Katalog źródeł

Bruß otrzymał wiadomość o 30 od Johana Ryze [?]. Wspomina pobranie 25 od Thomasa Taylora i transport do Wrocławia. Prosi o załatwienie sprawy. System walutowy i część szczegółów nieustalone.

Krótki bilecik odsyła do prośby Forbesa i trudności w jej załatwieniu. Adresata, przedmiotu prośby i daty nie ustalono.

List o wykonaniu zlecenia związanego z Wrocławiem i odprawieniu furmanów. Wspomina Thomasa Taylora i Davisona. Wielkość i przedmiot zamówienia wymagają dalszego odczytu.

Bruß omawia rozliczenie 30 florenów, przekazanie pieniędzy oraz remesę związaną z Johanem Ryze [?] w Lublinie i Krakowem. Nie wszystkie nazwiska i zależności zostały odczytane.

Bruß rozlicza trzy pary niepewnie odczytanych przedmiotów: po 15, zapłacone 30, pozostałe 15. Prosi też o wysłanie listu do Petera Forbesa. Nazwa towaru wymaga kontroli.

List dotyczy realizacji zlecenia i przesyłki związanej z trzema parami pistoletów. Wspomina Johana Allendera [?]. Odczyt szczegółów dostawy jest częściowy.

Bruß dziękuje za rekomendację do Petera Forbesa, informuje o bieżących notowaniach i wspomina sprzedaż dokonaną przez Jakoba Carmichela. Szczegóły towarów i cen pozostają częściowo nieodczytane.

Bruß wyjaśnia zwłokę w zapłacie i brak gotówki, deklaruje uregulowanie zobowiązania, gdy będzie mógł. Wspomina Johana Allendera [?]; szczegóły rozliczenia wymagają odczytu.

Prośba o rekomendację do Petera Forbesa i informacje o towarach. Bruß deklaruje gotowość zakupu galanterii. Nazwy towarów i osób oraz dopisek wymagają dalszego odczytu.

Autor omawia trudności w sprawie Głogowskiego, zabiegi o porozumienie i potrzebę przyjazdu na sądy w środę i czwartek. Wskazuje nieprawidłowy jego zdaniem wpis do rejestru oraz możliwość zadowolenia wierzyciela mniejszą kwotą.

Burkhart przesyła Forbesowi życzenia zdrowia i prosi o wiadomości. Wspomina Roberta Forbesa; szczegóły ustępu o podróży i rozliczeniu pozostają nieodczytane pewnie.

Burkhart dziękuje Forbesowi za troskę i rekomendację. Wspomina zmarłego ojca i sprawę kondycji (zajęcia); dokładny etap jej objęcia pozostaje niepewny.

Burkhart dziękuje za troskę i polecenie doktorowi. Wspomina poszukiwanie innej kondycji, otrzymane 40 jednostek pieniężnych oraz prosi o dalszą informację i rekomendację.

Burnett prosi Forbesa o mediację między Johnem Lithgowem a Johnem i Godfriedem Bellami. Relacjonuje bójkę i groźbę dalszej zniewagi jako zasłyszane wiadomości; zaleca ugodę oraz poufność.

Burnett skarży się na brak zwrotu pożyczki 292 sztuk monety przez Williama Thomsona. Zapowiada zlecenie słudze Jamesowi zajęcia należności, jeśli dłużnik nie zapłaci w ciągu tygodnia lub dwóch; wspomina powszechny brak pieniędzy.

Buchan skarży się na brak gotówki i zwłokę dłużnika. Radzi zatrzymać skóry do odpowiedniego kupca lub wysłać je do Jarosławia. Zima utrudnia farbowanie i wykańczanie sukna.

Buchan opisuje utrudnienia zimowe i wzrost kosztów farbowania. Nalega na zapłatę weksla; przekazuje pocztowe wiadomości o wojnie i planowanym wyjeździe króla Wilhelma do Flandrii.

Buchan opisuje koszt barwienia karmazynowego i zamówienie białego oraz żółtego sukna. Informuje o pogrzebie Petera Forbesa i przekazuje zasłyszane wiadomości polityczne.

Buchan dziękuje za starania o zapłatę, przesyła próbki sukna dla Forbesa i Alexandra Bealiego. Opisuje drożyznę, niespłacone należności i brak zbytu.

Buchan opisuje niespłacone należności, zastój towarów i obawę przed drożyzną wełny oraz oleju. Prosi o wysłanie skór do Jarosławia.

