata o wstawiennictwo u osoby wyższej rangi. Jest to oskarżenie z listu, bez niezależnego potwierdzenia.

Behm przypomina o interesie szpitala podczas bieżącej kadencji sądu. Pisze o dokumentach i mandacie wymierzonym w przeciwnika, prosi o pilne przeprowadzenie sprawy, ponieważ chodzi o dobra ubogich. Zapowiada przesłanie dalszego pisma.

Autor ponownie prosi o ochronę gruntu i dochodów szpitala. Przywołuje poprzednio wydany mandat i obawia się przewlekania procesu; wspomina wezwanie do sądu magdeburskiego. Znaczna część tekstu jest podobna do wcześniejszego listu, ale datownik jest inny.

Markiza prosi zięcia o przyjęcie młodego szlachcica, syna jej niezamożnej przyjaciółki. Chwali jego wychowanie, matematykę i fortyfikacje; młodzieniec interesuje się językami i obcymi krajami. W sprawie ma pośredniczyć pan de Balus.

Markiza odpowiada zięciowi po przedwczesnym porodzie córki i śmierci ich dziecka. Prosi o opiekę i częstsze wiadomości. Opisuje też własne dolegliwości, silną chrypkę i niemożność opuszczenia łóżka.

Markiza odpowiada na list z 5 stycznia. Za najlepszy dowód swej życzliwości uznaje żonę, którą dała adresatowi; jego zadowolenie z małżeństwa zwiększa jej przywiązanie do obojga.

W odpowiedzi na list z 15 sierpnia markiza chwali uczucia zięcia wobec żony i królowej. Uzależnia pełnię swej życzliwości od ich trwałości; wzywa go do jedności rodziny i popierania interesów królowej.

Radość z powrotu zięcia i porodu córki łączy się z troską o portrety i przesyłki. Markiza prosi o przeciwdziałanie posunięciom korzystnym dla cesarza kosztem Francji oraz listy do pokazania na dworze. Wypomina zięciowi przemilczenie słów królowej na jej temat.

Markiza przesyła list przez Samuela. Po wspólnej stracie prosi zięcia, by łagodził cierpienie królowej oraz okazywał jej wdzięczność i przywiązanie do jej interesów.

Markiza przesyła córce list przez panów de Laforest i Brugere. Prosi o częstsze wiadomości, pozdrawia wielkiego generała, męża i dzieci adresatki. Donosi o zwiększeniu swojej pensji przez króla o 5000 liwrów.

Markiza otrzymała jedyny od wyjazdu list zięcia z Rzymu i przejęła się jego wypadkiem w górach. Nie ma wiadomości od córki; przypuszcza, że mogła urodzić w drodze. Zapowiada przesłanie listu króla i listu de La Tour przez kupców.

Pismo dotyczy pieniędzy przeznaczonych na potrzeby królewskie oraz dyspozycji ich wydania. Autor prosi o pomyślne załatwienie sprawy i deklaruje wdzięczność; nazwiska i warunki rozliczenia niepewne.

Autor opisuje interwencję u wpływowych osób w sprawie doktora i oczekuje działania rady. Rozważa postępowanie urzędu i sądu; zasadnicze szczegóły oskarżeń wymagają dalszego odczytu.

List do Marcina Anczewskiego dotyczy dalszego prowadzenia sprawy u podskarbiego, asygnacji skarbowych i kontroli dokumentów. Autor skarży się na brak nazwiska brata w asygnacji.

Bieganowski odpowiada po sejmiku w Wiśni, omawia przedstawienie spraw Lwowa, instrukcję poselską i miejskie obciążenia. Prosi o działania służące porozumieniu z ziemianami.

Bieganowski odpowiada na skargi dotyczące kapitana i zapowiada porozumienie miasta z nim. Osobno odnosi się do zarzutów związanych z Radwańskim; protestuje przeciw nadużyciom.

Autor polemizuje z postępowaniem doktora i prosi radę o ochronę Żyda przed krzywdą. Przywołuje hetmana i podkomorzego lwowskiego; nazwiska oraz szczegóły prawne pozostają częściowo nieczytelne.

Jan Brzozowski prosi pisarza Zimnickiego o prowadzenie w Warszawie sprawy księdza sufragana. Przesyła egzemplarz do podpisania i opieczętowania; alternatywnie sugeruje udział Zychermana [?].

Birrell dziękuje Arturowi Forbesowi za poruszenie sprawy chłopca w związku z Robertem Forbesem. Napisał do Królewca i oczekuje odpowiedzi oraz przyjazdu chłopca na nadchodzący jarmark. Załącza próbkę jego pisma, którą prosi przekazać Robertowi, i oferuje obu Forbesom swoje usługi.

Birrell potwierdza otrzymanie listu z 12 lipca. W nie w pełni odczytanym zdaniu wspomina swoją podróż do Lwowa, gospodarza i swego generała. Przeprasza za zwięzłość spowodowaną brakiem czasu.

Birrel opisuje próbę zatrzymania go wraz z towarem w Przeworsku w sporze z żydowskim arendarzem pobierającym opłatę. Początkowo zaprzecza swojej obecności, lecz świadkowie ją potwierdzają. Według autora został zwolniony po wyjaśnieniu, że wiezie towar dla kasztelana krakowskiego. Ostrzega Forbesa o oczekiwaniu na jego towary.

