Katalog źródeł

Józef Błazowski rekomenduje ks. Marcina Welimskiego do wakującej mansjonarii u Panny Maryi po rezygnacji ks. Petranskiego, wikarego lwowskiego. Nadanie pozostaje w gestii magistratu.

Błazowski ostrzega, że przedwczesne uwięzienie Balickiego może narazić urząd na odpowiedzialność. Omawia kolejne publikaty, mandat egzekucyjny, pozwanie do sądu i potrzebę konsultacji przed dalszą egzekucją.

Po uniwersale podskarbiego Błazowski prosi magistrat o odroczenie taksy cen do 20 października, kiedy sam przyjedzie. Liczy na udział podwojewodziego. Taksa dotyczy cen towarów i żywności.

Błazowski dziękuje prezydentowi Lwowa za życzenia. Zaleca wykonanie dekretu i uniwersałów, dopuszcza zwrócenie się do podskarbiego, a w razie oporu wspomina o przymusie wobec właścicieli. Zapowiada przyjazd do Lwowa.

Błazowski omawia sprawy Michała Dobroskiego [?] i Kowalińskiego. Proponuje użyć statutu toruńskiego przeciw osobom uznanym za włóczęgów, używa metafory ptaszka w klatce i wskazuje odstraszający cel zatrzymania. Deklaruje przyjazd po niedzieli Laetare.

Bobowski wstawia się za wdową Iliniczową, która nie ma pokwitowań podatków od kamienicy. Obawia się roszczeń miasta wobec kapitana i jego regresu do niej. Autor powołuje się na szczególny wzgląd należny wdowom i sierotom.

Bobrowski wysyła pacholika, którego adresat ma po powrocie odesłać do chorągwi. Przypomina o swej sprawie i oczekuje deputatów; skarży się, że przysłanym pocztowym nie dano nic na wyżywienie.

Bobrowski prosi Wolskiego o pamięć o jego pacholikach i o wsparcie dla nich, jeśli sam nie przyjedzie przez trzy tygodnie. Obiecuje zwrot wydatków.

Bobrowski opisuje grabież i spalenie dworu oraz wsi. Donosi o wysłaniu pośrednika i planowanej rozmowie z nieprzyjacielem; prosi o wiadomości i pomoc w sprawach osobistych.

Bobrowski opisuje kłopoty z czeladzią i pieniędzmi. Prosi o wypłatę pocztowemu i pomoc ludziom pozostawionym u Wolskiego, zapowiadając przyjazd. Wymienia 50 i 60 zł w odrębnych rozliczeniach.

Bogdanowicz pisze do Forbesa o spłacie długu 600 zł. Zamiast wcześniejszego przesłania pieniędzy wysyła przez żonę weksel. Wspomina zabezpieczenie membraną i prosi o wiadomość zwrotną; część instrukcji pozostaje nieczytelna.

Stanisław Bogusławski zdaje sprawę Wojciechowi Zimnickiemu z przebiegu postępowań przed Trybunałem w Piotrkowie przeciwko Wielkiemu oraz informuje o przeniesieniu sprawy do Lublina. Zwraca się z pilną prośbą o nadesłanie właściwych pełnomocnictw grodzkich i oryginalnych dekretów królewskich niezbędnych do obrony panów Siekierzyńskich i Langisza.

J. Bogucki zwraca się do prezydenta Lwowa z prośbą o definitywne sfinalizowanie sprawy zastawu klejnotów pani Rypczyny. Domaga się odebrania przysięgi od strony przeciwnej, wypłacenia należnego mu wynagrodzenia oraz wpisania obustronnego pokwitowania do akt miejskich.

Duchowny skarży się na postępowanie Tarabultowskiego i wyrok wydany podczas jego nieobecności. Prosi Niewęgłowskiego o przeniesienie sprawy do Trybunału. Załącza szczegółowy wykaz kosztów sądowych i podróży.

Komendant prosi starostę w Janowie o odzyskanie i natychmiastowy zwrot lwowskich podwód zabranych przez posłów tureckiego i tatarskiego. Miały wrócić bezzwłocznie, a są potrzebne do prac przy fortyfikacjach Lwowa.