Buchan prosi o wyegzekwowanie płatności od Paula Galbraitha, opisuje brak pieniędzy, handel futrami oraz wzrost cen. Chce zbywać towary za gotówkę.

Buchan powraca do nieodebranej paki skór dla Jamesa Buchana. Oczekuje reszty zapłaty od Galbraitha i krytykuje sługę za nieprzekazanie listu z próbkami sukna.

Buchan wysyła pakę skór przez furmana, omawia ceny i dodatkowe towary oraz prosi o przekazanie pieniędzy Jamesowi Buchanowi w Samborze.

Wykaz towarów obejmuje 70 jednostek w różnych kolorach, dodatkowy szkarłat i 50 łokci tkaniny. Nazwa towaru i części kolorów wymagają kontroli.

Buchan omawia zamówione sukno, koszt barwienia karmazynem i inne towary. Zawiadamia o śmierci Petera Forbesa, określonego jako chrześniak adresata.

List potwierdza wysyłkę 70 jednostek skór, szkarłatu i tkaniny. Buchan zaciągnął pożyczkę i wystawił weksel na Galbraitha; prosi o dopilnowanie płatności.

Buchan skarży się na wzrost cen koszenili i wełny, pyta o pakę skór i rozliczenie Galbraitha. Dodaje nowiny o okrętach i katolikach w Londynie.

Autor przesyła adresatowi 150 florenów za pośrednictwem innej osoby; drugie 150 florenów przekazał osobie trzeciej na zakup lub obrót [określenie niepewne]. Potwierdza otrzymanie srebrnej szpady. Nazwiska pośredników i dalsze szczegóły rozliczeń pozostają częściowo nieczytelne.

Semen Białecki przesyła Maciejowi Hayderowi życzenia oraz drobny upominek z Warszawy, donosząc o poprawie stanu zdrowia króla Władysława IV. Informuje również o uroczystym powitaniu królowej Ludwiki Marii Gonzagi w Gdańsku i jej rychłym powrocie na niedzielę Laetare.

Semen Białecki donosi Maciejowi Hajderowi o wieściach dworskich dotyczących rychłego przybycia królowej Ludwiki Marii do Polski oraz planowanych uroczystościach w Gdańsku i Warszawie. Przekazuje także ustalenia z panem Perynem w kwestii rozstrzygnięcia sporu o perły panny Cecylii.

Semen Białecki donosi Maciejowi Hayderowi o wyjeździe syndyka z Warszawy oraz przekazuje rajcy lwowskiemu życzenia pomyślności i zdrowia na nowy rok. Prosi go również o odebranie od swoich domowników kopy solonych ryb, wanny oraz kamienia wyciny na potrzeby gospodarskie.

Semen Białecki relacjonuje pobyt w Lublinie, dziwiąc się wydaniu prawnie bezskutecznego mandatu, przed którym przestrzegali doradcy. Omawia również kwestie majątkowe, w tym kram, zwrot rzeczy panny Curtiej po zmarłej pani Gerardowej oraz rozliczenia finansowe.

Semen Białecki wyraża głębokie oburzenie z powodu roszczeń majątkowych panny Curciej oraz odrzuca jej pretensje do sukcesji, podkreślając prawa swojego syna. Krytykuje również przysłany przez Macieja Hajdera wadliwy kwit na sumę dwóch tysięcy florenów i domaga się sporządzenia poprawnego dokumentu kancelaryjnego zabezpieczającego przed przyszłymi roszczeniami.

Semen Białecki dziękuje rajcy Maciejowi Hayderowi za przysłane do Warszawy wiktuały i odwzajemnia się podarkiem berliczek. Informuje go także o naciskach strony przeciwnej w toczącym się sporze prawnym i konieczności osobistego przybycia rajcy do Warszawy.

Semen Białecki zawiadamia rajcę lwowskiego Macieja Haydera o niespodziewanym zgonie Lorenza Feiera w Warszawie na skutek nieudanego upustu krwi, przez co zmarły nie zdążył sporządzić testamentu. Omawia także bieżące sprawy finansowe, kwestię przekazania funduszy pannie Curticy oraz losy pozostawionego majątku.

Semen Białecki informuje burmistrza Macieja Haydera o niespodziewanych żądaniach majątkowych panny Kurcyi, deklarując chęć zrekompensowania adresatowi wszelkich niedogodności i kosztów związanych z tą sprawą. Donosi również o burzliwym przebiegu lubelskiego sejmiku ziemskiego, nastrojach dotyczących widma wojny oraz o poprawie stanu zdrowia swojej żony.