Birrell zwraca się do Forbesa o pomoc w odnalezieniu oryginału pisma zniesławiającego go i ustaleniu autora. Pisze o czci, reputacji i rozpowszechnianiu paszkwilu wśród ich znajomych. Wskazuje A. Bailiego jako osobę pomocną w dochodzeniu. Dodatkowy dopisek mówi, że niektórzy przyznali się do lektury tekstu.

Bojm opisuje trudności z opuszczeniem Jarosławia, żądania Horna i uzyskanie eskorty 25 ludzi. Zamierza jechać do Rzeszowa po rozstrzygnięcie Stenbocka; wspomina oczekiwanie oddziału w Stryju.

Bojm przekazuje uzyskane od podłowczego królewskiego wiadomości o szwedzkich dowódcach i ich ruchach. Zapowiada dalsze starania oraz informowanie Lwowa.

Łacińskie pismo prosi o uwolnienie zatrzymanego autora i pieniędzy, rozstrzygnięcie zobowiązań Lwowa oraz ochronę miasta przed dodatkowymi ciężarami. Nawiązuje do postępowania Horna.

Bojm informuje o zatrzymaniu posłańca z pieniędzmi przez Horna i wysłaniu Andryńskiego do Stenbocka. Pozostaje z Bernatowiczem, oczekując zwrotu; dołącza informację o kopiach korespondencji.

Odpis niemieckiej przepustki Horna nakazuje umożliwić wysłannikowi Lwowa swobodną podróż do generała majora Stenbocka i z powrotem.

Botti wysyła Dzieduszyckiemu skrzynkę z trzema książkami i listem ich autora. Wspomina królową wdowę przebywającą w Wenecji półincognito oraz przygotowane dla niej uprzejmości.

Bruce informuje Forbesa o losie listu przekazanego podczas jarmarku. Jakub Thomson skierował go do Gdańska. Adres zewnętrzny wskazuje Jarosław; część nazwisk i formuł pozostaje nieodczytana.

Bruß otrzymał wiadomość o 30 od Johana Ryze [?]. Wspomina pobranie 25 od Thomasa Taylora i transport do Wrocławia. Prosi o załatwienie sprawy. System walutowy i część szczegółów nieustalone.

Krótki bilecik odsyła do prośby Forbesa i trudności w jej załatwieniu. Adresata, przedmiotu prośby i daty nie ustalono.

List o wykonaniu zlecenia związanego z Wrocławiem i odprawieniu furmanów. Wspomina Thomasa Taylora i Davisona. Wielkość i przedmiot zamówienia wymagają dalszego odczytu.

Bruß omawia rozliczenie 30 florenów, przekazanie pieniędzy oraz remesę związaną z Johanem Ryze [?] w Lublinie i Krakowem. Nie wszystkie nazwiska i zależności zostały odczytane.

Bruß rozlicza trzy pary niepewnie odczytanych przedmiotów: po 15, zapłacone 30, pozostałe 15. Prosi też o wysłanie listu do Petera Forbesa. Nazwa towaru wymaga kontroli.

List dotyczy realizacji zlecenia i przesyłki związanej z trzema parami pistoletów. Wspomina Johana Allendera [?]. Odczyt szczegółów dostawy jest częściowy.

Bruß dziękuje za rekomendację do Petera Forbesa, informuje o bieżących notowaniach i wspomina sprzedaż dokonaną przez Jakoba Carmichela. Szczegóły towarów i cen pozostają częściowo nieodczytane.

Bruß wyjaśnia zwłokę w zapłacie i brak gotówki, deklaruje uregulowanie zobowiązania, gdy będzie mógł. Wspomina Johana Allendera [?]; szczegóły rozliczenia wymagają odczytu.

Prośba o rekomendację do Petera Forbesa i informacje o towarach. Bruß deklaruje gotowość zakupu galanterii. Nazwy towarów i osób oraz dopisek wymagają dalszego odczytu.

Autor omawia trudności w sprawie Głogowskiego, zabiegi o porozumienie i potrzebę przyjazdu na sądy w środę i czwartek. Wskazuje nieprawidłowy jego zdaniem wpis do rejestru oraz możliwość zadowolenia wierzyciela mniejszą kwotą.

Buchan skarży się na brak gotówki i zwłokę dłużnika. Radzi zatrzymać skóry do odpowiedniego kupca lub wysłać je do Jarosławia. Zima utrudnia farbowanie i wykańczanie sukna.

Buchan opisuje utrudnienia zimowe i wzrost kosztów farbowania. Nalega na zapłatę weksla; przekazuje pocztowe wiadomości o wojnie i planowanym wyjeździe króla Wilhelma do Flandrii.

Buchan opisuje koszt barwienia karmazynowego i zamówienie białego oraz żółtego sukna. Informuje o pogrzebie Petera Forbesa i przekazuje zasłyszane wiadomości polityczne.

Buchan dziękuje za starania o zapłatę, przesyła próbki sukna dla Forbesa i Alexandra Bealiego. Opisuje drożyznę, niespłacone należności i brak zbytu.

Buchan opisuje niespłacone należności, zastój towarów i obawę przed drożyzną wełny oraz oleju. Prosi o wysłanie skór do Jarosławia.

Buchan prosi o wyegzekwowanie płatności od Paula Galbraitha, opisuje brak pieniędzy, handel futrami oraz wzrost cen. Chce zbywać towary za gotówkę.

Buchan powraca do nieodebranej paki skór dla Jamesa Buchana. Oczekuje reszty zapłaty od Galbraitha i krytykuje sługę za nieprzekazanie listu z próbkami sukna.