Rafał Bojm relacjonuje trudności związane z konwojowaniem miejskich pieniędzy przez Jarosław do Rzeszowa oraz informuje o konieczności wręczenia podarunku pułkownikowi Hornowi w zamian za eskortę chroniącą przed Wołochami. Zapowiada dalszą drogę do Rzeszowa w celu uzyskania dyspozycji i glejtu od generała Stenbocka, dodając bieżące pogłoski o ruchach wojsk.

Bojm przekazuje uzyskane od podłowczego królewskiego wiadomości o szwedzkich dowódcach i ich ruchach. Zapowiada dalsze starania oraz informowanie Lwowa.

Rafał Bojm informuje feldmarszałka Magnusa Stenbocka o swoim przybyciu do Jarosławia oraz przeszkodach napotkanych podczas podróży ze Lwowa. Zwraca się z zapytaniem o miejsce uiszczenia uzgodnionej sumy i prosi o wystawienie salvagardii chroniącej miasto przed dalszymi ciężarami wojskowymi.

Rafał Boym donosi władzom Lwowa o przybyciu do obsadzonego przez Szwedów Jarosławia i zatrzymaniu miejskiego posłańca przez podpułkownika Horna. Informuje o bezowocnych rokowaniach w sprawie kontrybucji oraz o wysłaniu kuriera do generała Stenbocka po zgodę na rozliczenie pieniędzy na miejscu.

Pułkownik szwedzkiej kawalerii Carl Gustav Horn wystawia paszport mieszczaninowi ze Lwowa udającemu się do generała majora Stenbocka. Apeluje do wszystkich napotkanych żołnierzy o zapewnienie mu swobodnego i bezpiecznego przejazdu w obie strony.

Boyd odpowiada Forbesowi w sprawie towarów, ich wagi i rozliczenia z pośrednikami. Wspomina Jamesa Dunna oraz prosi adresata o starania dotyczące jego interesu.

Boyd potwierdza otrzymanie listu, wspomina opłaty, towary, Jacoba Bresliego w Jarosławiu oraz dalsze dyspozycje; znaczne partie środkowe nie zostały bezpiecznie odczytane.

Pułkownik występuje za Szymonem Hrebionką, sługą stolnika krakowskiego. Prosi magistrat o korzystną zmianę wyroku w sporze z ks. Felicjanem Kubińskim, któremu zarzuca dążenie do przejęcia majątku Hrebionki.

Bonawentura poświadcza przekazanie kanonikowi lwowskiemu relikwii męczenników z rzymskich katakumb przy kościele św. Pankracego. Prosi ordynariuszy o ich uwierzytelnienie dla publicznego kultu. Część imion pozostaje niepewna.

Dr Józef Awin przekazuje dyrektorowi Czołowskiemu dokument o relikwiach z 1698 r., odnaleziony wśród gruzu na strychu budynku przy ul. Sebastjańskiej 5 we Lwowie. Jest to późniejsze świadectwo odnalezienia i przekazania zabytku.

Jakub Bączyński informuje syndyka Lwowa o podjętych u instygatora koronnego krokach w sprawie procesu sejmowego miasta z panem Bernatem i wpisaniu sprawy na wokandę. Donosi również o przedłużających się obradach sejmu, opóźnieniu sądów sejmowych oraz wstrzymaniu działalności sądów asesorskich.

Felix Caspar Georg Bore informuje Arthura Forbesa o zamówieniu koronek, które mają być dostarczone panu Edtmüllerowi na jarmark św. Pawła. Prosi również o polecenie Edtmüllerowi wypłaty należności w pełnowartościowej monecie wekslowej, aby uniknąć strat kursowych.

Felix Caspar Georg Bore informuje Artura Forbesa, że zamówiony towar został wykonany wadliwie przez rzemieślników i musiał zostać odesłany. Zapewnia, że zlecono nową produkcję, a gotowy asortyment zostanie przesłany w okolicach świętego Michała.

Borowski odpowiada syndykowi Frankowi w sprawie zaległych należności z kamienicy Sakrochowskiej. Kwestionuje rozliczenie i zwłokę miasta, proponuje ugodę z odsetkami 5%, zapowiadając dochodzenie roszczeń w razie odmowy.

Piotr Borsuk apeluje od wyroku rajców samborskich w sporze o dom. Prosi Wojciecha Zimnickiego o poparcie, powołując się na więź rodzinną przez żonę. Przedstawia własną wersję kolejnych sprzedaży i odzyskania nieruchomości.

