Katalog źródeł

Autor potwierdza otrzymanie pisma, przekazuje wiadomości dotyczące zdrowia i informuje o przesłaniu fl350[?] oraz kolejnej należności po świętach.

Autor przesyła listy z poczty zgodnie z żądaniem, zawiadamia o przekazaniu30[niepewna jednostka]dla Forbesa i życzy mu szczęśliwej drogi do Jarosławia.

Dyspozycje w sprawie pieniędzy, kartki lub pokwitowania, listu brata Forbesa i korespondencji z Krakowa.

Autor przesyła należące do Forbesa pisma i przekazuje wiadomości związane z Namur oraz Francuzami. Wyraża nadzieję na pomyślne nowiny.

Autor cieszy się ze słabnięcia gorączki Forbesa, odnosi się do jego zamiaru wyjazdu do Krakowa i zawiadamia, że nie ma do niego listów na poczcie.

Autor współczuje Forbesowi z powodu gorączki. Życzy królowi Wilhelmowi zwycięstwa nad Francuzami pod Namur. Osobno przekazuje doniesienie o pobiciu floty francuskiej na morzu i pojmaniu admirała.

List wspomina kwoty1800 i1000, MikołajaMichalewicza, skrzynię na jarmark i przesłanie korespondencji.

Achenkif potwierdza otrzymanie pisma, wspomina Gdańsk i Jarosław, życzy Forbesowi szczęśliwej podróży do Krakowa i przesyła pozdrowienia od żony.

Autor potwierdza otrzymanie pisma pocztą, zapewnia o życzliwości i odpowiedzi; przesyła pozdrowienia od żony.

Autor przesyła listy pocztowe, wspomina brak spodziewanego pożytku z jarmarków jarosławskich i przekazanie przez panią Forbesową144florenów z niepewnym ułamkiem dla Forbesa.

Autor relacjonuje rozmowę z młodszym Lévrierem o zabezpieczeniu weksla i pięciu rixdalerach. Kupiec wymaga zabezpieczeń i nie chce odstąpić od porozumienia z powodu drobnej kwoty.

Autor omawia zmienny kurs wymiany i przekaz pieniędzy do Paryża na rachunek krawca. Donosi o powrocie króla, możliwym pokoju ze Szwecją i carem oraz polityce angielskiej i holenderskiej wobec Hiszpanii.

Niepodpisany autor przekazuje wiadomości de Baluze’a o papieskiej inwestyturze króla Hiszpanii, francuskich operacjach we Włoszech i neutralności państw niemieckich. Ocenia trudności Holendrów i relacjonuje, z zastrzeżeniem potrzeby potwierdzenia, układ portugalski.

Zmiany kolorów 100 sztuk raszy mogą nadejść zbyt późno. Barker obiecuje także zamówić dwa zegarki u najlepszego wytwórcy w mieście i wyjaśnia ograniczenia sprawdzenia ich chodu.

Barker zapowiada zamówienie 100 sztuk barwnej raszy koronnej na Dominika oraz oczekuje pieniędzy od Roberta, syna Forbesa.

Autor odpiera zarzuty dotyczące jego postępowania wobec mieszczan i powołuje się na obiecane im swobody. Pisze o kredycie, długu, zabezpieczeniu i o próbach naruszenia statutowych uprawnień przez niektórych członków magistratu. Wskazuje na dobra obciążone zastawem i protestuje przeciw ich zbywaniu lub dalszemu obciążaniu.

Bartsch oczekuje odpowiedzi kanclerza na miejski projekt i omawia dokumenty potrzebne do potwierdzenia praw miasta dotyczących wagi i jurysdykcji. Przypomina potrzebę wcześniejszego dekretu podskarbiego i przygotowania rozliczenia długu Żydów. Pisze też o planowanej pomocy biskupa na sejmie i ponawia prośbę o środki na koszty pobytu.

Bartsch informuje o projekcie złożonym kanclerzowi, planowanym działaniu komisji dobrego porządku oraz potrzebie memoriału do króla. Opisuje dyskusję o przywilejach, katolikach i dysydentach oraz proponowanym warunku ponoszenia ciężarów miejskich przy dopuszczeniu obcych kupców. Zapowiada dalsze konsultacje o prawie i jurysdykcji, ponagla drugiego deputata i prosi o środki na dalszą pracę.

Baillie dziękuje za obietnicę i żartobliwie odnosi się do rezygnacji Forbesa z alkoholu. Zapewnia o własnej stałości wobec króla K.W. i ostrzega przed francuskim stronnictwem, którego wpływy w Polsce uważa za znaczne.

