Katalog źródeł

Autor relacjonuje rozmowę z młodszym Lévrierem o zabezpieczeniu weksla i pięciu rixdalerach. Kupiec wymaga zabezpieczeń i nie chce odstąpić od porozumienia z powodu drobnej kwoty.

Autor omawia zmienny kurs wymiany i przekaz pieniędzy do Paryża na rachunek krawca. Donosi o powrocie króla, możliwym pokoju ze Szwecją i carem oraz polityce angielskiej i holenderskiej wobec Hiszpanii.

De Baluze dziękuje wojewodzinie za pamięć wyrażoną w liście jej męża. Przekazuje serdeczne pozdrowienia od chorej markizy de Béthune.

Autor nie daje jeszcze wiary pogłosce o ewakuacji Kamieńca. Donosi o śmierci króla Danii i francuskiego kanclerza, opisuje niepewność co do ich następców oraz przekazuje pozdrowienia markizy de Béthune.

De Baluze uspokaja adresata w sprawie pogłosek dotyczących propozycji we Francji. Uzgadnia zapłatę długów paryskich i gratuluje zdrowia wojewodziny oraz nowo narodzonej córki. Relacjonuje wypuszczenie wojsk holenderskich z twierdz hiszpańskich i dementuje pogłoski o zmianach gubernatorów.

Autor odpowiada na życzliwy list wojewody, dziękuje za wiadomość o zdrowiu wielkiego hetmana, wspomina o rozpoczęciu rokowań pokojowych w Delft i niepokoju przed polską elekcją.

Autor narzeka na brak wiadomości, przekazuje pogłoski o obsadzie stanowisk kardynalskich i informację o śmierci palatyna Rusi. Na końcu opisuje zabawy ostatnich dni karnawału.

Autor pisze o przykrości wywołanej listem adresata i nadziei na osobiste wyjaśnienie. Przekazuje list markizy de Béthune oraz dwa niepotwierdzone doniesienia: o przechwyceniu hiszpańskich galeonów i planach elektora bawarskiego wobec polskiej korony.

De Baluze tłumaczy przerwy w korespondencji podróżą do Gdańska. Przesyła zaległe listy do królowej, kanclerzyny i Arnauda do Warszawy przez pośrednika. Donosi o niepotwierdzonym wyznaczeniu Utrechtu na miejsce kongresu pokojowego.

Autor odnotowuje ogłoszony koniec konfederacji, ale obawia się dalszych skutków. Przekazuje pogłoski o hiszpańskim okręcie ze skarbem, ruchu elektora brandenburskiego ku Królewcowi i wyjeździe francuskich pełnomocników na rokowania.

De Baluze wspomina otrzymany list z Prus i skargi pana de Lamberti na adresata. Odrzuca oskarżenia, zaznaczając, że nie zna osób i domu adresata, a wyjaśnienia odłoży do czasu wyjaśnienia sprawy.

De Baluze prosi o potwierdzenie odbioru ważnego pakietu wysłanego przed wyjazdem z Warszawy. Mimo przygotowań wojennych życzy pokoju i dobrego króla Polsce; dopisek wspomina niepokój Gdańska oraz gromadzenie wojsk.

Autor odnotowuje opóźnienie poczty ze Lwowa i porównuje wieść z Wiednia o zwinięciu francuskiego obozu z milczeniem listów własnej armii. Przewiduje możliwą wielką wojnę, życząc pokoju Europie i Polsce.

De Baluze opisuje kłopoty finansowe markizy de Béthune i niepewne informacje o podróży jej synów. Donosi o możliwym uznaniu króla Hiszpanii przez Holandię, powrocie króla do Warszawy i oczekiwaniu na wynik rokowań z carem oraz Szwecją.

De Baluze pisze o żalu adresata po śmierci króla i potrzebie pocieszania królowej. Ocenia sprzeczne pogłoski o pokoju z Sabaudią, przekazuje doniesienia o odmowie cesarskiego wsparcia i rzekomej koncentracji60tysięcy Szwedów w Inflantach. Według listu mieszkańcy Prus Książęcych zabezpieczają dobytek w Gdańsku.

De Baluze wyjaśnia trzytygodniowe milczenie podróżą jubileuszową do Łowicza. Omawia pisma wzywające szlachtę do usunięcia posłów Francji i Brandenburgii. Relacjonuje trudności kwater zimowych we Włoszech, politykę Wenecji i doniesienia o ruchach wojsk.

