Katalog źródeł

De Baluze dziękuje za wiadomość o planowanym rozpoczęciu rozmów w sprawie konfederacji. Przewiduje rychły przyjazd adresata do Warszawy i komentuje sytuację wojskową we Francji oraz przebieg rozmów pokojowych.

Autor wspomina przesunięcie podróży adresata do sejmu. Zapowiada wysłanie listów do Paryża i przekazuje list markizy. Prosi o mocniejszy papier i opisuje koszty przesyłek.

De Baluze donosi o wspólnych wojskach sabaudzkich i francuskich w państwie mediolańskim, pobieraniu kontrybucji, oblężeniu Valenzy i odbudowie murów Casale. Wspomina audiencję polskiego wysłannika u króla Francji.

Duport wyjaśnia opóźnienie odpowiedzi i donosi o galiocie, który wypłynął z Gdańska osiemnastego dnia oraz został odprawiony w komorze celnej dwudziestego drugiego. Obawia się, że wojna utrudni przewóz koni i wjazd z nimi do Francji.

Autor odpowiada na list z 12 grudnia, przesyła artykuł z niemieckiej gazety hamburskiej i ponawia życzenia noworoczne dla adresata oraz jego żony.

J. G. de Baluze szczegółowo relacjonuje przebieg starcia morskiego kawalera Jeana Barta z konwojem holenderskim oraz wybieg zastosowany wobec nadpływających okrętów angielskich. Przekazuje także pogłoski o rzekomej śmierci dowódcy oraz doniesienia o postępach w negocjacjach nad pokojem powszechnym i sytuacji w Piemoncie.

Autor przekazuje doniesienia o wstępnych punktach pokoju, protestach na sejmie Rzeszy, miejskich środkach ostrożności i przygotowaniach morskich Francji i Anglii.

Wyciąg gazetowy opisuje oczekiwania pokojowe, wyprawę de Pointisa, zgony i nominacje urzędników, satyrę karnawałową, publikacje przeciw Spinozie oraz odpowiedź jezuitów na listy Pascala.

Relacja przedstawia francuskie pozycje pod Urago i Chiari, przygotowanie mostów, dróg i faszyny oraz ruch księcia Sesto nad Addę. Opisuje zasłyszane ruchy przeciwnika i skargi jego dezerterów na brak chleba.

Autor składa życzenia noworoczne i omawia oczekiwanie Duporta na przesyłkę oraz sytuację marszałkowej litewskiej podczas nieobecności męża. Przekazuje z wyraźnym zastrzeżeniem pogłoskę o francuskim wyjściu z oblężenia.

Autor przypomina rady dotyczące podróży, informuje o weselu kanclerzówny i poleca młodego szlachcica rekomendowanego przez markizę de Béthune. Ponawia niepotwierdzone doniesienie o egzekucji Vaudémonta.

Autor wyjaśnia sprawę niezwróconych listów do markizy de Béthune i zamówienia luster. Relacjonuje wyjazd posła francuskiego do króla w Birżach, pogłoski o powrocie dworu oraz pokoju ze Szwecją i obawy o sytuację wewnętrzną.

List zawiera doniesienia o przyjęciu przez cesarza i króla Hiszpanii neutralności Włoch po oblężeniu Valenzy oraz o wycofaniu wojsk z Półwyspu Apenińskiego. Autor opisuje także rosnące nadzieje na powszechny pokój, podróż księżniczki sabaudzkiej do Francji oraz bieżące wydarzenia na paryskim dworze.

Autor wyjaśnia dwie poczty bez odpowiedzi podróżą jubileuszową do Łowicza. Wspomina zerwanie sejmiku w Wiszni i wątpi w pogłoskę o przyjeździe adresata przed sejmem.

De Baluze nie otrzymał nowej poczty, przekazuje więc niepotwierdzone wiadomości o zawieszeniu broni w Holsztynie i losie Vaudémonta. Omawia planowany ślub córki kanclerza i zaprasza adresata do Warszawy.

De Baluze wiąże bezczynność armii i rozejm sabaudzki z nadzieją na pokój powszechny. Kończy życzeniem zgodnej i spokojnej elekcji odpowiedniego króla w Polsce.

Kolumna liczb na odwrocie adresu; niepodane przedmiot rachunku, jednostka pieniężna ani osoby. Część cyfr i suma są niepewne.

Autor przesyła relację włoską i chwali odwagę księcia Sabaudii pod Chiari. Odsyła do gazet po wieści o śmierci Jakuba II i uznaniu księcia Walii przez dwór francuski.

De Baluze cieszy się z poprawy relacji adresata z królową. Przekazuje wersję oświadczeń straconych uczestników spisku przeciw Wilhelmowi Orańskiemu, zaczerpniętą z gazety holenderskiej, i broni Jakuba II oraz Francji przed zarzutem współudziału. Wspomina ruchy flot francuskich oraz stan zdrowia króla i odłożony wyjazd dworu na Ruś.

De Baluze opisuje sześć pakunków wysłanych przez bankiera Helissanta: obrazy, przedstawienia koszy z owocami, odzież i rozłożone drewniane łóżko. Wspomina weksel, pobyt markiza przy armii i ruchy wojsk we Włoszech, Flandrii oraz nad Renem.