Baillie doręczył Hiltznerowi list Forbesa. Dłużnik deklarował brak gotówki, wskazywał na wcześniejsze wypłaty po tysiąc na rachunek adresata i obiecywał dalszą zapłatę. Autor przewiduje trudności z realizacją weksla w Lublinie.

Baillie opisuje długą podróż i sprawy zatrzymujące towarzyszy w Lublinie i Warszawie. Ma zamiar uczcić zdrowie Forbesa kieliszkiem wina. Nie spodziewa się szybkiej spłaty od Thomsona, który oczekuje na osobę związaną z Bydgoszczą.

Baillie relacjonuje kontakty z Hiltznerem, Thomsonem i Burnettem oraz oczekiwanie na spłatę. Zamierza dochodzić pieniędzy w Gdańsku. Opisuje uciążliwy ból żołądka oraz przyjęcie przez przyjaciela, który częstował dobrym węgierskim winem.

Baillie informuje o przybyciu do Rzeszowa i złym rynku. Narzeka na brak wpływów, nieobecność znajomych z Siedmiogrodu i Wołoszczyzny oraz brak należności z Podola i Ukrainy. Opisuje powódź, która miała zniszczyć cesarskie obozowisko oraz zasoby.

Autor otrzymał od pani Wentonowej niewielką kwotę pieniędzy, zatrzymuje ją w oczekiwaniu na polecenie Forbesa i wyjaśnia, dlaczego nie wysłał jej do Lwowa. Liczy na spotkanie podczas jarmarku jarosławskiego.

Nadawca odpowiada Forbesowi w sprawie biletów, przesyłki i pieniędzy, prosi o zwrot z rachunku oraz zleca kupno lnu i innych towarów. Poleca rozliczyć należność przez Dominika w Gdańsku.

Becke wysyła Forbesowi proklamację króla dotyczącą Szkocji. Informuje o innym tekście ogłoszonym w Anglii, którego kopii jeszcze nie otrzymał, i uważa go za łagodniejszy. Wspomina o wcześniejszym liście w sprawie zmiany dotyczącej Wonoskiego[?], przypomina o zakupie swojej przesyłki i prosi o pokazanie proklamacji Charlesowi Painowi.

Becker omawia powodzenie handlu Forbesa oraz sprawy wina i dworu. Przekazuje prośbę Daniela Stuarta o list do Forbesa w sprawie długu londyńskiego i ostrzega przed dalszym zadłużaniem się. Wspomina zakup lub przesyłkę towaru z Hamburga, kwitację oraz potrzebę listów na okazje transportowe.

Autor dziękuje za wiadomości i omawia zadłużenie, przesyłanie weksli oraz postępowanie wobec pośredników. Wspomina Świdnicę, Gdańsk, Lwów, Londyn, Daniela i jego brata, Dorika oraz innych kupców o niepewnie odczytanych nazwiskach. W tekście znajduje się kwota400. Nie ustalono wszystkich dyspozycji ani warunków rozliczeń.

Autor informuje Forbesa o opóźnionym kontakcie przez pana Bilinga i prosi o dalszą pomoc w interesie. Wspomina pożyczkę w wysokości400 oraz pisemną gwarancję zwrotu, deklarując przyszłe przysługi.

Autor omawia saldo i rozliczenia, prosi o dalsze postępowanie w sprawach kupieckich. W niemieckiej części występują Żydzi lwowscy oraz pośrednicy. Polski fragment dotyczy pieniędzy, wygody adresata i polecenia znajomych. Szczegółowych warunków i części nazwisk nie ustalono.

Bell odpowiada na sprawy frachtu, składu i pieniędzy, wspomina Gdańsk i pośredników, a w postscriptum informuje o wyjeździe grupy kupców po zboże. Szczegóły kilku dyspozycji i kwoty pozostają niepewne.

Bell odpowiada na list Forbesa, omawia sprawę wzajemnych należności lub obiecanego zysku i prosi o dalsze wiadomości. Na końcu poleca adresata opiece Bożej. Szczegóły rozrachunku wymagają ponownego odczytu.

Belli uprzednio odmówił akceptacji weksla kupca Rosenrota z Gdańska z powodu braku gotówki przy pilnych sprawach targowych. Teraz stara się zebrać sumę u miejscowych i obcych kupców i deklaruje akceptację oraz przyszłą wypłatę. Dopisek dotyczy różnicy/straty na talarach w Gdańsku i braku zysku, lecz dokładne żądanie jest niejasne.

