Katalog źródeł

Nadawca opisuje sprawę i powiązane należności lub rozliczenia, przywołując wcześniejszą korespondencję oraz Warszawę. Prosi adresata o pomoc lub dalsze działanie. Pismo jest trudne do odczytania, więc szczegóły i relacje między osobami pozostają niepewne.

Nadawca pisze o sprawie związanej z Brodami, wspomina starostę i odwołuje się do „deklaracyi”, zwracając się do adresata o dalsze zajęcie się sprawą. Trudne pismo i nieczytelne fragmenty nie pozwalają ustalić dokładnego przedmiotu ani przebiegu sprawy. Datownik na liście odczytuję jako Brody, 13 kwietnia 1697 r.

Nadawczyni zwraca się do pana Janockiego i opisuje swoje sprawy; z tekstu można rozpoznać odniesienie do zabiegów lub spraw przed królem, ale szczegóły i prośba nie są w pełni czytelne. Datownik na liście podaje 25 lipca 1619 r. Karta adresowa wskazuje Warszawę jako miejsce doręczenia, nie miejsce sporządzenia. Autorstwo i dokładny urząd adresata pozostają niepewne.

Polski oryginalny list datowany na 16 lipca 1652 r. Tekst jest blady i miejscami trudny do odczytania. Karta inwentarzowa przypisuje pismo Kowalewskiemu i opisuje je jako prośbę o wynagrodzenie za zasługi; nie wszystkie szczegóły tego opisu można potwierdzić na podstawie zachowanego tekstu. Odrębnego przekładu w skanach nie ma.

Polski list z datownikiem 3 lutego 1625 r. Nagłówek zwraca się do barona, ale nazwisko adresata i zasadnicza treść są nieczytelne.

Trzystronicowy list z datą 26 czerwca 1786 r., rozpoczynający się zwrotem „Jaśnie Wielmożny Miłościwy Panie y Dobrodzieju”. Tekst jest częściowo uszkodzony i nieczytelny; adresówka na s. 5 należy do tego samego dokumentu.

List z Adrianopola, datowany 7 marca 1696 r., skierowany do adresata określonego jako „Jaśnie Wielmożny Pan Dobrodziej”. Zachował się tylko krótki fragment treści; adresówka na s. 3 należy do tego samego pisma.

List z Zamościa, datowany 11 września 1697 r., skierowany do adresata określonego jako „Jaśnie Wielmożny Mci Dobrodzieju”. Tekst rozłożony jest na dwóch arkuszach i zachował się częściowo; nieczytelne miejsca oznaczono lukami.

Kazimierz Lichowski interweniuje u wójta lwowskiego Aleksandra Wilczka w sprawie żydowskiego mieszkańca Złoczowa, Majera Boruchowicza, który na gościńcu został bez powodu pobity kańczukiem i obrabowany przez lwowskiego cechmistrza rzeźnickiego Wacka wracającego z Glinian.

Ksiądz Józef Lityński z Malechowa odpiera zarzuty donosiciela dotyczące rzekomego grodzenia drogi publicznej płotem plebańskim, zapraszając prowizorów do osobistych oględzin, a także interweniuje w sprawie chłopca przetrzymywanego wbrew poleceniom dworu przez Michała Kusteszkiego.