Botti wysyła Dzieduszyckiemu skrzynkę z trzema książkami i listem ich autora. Wspomina królową wdowę przebywającą w Wenecji półincognito oraz przygotowane dla niej uprzejmości.

Bochosowicz tłumaczy zwłokę nieudaną sprzedażą miodu podczas jarmarku i oddaniem go na kredyt. Zapowiada spłatę Forbesa i prosi o wsparcie syna w razie wydatków szkolnych.

Jakub Bochosowicz prosi kupca Artura Forbesa o odroczenie terminu spłaty długu z powodu problemów handlowych wywołanych najazdem nieprzyjaciela. Zwraca się również z prośbą o wstawiennictwo u ojca Forbesa w Gdańsku na rzecz swego syna oraz o ewentualne przekazanie mu pieniędzy wekslem.

Boczkowski omawia dekret w sporze Lwowa z panem Szymonem, granice miasta i grunty królewskie koło Zubrzy. Przywołuje właściwość sądu oraz wcześniejsze rozgraniczenia. Znaczna część argumentacji prawnej pozostaje nieodczytana.

Branicki dziękuje magistratowi za życzenia świąteczne i zapewnia o zainteresowaniu jego pomyślnością.

Obok życzeń noworocznych Branicki przypomina obowiązek ochrony miasta przez garnizon i informuje o ponowieniu rozkazów komendantowi.

W odpowiedzi na skargę miasta nadawca zapowiada starania o rozkaz przeprowadzenia dochodzenia dotyczącego przemocy chorążego Koca.

Branicki wyznacza komisję wojskową do sporu miasta z chorążym Kocem. Żąda kwater w obrębie murów, także przy ulicy Żydowskiej, mimo zwolnień.

Branicki żąda sprecyzowania, w jaki sposób komendant chroni Żydów ze szkodą dla magistratu i jakie dodatkowe polecenie ma otrzymać.

Branicki popiera warszawskiego obywatela Bartscha w sprawie sukcesji i szkody handlowej przeciw lwowskiemu rajcy Nuszczyńskiemu po kasacji mandatów przez sąd asesorski.

Linchowie skarżą się na zaległość kupca Ignacego: trzy tysiące kilkaset czerwonych złotych. Branicki prosi o ugodę lub sądowe zadośćuczynienie.

Branicki dziękuje władzom Lwowa za świąteczne życzenia i życzy im pomyślności od nowo narodzonego Pana.

Branicki odpowiada na skargi miasta na garnizon. Omawia przemoc wobec dwóch Ormian, skargę na kadeta Radziejowskiego i konieczność dowodów przed ukaraniem.

Branicki dziękuje za pamięć i życzenia z okazji nowego roku oraz odwzajemnia życzenia pomyślności.

Brinck pisze o bliskim marszu ku Gdańskowi i chęci wyjazdu króla. Przytacza pogłoski o przybyciu królowej, księcia brandenburskiego i cara, zaznaczając, że trudno o pewne wiadomości.

Brodzicki przekazuje pochwałę wojewody bełskiego za opór Lwowa wobec nieprzyjaciela i radzi podziękować mu wizytą. Prosi też o sprawiedliwe rozpatrzenie krzywdy poddanych z Żurawki [?], poleconych przez tego wojewodę.

Franciszek Broniewski prosi sędziego bełskiego o polubowne pośrednictwo w przewlekłej sprawie sądowej prowadzonej przeciwko podkomorzemu. Skarży się na ponoszone straty w dzierżawie oraz ucisk majątkowy, odsyłając adresata do załączonych dokumentów i kontraktu.

Brownowie potwierdzają wcześniejsze podziękowanie za kontrakt i proszą Forbesa o doręczenie załączników, w tym dwóch obszernych listów do Rupniowskiego [?]. Koszt wysłania przez posłańca biorą na siebie.

Podziękowanie za pośrednictwo przy zawarciu kontraktu. Brownowie skarżą się na spadające ceny zboża i trudnego kontrahenta; proszą o dopilnowanie dobrego przygotowania pszenicy przed dostawą.

Johan Bruis zawiadamia Artura Forbesa o pomyślnym przekazaniu listów panom Aikenhead oraz wyprawieniu ich przez Jakuba Thomsona do Gdańska. List kończą pozdrowienia od dziecka oraz szwagierki adresata.