Markiza otrzymała jedyny od wyjazdu list zięcia z Rzymu i przejęła się jego wypadkiem w górach. Nie ma wiadomości od córki; przypuszcza, że mogła urodzić w drodze. Zapowiada przesłanie listu króla i listu de La Tour przez kupców.

Brzeski odpowiada na obawę zatrzymywania kupców lwowskich w związku ze sprawą Kamieńca. Zapewnia o bezpieczeństwie lwowian; wymaga zwyczajowego zgłoszenia się w mieście. Wspomina przyszły dekret królewski.

Birrell dziękuje Arturowi Forbesowi za poruszenie sprawy chłopca w związku z Robertem Forbesem. Napisał do Królewca i oczekuje odpowiedzi oraz przyjazdu chłopca na nadchodzący jarmark. Załącza próbkę jego pisma, którą prosi przekazać Robertowi, i oferuje obu Forbesom swoje usługi.

Birrell potwierdza otrzymanie listu z 12 lipca. W nie w pełni odczytanym zdaniu wspomina swoją podróż do Lwowa, gospodarza i swego generała. Przeprasza za zwięzłość spowodowaną brakiem czasu.

Birrel opisuje próbę zatrzymania go wraz z towarem w Przeworsku w sporze z żydowskim arendarzem pobierającym opłatę. Początkowo zaprzecza swojej obecności, lecz świadkowie ją potwierdzają. Według autora został zwolniony po wyjaśnieniu, że wiezie towar dla kasztelana krakowskiego. Ostrzega Forbesa o oczekiwaniu na jego towary.

Birrell zwraca się do Forbesa o pomoc w odnalezieniu oryginału pisma zniesławiającego go i ustaleniu autora. Pisze o czci, reputacji i rozpowszechnianiu paszkwilu wśród ich znajomych. Wskazuje A. Bailiego jako osobę pomocną w dochodzeniu. Dodatkowy dopisek mówi, że niektórzy przyznali się do lektury tekstu.

Boyd odpowiada Forbesowi w sprawie towarów, ich wagi i rozliczenia z pośrednikami. Wspomina Jamesa Dunna oraz prosi adresata o starania dotyczące jego interesu.

Boyd potwierdza otrzymanie listu, wspomina opłaty, towary, Jacoba Bresliego w Jarosławiu oraz dalsze dyspozycje; znaczne partie środkowe nie zostały bezpiecznie odczytane.

Kupiec z Lipska pisze Forbesowi o rozliczeniu, pośredniku w Warszawie i zamówionym asortymencie. Zapowiada przygotowanie towarów na termin Michała; część nazwisk i warunków nieczytelna.

Bochosowicz tłumaczy zwłokę nieudaną sprzedażą miodu podczas jarmarku i oddaniem go na kredyt. Zapowiada spłatę Forbesa i prosi o wsparcie syna w razie wydatków szkolnych.

Bochosowicz prosi Forbesa o zwłokę w zapłacie. Nieprzyjacielska inkursja uniemożliwiła mu przyjazd i dopilnowanie handlu. Poleca syna wysyłanego na naukę oraz prosi o środki dla niego.

Linchowie skarżą się na zaległość kupca Ignacego: trzy tysiące kilkaset czerwonych złotych. Branicki prosi o ugodę lub sądowe zadośćuczynienie.

Burnett prosi Forbesa o mediację między Johnem Lithgowem a Johnem i Godfriedem Bellami. Relacjonuje bójkę i groźbę dalszej zniewagi jako zasłyszane wiadomości; zaleca ugodę oraz poufność.

Burnett skarży się na brak zwrotu pożyczki 292 sztuk monety przez Williama Thomsona. Zapowiada zlecenie słudze Jamesowi zajęcia należności, jeśli dłużnik nie zapłaci w ciągu tygodnia lub dwóch; wspomina powszechny brak pieniędzy.

Buchan skarży się na brak gotówki i zwłokę dłużnika. Radzi zatrzymać skóry do odpowiedniego kupca lub wysłać je do Jarosławia. Zima utrudnia farbowanie i wykańczanie sukna.

Buchan prosi o wyegzekwowanie płatności od Paula Galbraitha, opisuje brak pieniędzy, handel futrami oraz wzrost cen. Chce zbywać towary za gotówkę.

Weiß zwraca się do Forbesa w sprawie pieniędzy i weksli, wspomina osobę o imieniu Jacob i prosi o załatwienie sprawy. Kwoty, nazwiska pośredników i dokładna dyspozycja wymagają dalszego odczytu.