Wiadomość opisuje eskadrę de Pointisa, wyposażenie oblężnicze i trzy tysiące żołnierzy. Rozróżnia zapowiadany cel amerykański i pogłoski o Irlandii oraz Szkocji; wymienia też przygotowania eskadry Château-Renault.

Niepodpisany autor przekazuje wiadomości de Baluze’a o papieskiej inwestyturze króla Hiszpanii, francuskich operacjach we Włoszech i neutralności państw niemieckich. Ocenia trudności Holendrów i relacjonuje, z zastrzeżeniem potrzeby potwierdzenia, układ portugalski.

Autor przekazuje wiadomości o francuskich, hiszpańskich i cesarskich operacjach we Włoszech, zranieniu Catinata, zaopatrzeniu armii i posiłkach. Relacjonuje działania w Katalonii oraz stanowisko Wenecji; część danych wyraźnie traktuje jako doniesienia.

De Baluze wyjaśnia tygodniową przerwę w korespondencji. Donosi o przybyciu paszportów od sprzymierzonych i planowanym wyjeździe francuskich pełnomocników na rozmowy pokojowe; wyraża niepokój z powodu choroby wielkiego hetmana.

De Baluze informuje o wyjeździe trzech królewiczów i królowej do Żółkwi. W wiadomościach zagranicznych rozróżnia doniesienia o działaniach Barta od niepotwierdzonych pogłosek o próbie zamachu na księcia Orańskiego i zawarciu pokoju z Sabaudią.

De Baluze przesyła nowiny francuskie, a z Warszawy donosi o rzekomym przechwyceniu listów wojewody witebskiego i starciu oddziałów hetmana wielkiego litewskiego z konfederatami. Przyznaje, że sprzeczne relacje nie pozwalają mu ocenić prawdy.

Autor cieszy się z przyjęcia pakietu i zapowiada wysyłkę korespondencji do markizy oraz jezuitów. Przekazuje doniesienia o ambasadorach w Wiedniu, przymierzu Portugalii z Hiszpanią i niechęci parlamentu angielskiego do nowych zaciągów.

De Baluze odpiera zarzut zaniedbania korespondencji i obiecuje doręczyć list królewiczowi Aleksandrowi. Zestawia odmienne wiadomości z Rzymu oraz Turynu i Genui o neutralności Italii i zwinięciu oblężenia Valenzy.

Dopisek informuje o zdobycznych statkach od floty Bilbao, dalszym ruchu okrętów koło wybrzeży hiszpańskich oraz rozkazie przygotowania jednostek w Dunkierce.

Autor radzi adresatowi w sprawach podróży, pieniędzy, powozu, służby i prezentów. Zaleca mu pozyskanie francuskiego dworu poprzez uszanowanie monarchy i unikanie krytyki kandydata w dawnej elekcji. Podkreśla pomoc markizy de Béthune.

Nowiny opisują zbrojenia Francji, oczekiwanie decyzji parlamentu angielskiego oraz wejście francuskich batalionów do twierdz Niderlandów hiszpańskich. Donoszą o przybyciu do Kadyksu bogatej floty z Meksyku.

Autor wyjaśnia milczenie podróżą do Łowicza i brakiem listów markizy de Béthune. Życzy wojewodzinie zdrowia w 1702 roku, zapowiada jej oczekiwany przyjazd i wspomina samotną marszałkową litewską.

Autor krytycznie odnosi się do sprzecznych doniesień o flocie i rokowaniach, wyjaśnia opóźnienia poczty oraz broni sposobu, w jaki przekazywał informacje dotyczące elektora bawarskiego i polskiej elekcji.

De Baluze uważa obecność wojewody i wojewodziny za pocieszenie dla królowej. Pisze o misji Mansfelda do Turynu, pogłoskach o pokoju powszechnym i rzekomo nieskutecznym bombardowaniu Saint-Martin-de-Ré.

De Baluze życzy powodzenia na sejmiku. Odrzuca niepotwierdzoną wiadomość o śmierci delfina i omawia szanse wojny, neutralność w Rzeszy, flotę francuską i hiszpańską oraz prawa sukcesyjne do włoskich posiadłości.

Autor przekazuje pakiet od markizy i życzenia świąteczne. Relacjonuje negocjacje w Hanowerze, spór o Güstrow, wymianę pism z Holendrami i parlamentem angielskim oraz pogłoski o wojnie, których nie uznaje za pewne.