Autor opisuje doniesienie o przybyciu francuskich pełnomocników do Delft, dalszy obieg paszportów, sprzeczne wieści o żądaniu zwrotu Strasburga oraz uzbrojenie małej francuskiej eskadry w Breście.

Autor omawia zabezpieczenie Holsztynu przed Danią, podróż króla Anglii, doniesienie o mszy w Dreźnie i francuskie nominacje. Zapowiada przyjazd do Polski mistrza tańca przygotowującego widowiska.

De Baluze przekazuje niepotwierdzone warunki pokoju z księciem sabaudzkim: neutralność, zwrot zdobyczy, odszkodowanie, Pinerolo i małżeństwo dynastyczne. Dodaje wiadomości o żałobie francuskiej po królu polskim, zdobyczach kaprów z Saint-Malo i obiegu gwinei w armii francuskiej.

Autor spodziewał się przyjazdu adresata, lecz otrzymał jego list do Paryża. Przekazuje sprzyjające Francji wieści i ustala dalsze postępowanie z wekslem przesłanym przez stolnika Pilskiego.

Autor przesyła wyciąg przeczący części wiadomości korzystnych dla cesarskich. Uzgadnia wysłanie tysiąca rixdalerów Duportowi i przypomina własne pięćdziesiąt franków wyłożonych przy zapłacie rachunku Saillota w Paryżu.

De Baluze przekazuje relację zakonnika o sytuacji pod Turynem, rzekomych nagrodach za zabijanie Francuzów i zachętach do dezercji. Donosi też o domniemanej niewypłacalności banku angielskiego i dołącza nowiny paryskie.

Autor donosi, że spór duńsko-holsztyński nie został rozstrzygnięty w Hamburgu, i opisuje ruchy szwedzkich wojsk oraz niepokój w Rzeszy po wyborze nowego elektora. Na końcu zapowiada przyprowadzenie adresatowi osoby poleconej przez wielkiego hetmana.

De Baluze gratuluje przyjazdu i rozwiązania wojewodziny. Prosi o wyjaśnienie pogłosek o niezadowoleniu Jabłonowskiego z przyjęcia we Francji i odrzuconych propozycjach. Ustala także sposób rozliczenia należności paryskiej.

Rękopiśmienne nowiny przedstawiają działania wojsk francuskich w Niderlandach, nad Renem i w Piemoncie. Zawierają pogłoski o śmierci królowej wdowy hiszpańskiej oraz tajnych rokowaniach Callières’a; autor wyraźnie rozróżnia pogłoski i informacje, które uważa za pewne.

De Baluze rekomenduje doręczyciela, którego przychylnie przyjął wielki hetman, i prosi wojewodę ruskiego o otoczenie go opieką.

Autor cieszy się z powrotu wojewodziny do zdrowia. Wyjaśnia brak korespondencji markizy de Béthune i zapewnia, że jej syn otrzymał pieniądze oraz zamierzał wrócić do Francji.

Autor relacjonuje hetmanowi Jabłonowskiemu przebieg działań wojennych w Europie, w tym sukcesy wojsk francuskich w Katalonii i korsarza Jeana Barta na morzu, manewry w Niderlandach oraz sytuację pod Turynem i Temeszwarem. Opisuje także wrażenia dyplomatów papieskich z wizyty w Wersalu oraz donosi o śmierci hiszpańskiej królowej wdowy.

Autor podpisany Bal, odpowiadając Ciepanowskiemu, broni człowieka określanego w liście jako kozak. Powołuje się na jego niewinność i wierność sobie. Rozważa odesłanie go, lecz zaznacza, że nie chce oddawać go jako niewolnika. Szczegóły pierwszej skargi oraz warunków odesłania pozostają częściowo nieczytelne. Są to twierdzenia autora, nie potwierdzenie wyroku uniewinniającego.

Nadawca, pisząc z Wilna, omawia opiekę nad listami adresata i sposób ich dalszego przekazywania zgodnie z jego wskazówkami. Wspomina też o zobowiązaniu wobec innej osoby; szczegóły tego ustępu są nieczytelne.

Baranowski zapewnia władze Lwowa, że dopuszczenie urzędu grodzkiego do sprawy Żyda nie miało uszczuplać ich praw. Wyjaśnia je nieobecnością wojewody ruskiego, któremu podlegało sądzenie Żydów. Ze względu na zaawansowanie postępowania poleca wspólne ukończenie sprawy, jednocześnie wskazując królewskie napomnienie, by urząd grodzki nie nadużywał dopuszczenia do niej.

Baranowski donosi, że starał się o królewskie zatwierdzenie przesłanego przez Lwów testamentu, lecz król odmówił, obawiając się oszukańczych zapisów mogących krzywdzić jego prawo do kaduków. Pisarz wskazuje zarazem na wcześniejsze nadanie określonego kaduka Lwowowi na budowę szkoły i przypomina, że zabiegał o nie po otrzymaniu pisma arcybiskupa oraz próśb. Szczegóły wcześniejszego wnioskodawcy i jedna klauzula pozostają niepewne.