Simon Białecki przesyła rajcy lwowskiemu Maciejowi Hayderowi pismo od jezuitów, wyjaśniając wcześniejszą zwłokę w wysyłce poszukiwaniem pewnego posłańca oraz nadzieją na osobisty przyjazd adresata do stolicy. Wyraża także troskę o zdrowie Haydera osłabione wielkopostną dietą i krótko wspomina o sprawach urzędowych w Warszawie.

Semen Białecki po raz kolejny ponagla Macieja Haydera o odesłanie pieniędzy należnych pannie Curticy, obawiając się kpin ze strony szwagra oraz grożącego sekwestru. Zapewnia adresata o swojej lojalności i deklaruje, że w całej sprawie postąpi zgodnie z jego wskazówkami.

Semen Białecki dziękuje rajcy Maciejowi Hayderowi za przysłane towary, rozlicza zobowiązania finansowe i zapowiada nadesłanie piwa wareckiego oraz innych podarków. Informuje również o chorobie króla Władysława IV i oczekiwaniu na wieści z Gdańska o królowej.

Semen Białecki wyraża radość z powodu wstąpienia panny Cecylii do zakonu i informuje o przygotowaniu 1200 złotych na jej posag. Prosi o wyznaczenie zaufanej osoby do odebrania gotówki w Warszawie, by jak najszybciej sfinalizować sprawę i uniknąć zarzutów o zwłokę.

Jan Białobrzeski odradza władzom Lwowa zabieganie u króla o prolongatę terminu sądowego, zalecając terminowe stawiennictwo z zaprzysiężonymi zeznaniami poszkodowanych i zgłoszenie oficjalnej protestacji. Deklaruje przy tym gotowość do dalszej pomocy miastu oraz informuje o odesłaniu dokumentów procesowych.

Jan Białobrzeski informuje władze Lwowa o pomyślnym wstawiennictwie u pana krakowskiego i przesyła rajcom wydane po ich myśli uniwersały. Upewnia także adresatów o braku pozwów przeciwko nim oraz deklaruje swą stałą życzliwość i pomoc.

Jan Białobrzeski informuje lwowskiego syndyka Andrzeja Wacławika o zuchwałym postępowaniu pana Tańskiego i radzi, aby rajcy miejscy wystosowali oficjalne poświadczenie wyjaśniające całą sprawę. Apeluje także o jak najszybsze wyznaczenie obrońcy w toczącym się sporze.

Białobrzeski dziękuje magistratowi za ryby, których jeszcze nie otrzymał, i przyjmuje pełnomocnictwo. Uważa proponowaną stałą kwotę za niską; oczekuje dodatkowego wynagrodzenia za prowadzenie spraw.

Weiß zwraca się do Forbesa w sprawie pieniędzy i weksli, wspomina osobę o imieniu Jacob i prosi o załatwienie sprawy. Kwoty, nazwiska pośredników i dokładna dyspozycja wymagają dalszego odczytu.

Weiß omawia rozliczenie rachunku, przesłanie zamówionych towarów i oddzielne opakowanie pięciu sztuk towaru. Prosi o dalsze zlecenia na targi świętomichalskie. W dopisku występuje szafran i nie w pełni odczytana cena.

Jordan prosi burmistrza o pojmanie cieśli, który miał opuścić umówioną pracę i nie dotrzymać kontraktu. Ma zostać osadzony w ratuszu na żądanie skarżącego duchownego; list nie potwierdza wykonania polecenia.

Karmelita Walenty prosi prezydenta Lwowa o urzędowe wydanie rzeczy i papierów Górskiego przechowywanych u Herbuta. Szabla pozostaje sporna z powodu roszczenia o jeden złoty; zakonnik obiecuje pokwitowanie odbioru.

Rektor dziękuje magistratowi za życzenia. Kandydat Belli powinien jeszcze doskonalić wykształcenie; rektor wolałby wysłać inną osobę, ale zgodzi się, jeżeli miasto podtrzyma wybór. Chwali utrzymywanie szkoły akademickiej.

Ksiądz Waluniecki wzywa Samuela Stana do bezzwłocznego sfinalizowania sprawy w bieżącym tygodniu z uwagi na jego własne bezpieczeństwo, mimo wcześniejszej zgody biskupa przemyskiego na odroczenie terminu. Apeluje o jego przybycie do Brzozowa lub wystawienie prezenty, sugerując powierzenie jej polecanemu kaznodziei sanockiemu, księdzu Kuligremcowi.