Francuski informator atakuje cesarskie doniesienia o bitwie i opisuje nieudany szturm na Chiari, straty własne oraz zasłyszane duże straty przeciwnika. Przytacza protest księcia Mantui przeciw dekretowi cesarskiemu.

De Baluze dziękuje za wiadomość o planowanym rozpoczęciu rozmów w sprawie konfederacji. Przewiduje rychły przyjazd adresata do Warszawy i komentuje sytuację wojskową we Francji oraz przebieg rozmów pokojowych.

Autor wspomina przesunięcie podróży adresata do sejmu. Zapowiada wysłanie listów do Paryża i przekazuje list markizy. Prosi o mocniejszy papier i opisuje koszty przesyłek.

De Baluze donosi o wspólnych wojskach sabaudzkich i francuskich w państwie mediolańskim, pobieraniu kontrybucji, oblężeniu Valenzy i odbudowie murów Casale. Wspomina audiencję polskiego wysłannika u króla Francji.

Duport wyjaśnia opóźnienie odpowiedzi i donosi o galiocie, który wypłynął z Gdańska osiemnastego dnia oraz został odprawiony w komorze celnej dwudziestego drugiego. Obawia się, że wojna utrudni przewóz koni i wjazd z nimi do Francji.

Autor odpowiada na list z 12 grudnia, przesyła artykuł z niemieckiej gazety hamburskiej i ponawia życzenia noworoczne dla adresata oraz jego żony.

Szczegółowa relacja o postępowaniu Barta po zdobyciu konwoju: przekazanie700jeńców na fregacie, dwa zakładniki, zniszczenie pozostałych zdobyczy i odwrót wobec nadchodzącej floty. Autor zestawia wiadomość o awansie Barta z niepotwierdzoną pogłoską o jego śmierci oraz rozbieżne doniesienia o pokoju.

Autor przekazuje doniesienia o wstępnych punktach pokoju, protestach na sejmie Rzeszy, miejskich środkach ostrożności i przygotowaniach morskich Francji i Anglii.

Wyciąg gazetowy opisuje oczekiwania pokojowe, wyprawę de Pointisa, zgony i nominacje urzędników, satyrę karnawałową, publikacje przeciw Spinozie oraz odpowiedź jezuitów na listy Pascala.

Relacja przedstawia francuskie pozycje pod Urago i Chiari, przygotowanie mostów, dróg i faszyny oraz ruch księcia Sesto nad Addę. Opisuje zasłyszane ruchy przeciwnika i skargi jego dezerterów na brak chleba.

Autor składa życzenia noworoczne i omawia oczekiwanie Duporta na przesyłkę oraz sytuację marszałkowej litewskiej podczas nieobecności męża. Przekazuje z wyraźnym zastrzeżeniem pogłoskę o francuskim wyjściu z oblężenia.

Autor przypomina rady dotyczące podróży, informuje o weselu kanclerzówny i poleca młodego szlachcica rekomendowanego przez markizę de Béthune. Ponawia niepotwierdzone doniesienie o egzekucji Vaudémonta.

Autor wyjaśnia sprawę niezwróconych listów do markizy de Béthune i zamówienia luster. Relacjonuje wyjazd posła francuskiego do króla w Birżach, pogłoski o powrocie dworu oraz pokoju ze Szwecją i obawy o sytuację wewnętrzną.

Nowiny przedstawiają przyjęcie neutralności Italii jako francuski sukces po oblężeniu Valenzy. Opisują wymianę zakładników, nadzieje na pokój, nominację Callières’a i informacje dworskie oraz kościelne.

Autor wyjaśnia dwie poczty bez odpowiedzi podróżą jubileuszową do Łowicza. Wspomina zerwanie sejmiku w Wiszni i wątpi w pogłoskę o przyjeździe adresata przed sejmem.

De Baluze nie otrzymał nowej poczty, przekazuje więc niepotwierdzone wiadomości o zawieszeniu broni w Holsztynie i losie Vaudémonta. Omawia planowany ślub córki kanclerza i zaprasza adresata do Warszawy.

De Baluze wiąże bezczynność armii i rozejm sabaudzki z nadzieją na pokój powszechny. Kończy życzeniem zgodnej i spokojnej elekcji odpowiedniego króla w Polsce.

Autor przesyła relację włoską i chwali odwagę księcia Sabaudii pod Chiari. Odsyła do gazet po wieści o śmierci Jakuba II i uznaniu księcia Walii przez dwór francuski.