Zmiany kolorów 100 sztuk raszy mogą nadejść zbyt późno. Barker obiecuje także zamówić dwa zegarki u najlepszego wytwórcy w mieście i wyjaśnia ograniczenia sprawdzenia ich chodu.

Osobna karta z trzynastoma pozycjami kolorystycznymi zamówienia na 100 sztuk towaru i prośbą o szybkie zgłoszenie zmian.

Barker zapowiada zamówienie 100 sztuk barwnej raszy koronnej na Dominika oraz oczekuje pieniędzy od Roberta, syna Forbesa.

Barclay wyjaśnia Cummingowi, że przyjął weksel 2200 tymfów, lecz nie ma tej monety. Proponuje szelągi lub talary przy konkretnych stawkach, prosi o kilka dni i ostro krytykuje postawę osoby przedstawiającej weksel.

Barclay akceptuje weksel Cumminga na 2200 tymfów, lecz proponuje zapłatę w talarach lub szelągach. Pani Gera [?] odrzuca inne monety. Autor prosi Forbesa o ocenę i przesyła list przedstawiającej weksel.

Autor odpiera zarzuty dotyczące jego postępowania wobec mieszczan i powołuje się na obiecane im swobody. Pisze o kredycie, długu, zabezpieczeniu i o próbach naruszenia statutowych uprawnień przez niektórych członków magistratu. Wskazuje na dobra obciążone zastawem i protestuje przeciw ich zbywaniu lub dalszemu obciążaniu.

Bartsch oczekuje odpowiedzi kanclerza na miejski projekt i omawia dokumenty potrzebne do potwierdzenia praw miasta dotyczących wagi i jurysdykcji. Przypomina potrzebę wcześniejszego dekretu podskarbiego i przygotowania rozliczenia długu Żydów. Pisze też o planowanej pomocy biskupa na sejmie i ponawia prośbę o środki na koszty pobytu.

Bartsch dziękuje za deklarację wynagrodzenia i wyjaśnia konieczność odpowiedzi magistratu na list kanclerza. Informuje o dekrecie dotyczącym miejskich sum, sprawach plebana Hołoskiego i Macieja oraz procesie z dominikanami. Prosi o autentyczne odpisy, honorarium patrona i środki na pobyt w Warszawie. Zaleca ostrożność przy drukowaniu projektów sejmowych, zapowiada interwencje w sprawie ulicznych kramów i składu oraz prosi o szerokie pełnomocnictwo.

Bartsch opisuje audiencję u prymasa i interwencje w sprawie krzywd Lwowa ze strony garnizonu. Prymas ma wesprzeć miasto u wodza i zaleca Bartschowi pozostać do przybycia hetmana. Autor relacjonuje również spór o jurysdykcję wojewodzińską, oczekiwanie na powrót starosty, spalone rzeczy oraz opóźniony przyjazd furmana.

Bartsch informuje o projekcie złożonym kanclerzowi, planowanym działaniu komisji dobrego porządku oraz potrzebie memoriału do króla. Opisuje dyskusję o przywilejach, katolikach i dysydentach oraz proponowanym warunku ponoszenia ciężarów miejskich przy dopuszczeniu obcych kupców. Zapowiada dalsze konsultacje o prawie i jurysdykcji, ponagla drugiego deputata i prosi o środki na dalszą pracę.

Bartsch skarży się na upadek poszanowania władz miejskich, opisuje audiencję u wodza i oddanie memoriału dotyczącego zajścia z kapitanami Kudelskim i Witowskim. Wódz powołuje się na wcześniejsze interwencje i publiczne obowiązki, które uniemożliwiają zwolnienie Bart­scha. Autor ponawia prośby, kontaktuje się z prymasem i oczekuje na starostę lwowskiego.

Bartsch odebrał list władz miasta i zapowiada oddanie załącznika podkanclerzemu oraz prośbę o wsparcie w sporze z dominikanami. Przesyła list kanclerza dotyczący sprawy Hołoska, relacjonuje zamierzone działania biskupa ruskiego i prośbę o termin komisji rozliczającej miejskie sumy. Dziękuje za wiadomość o pożarze u dominikanów i wskazuje potrzebę dodatkowych deputatów oraz możliwości ugodowego zakończenia sprawy z plebanem.

Bartsch zawiadamia władze Lwowa o przybyciu do Warszawy, konsultacjach w sprawie miasta i zaplanowanej audiencji u podskarbiego koronnego. Przekazuje wieści o spodziewanym przyjeździe prymasa, wodza i królewiczów oraz wyjaśnia, że oczekiwanie może opóźnić jego wyjazd do Białegostoku. Zapowiada dalsze informacje.

Deputaci oczekują skutku miejskich projektów złożonych kanclerzowi wraz z postulatami innych miast. Relacjonują rosyjskie i pruskie wystąpienia, zapowiadane sejmiki i dalszy sejm. Proszą o dokumenty sum zabezpieczonych na majątku miasta do postępowania rozliczeniowego spodziewanego w lutym. W dopisku ponawiają prośbę o obiecane listy.